Η εκδίκηση του Τσέ

δημοσιεύτηκε October 7, 2007 από jamavous
τροποποιήθηκε October 15, 2007

ο τσέ γκεβάρα ζεί ;

Η  εκδίκηση  του  Τσέ  40  χρόνια  μετά  ...

 

 

Jamavous

 

 

Αν  και  κινδυνεύουμε  να  κατηγορηθούμε  για  νεκροφιλία  και  για  αγιοποίηση  ενός  αγωνιστή   θα    τολμήσουμε   πάντα  με  σεβασμό  στο  πρόσωπο  του  και  όλα  όσα  συμβολίζει  να  θυμηθούμε  μετά  από  40  χρόνια  τον  γιατρό  ,  τον  επαναστάτη  και  πάνω  από  όλα  τον  άνθρωπο  Τσέ  .

 

Διαβάσαμε  στα  ψιλά  γράμματα  κάποιων  λίγων  εφημερίδων  την  είδηση  που  μας  σόκαρε  .  Ο  εκτελεστής  του  Τσέ  Τεράν,  ο  τελευταίος  κρίκος  της  αλυσίδας  όλων  όσων  μισούσαν  και  βάλθηκαν  να  εξοντώσουν  τον  Τσέ  ,  ήταν  ένας  από  τους  20.000  ασθενείς  πού  εγχειρήστηκαν  στην  Κούβα  σε  ένα  πρόγραμμα  δωρεάν  περίθαλψης  φτωχών  κατοίκων  της  Νότιας  Αμερικής  .

 

Αρχικά  δεν  το  πιστέψαμε  πρώτο  σημάδι  της  άρνησης  μας  να  δεχτούμε  την  σκληρή  αλήθεια  .  Ύστερα  υποθέσαμε  είτε  ότι  έγινε  κάποιο  λάθος  είτε  ότι  πρόκειται  για  ένα  επικοινωνιακό  παιχνίδι  των  Κουβανών  αφενός  για  να  ξεφύγουν  από  τη  διεθνή  απομόνωση  αφετέρου  για  να  δείξουν  ότι  δεν  υπάρχει  πιά  κανένας  ρεβανσισμός .

 

 

Και  όμως  δεν  μας  πέρασε  καθόλου  από  το  νού  μας,  ότι  ο  άνθρωπος  Τσέ  ,  ο  γιατρός  που  βοηθούσε  στα  φοιτητικά  του  χρόνια  τους  χανσενικούς  (λεπρούς)   στην  πατρίδα  του,  ο  επαναστάτης  που  άκουγε  τον  πόνο  των  συναθρώπων  του  στη  νότια  αμερική  και  τον  μετουσίωνε  σε  οργή  και  κινητήρια  δύναμη  στον  αγώνα  μας  να  αλλάξουμε  τον  κόσμο, ότι  αυτό  θα  ήταν  η  επιθυμία  του  . Δεν  μας  πέρασε  καν  από  το  μυαλό  μας  ότι  έτσι  ήθελε  να  αντιμετωπίσουμε  τους  εχθρούς  της  επανάστασης  .  Κατά  την  διάρκεια  του  ταξικού  πολέμου  με  όπλα  .

Κατά  τη  διάρκεια  της  νηνεμίας  πριν  τη  σφοδρή  καταιγίδα  που  πολύ  σύντομα  θα  ξεσπάσει  με  την  ανωτερότητα  όσων  γνωρίζουν  την  απόλυτη  υπεροχή  του  κομμουνισμού  απέναντι  στην  καπιταλιστική  βαρβαρότητα  .

 

 

Ο  Τσέ  40  χρόνια  μετά  το  θάνατο  του  μας  στέλνει  το  μήνυμα  του .  Πλησιάζει  η  ώρα  μας  .Όχι  η  επανάσταση  δεν  είναι  κοντά  ,  θα  ήταν  μεγάλο  ψέμμα  και  κοροιδία  να  πούμε  το  αντίθετο . Δεν  πρέπει  να  δίνουμε  ψεύτικες  ελπίδες.  Έρχεται  η  ώρα  της  δικαίωσης  .

 

 

   Ο  καπιταλισμός  δεν  έχει  βρεί  τη  λύση  για  την  αειφόρα  ανάπτυξη  του .  Οι  κρίσεις  πληθαίνουν  και  επαναλαμβάνονται  . Κάθε  λίγα  χρόνια  οι  κρίσεις  οικονομικές  ,  κοινωνικές  μεταφέρονται  από  ήπειρο  σε  ήπειρο  και  από  χώρα  σε  χώρα  .  Ο  καπιταλισμός  επιβιώνει  πάνω  σε  ανθρώπινες  ζωές  που  πετιούνται  σα  σκουπίδια  στον  καιάδα  της  κοινωνίας  .

 

Κακά  τα  ψέμματα  και  οι  ονειροπολήσεις  .  Ο  Τσέ  δε  ζεί  πιά  ανάμεσα  μας  . Είναι  ένα  πικρό  μελαγχολικό  και  νοσταλγικό  σύμβολο  μιας  εποχής  που  πέρασε  για  πάντα  .  Η  οικονομία  της  αγοράς  ακόμα  και  τον  Τσέ  τον  έχει  ενσωματώσει    μέσα  της . Τόσες  χιλιάδες  μπλούζες  με  τον  Τσέ  πουλήθηκαν  παγκοσμίως  στην  επαναστατική  νεολαία  φέτος . Ακόμα  και  ο  Τσέ  έγινε  ένας  αριθμός  ανάμεσα  σε  πολλούς  ακαταλαβίστικους  αριθμούς  στη  σειρά  .

 

 

Ναί  ακόμα  και  ο  Τσέ  έγινε  μια  εικόνα  για  προσκύνημα . Θεοποιήθηκε  έγινε  ίνδαλμα  για  εκατομμύρια  νέους-ες . Κατέληξε  μέλος  του  club  των  διασημοτήτων  προκαλεί  έμπνευση  σε  μυριάδες  ανθρώπους  . Τι  συμβολίζει  η  φωτογραφία  του  αν  όχι  τη  ζωή  του ;  Άφησε  το  σίγουρο  και  ασφαλές  υπουργικό  του  γραφείο  και  πήγε  με  ελάχιστους  συντρόφους  του  καί  έγινε  αντάρτης  αιώνιος  επαναστάτης  . Σαν  άλλος  Δον  Κιχώτης  με  το  κοντάρι  του  χτύπαγε  έναν  ανεμόμυλο  που  φάνταζε  κάστρο  του  καπιταλισμού . Στο  τέλος  κατέληξε  σκιάχτρο  για  να  φοβίζει  τα  πουλιά .

 

Ο  Τσε  επαναστάτης  με  ή  χωρίς  αιτία  δεν  έχει  καμία  σημασία . Η  επανάσταση  δεν  πουλάει  μόνο  η  μπλούζα  του  Τσέ  πουλάει . Σε  μια  κοινωνία  που  όλα  πουλιούνται  και  αγοράζονται  η  επανάσταση  έχει  από  καιρό  τεθεί  εκτός  διαπραγμάτευσης  από  το  ταμπλό  του  χρηματιστηρίου .

 

 

Τι  νόημα  έχει  να  πούμε  το  τετριμμένο  ότι  ο  Τσέ  ζεί  ;  Αφού  δε  ζεί  πιά . Το  παιδί  του  η  διαρκής  επανάσταση  άραγε  ζεί ; Κάποιοι  λίγοι  γραφικοί  μάλλον  επιμένουμε  ότι  ζεί  . Η  θυσία  του  για  κάποιους  από  μας  είχε  νόημα  είχε  κάποια  σημασία  για  τον  καθένα  μας  τη  καθεμία  μας  μια  σημασία  ολότελα  προσωπική  και  διαφορετική .

 

 

40  χρόνια  μετά  το  ερώτημα  παραμένει  ο  Τσέ  ζεί ;