Η υπόθεση μοιάζει γραφική και τραγελαφική και μόνο που την περιγράφει κανείς. Μια αναίτια σύλληψη. Ένα κατηγορητήριο στηρηγμένο μόνο σε καταθέσεις -στο γνωστό μοτίβο- αστυνομικών, χωρίς κανένα άλλο επιβαρυντικό στοιχείο. Μια προφυλάκιση απροκάλυπτα σκανδαλώδης, υποβασταζόμενη από έναν ηθικά και πολιτικά άθλιο νόμο, που συνεχίζει να ζει και να βασιλεύει. Όλα τα στοιχεία, όλες οι μαρτυρίες, όλες οι φωτογραφίες συνηγορούν στο ότι η μόνη «εγκληματική» πράξη του Μάριου ήταν η συμμετοχή του στην πορεία. Τα ευρήματα μέσα στην τσάντα του (ένα μπουρνούζι, ένα ζευγάρι παπούτσια κι ένα σαμπουάν) δίνουν τον απαραίτητο κωμικοτραγικό τόνο στη συμπεριφορά των αστυνομικών και των δικαστικών λειτουργών καθώς και στην ανοχή μας απέναντί τους.

Το περιστατικό έρχεται να προστεθεί σε μια πληθώρα άλλων παρόμοιων (π.χ. οι περιπτώσεις του Τσάπμαν στη Θεσαλονίκη το 2003, της ζαρτινιέρας που “χτύπησε τον” Κύπριο φοιτητή, του Θ. Ηλιόπουλου το Δεκέμβρη του 2008, του φοιτητή με τις πυτζάμες, αυτού με τα πράσινα παπούτσια κ.λπ.). Είναι φανερό ότι τα αστυνομικά όργανα έχουν την νοοτροπία και την τακτική της υπερεξουσίας, της μαγκιάς, της εκδίκησης και της συκοφάντησης, αν χρειαστεί. Από την άλλη, ο θεσμός της προανάκρισης, διαβρωμένος από προκαταλήψεις και πολιτικές σκοπιμότητες, πολλές φορές αυτο-γελοιοποιείται και αυτο-ακυρώνεται. Η αδικία της ταλαιπωρίας και του βασανισμού νέων ανθρώπων, οι οποίοι μάλιστα ενδιαφέρονται και συμμετέχουν στα κοινά, δε φτάνει για να διαμαρτυρηθούμε και να απαιτήσουμε τα αυτονοήτα;

ΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΥΛΑΚΙΣΗ ΤΟΥ ΜΑΡΙΟΥ ΖΕΡΒΑ
ΑΜΕΣΗ ΠΡΟΦΥΛΑΚΙΣΗ ΤΟΥ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΟΥ ΚΟΥΚΟΥΛΟΝΟΜΟΥ

Αυτονομία ή Βαρβαρότητα

http://autonomyorbarbarism.blogspot.com/