Η παρέμβαση στην Άμφισσα με μια δική μου ματιά 

(Επειδή σε κάποια άλλα σάιτ διαστρεβλώνουν τα μικρογεγονότα που συνέβησαν στην Άμφισσα)

*  Το πούλμαν με τους αναρχικούς ξεκίνησε στις 6:00. Σε όλο το δρομολόγιο  συνοδευόταν από πίσω «διακριτικά» από ασφαλίτικο . Οι  μπάτσοι κόψανε με μπλόκο την εθνική στο ύψος του κόμβου για Λιβαδειά με αποτέλεσμα να μην μπορέσουμε να έρθουμε σε επαφή με το μπλοκο των αγροτών στο Κάστρο Βοιωτίας. Εκτρέποντας το δρομολόγιο προς Λιβαδειά  και ενώ θα μπορούσαν να κάνουν έλενχο οι μπάτσοι έξω και στα περίχωρα της Λιβαδειάς επιλέξανε οι ελεεινοί  να μας σταματήσουν στο μνημείο των πεσόντων του Διστόμου. Με άγριο τρόπο απαίτησαν να κατεβούμε για να ψάξουν το πούλμαν και να μας γίνει σωματικός έλεγχος . Μετά από μίνι συνέλευση και διαβούλευση με τον επικεφαλής των μπάτσων (δεδομένου ότι δεν υπήρχε άλλη εναλλακτική λύση και θα χάναμε το σκοπό για τον οποίο ήμασταν εκεί) δεχτήκαμε να κατέβουμε με τον όρο ότι δε θα γίνει σωματικός έλεγχος στις συντρόφισσες,  αφού δεν υπήρχε μπατσίνα. Αυτός δεν ήταν ένας έλεγχος ρουτίνας ή της πλάκας αφού οι μπάτσοι ήταν και προκλητικοί και περιμέναμε αρκετό χρόνο έξω μέχρι να κάνουνε φύλλο και φτερό όλο το πούλμαν. Αποτράπηκε επεισόδιο χάρη στη ψυχραιμία μας.

*   Φτάνοντας στο έμπα της Άμφισσας , οι μπάτσοι μας απέκοψαν για μια ακόμη φορά. Οι δε διμοιρίες ήταν τριπλάσιες από μας. Μάθαμε ότι τα υπόλοιπα πούλμαν με δίκτυο , αριστερούς, κτλ, δεν είναι μακριά και έρχονται. Αποφασίσαμε να μην προβούμε σε καμιά ενέργεια και να περιμένουμε τους υπόλοιπους για να κάνουμε πορεία όλοι μαζί. Έτσι και έγινε.  Με την πρώτη φουρνιά  πούλμαν  ξεκινήσαμε πορεία προς το κέντρο της Άμφισσας που είναι στην ίδια ευθεία με το έμπα. Οι μπάτσοι ανά 200 μέτρα μας σταματάγανε. Μας είχαν σπάσει τα νεύρα. Εκεί φωνάξαμε κι ένα σύνθημα: «Βήμα – βήμα κατακτάμε την ελευθερία μας».

Από την πλατεία της Άμφισσας ξεκίνησε μια δεύτερη πορεία προς τα μας από 50-60 συντρόφους – συναγωνιστές, μαζί με κάποιους ντόπιους και μερικές παρέες μαθητών της πόλης, για να συναντηθούμε. Φτάσαμε στην πλατεία και αποφασίστηκε να μην προβούμε σε οποιαδήποτε ενέργεια πριν φτάσουν και τα υπόλοιπα πούλμαν.

*   Φτάνοντας με πορεία και οι υπόλοιποι από τα τελευταία πούλμαν ξεκίνησε μια εκδήλωση αντιπληροφόρησης  με μοίρασμα προκηρύξεων και με συνθήματα από τις ντουντούκες, κτλ.

  Έπεσε η πρόταση να γίνει μια πορεία προς τις φυλακές της Άμφισσας  και τις διαβουλεύσεις μεταξύ των αναρχικών και των υπόλοιπων αριστερών ανέλαβε άτομο από το Δίκτυο. Εδώ να σταθώ λίγο στο ζήτημα των φυλακών Άμφισσας όχι γιατί βρισκόταν εκεί ο Κορκωνέας (η πληροφόρησή μας ήταν πως τον είχαν πάει στις φυλακές υψίστης ασφαλείας του Μαλανδρίνου) αλλά γιατί είναι η χειρότερη φυλακή από συνθήκες κράτησης στην Ελλάδα. Στην κυριολεξία ένα «κιβώτιο ψυχών» χωρητικότητας  120 ατόμων που αυτή τη στιγμή όμως κρατούνται πάνω από 470 άτομα. Οι συνθήκες κράτησης στις φυλακές στο Επταπύργιο Θεσσαλονίκης (Γεντι Κουλέ) –για όσους το θυμούνται- είναι ξενοδοχείο μπροστά στις συνθήκες κράτησης στις φυλακές Άμφισσας.

  Οι ημέτερες αριστερές δυνάμεις διαφώνησαν και ήθελαν να κάνουν μια μίνι πορεία μες στην Άμφισσα.  Να σημειώσω δε, ότι οι φυλακές είναι μέσα στην πόλη. Ξεκινήσαμε την πορεία μας μαζί με μεμονωμένα άτομα από το Δίκτυο, κάποιους αριστερούς και ντόπιους. Οι ντόπιοι μαθητές μας οδηγούσαν γιατί δεν ξέραμε το δρόμο. Φτάσαμε στις φυλακές από ένα μικρό περιφερειακό δρόμο και σε απόσταση 100 μ. περίπου από αυτές μας κόψανε οι μπάτσοι. Κάτσαμε εκεί λίγη ώρα φωνάζοντας συνθήματα.

 *  Αποφασίσαμε στο γυρισμό προς το κέντρο να πάμε από άλλο δρόμο που διασχίζει την πόλη και όχι από αυτόν που ήρθαμε. Σε διαπραγμάτευση με τον «έχων το γενικό πρόσταγμα» αξιωματικό της αστυνομίας, μάλλον περιφερειάρχης, δεν είχε αντίρρηση να προχωρήσουμε αρκεί να είμαστε ήρεμοι.  Στρίβοντας από αυτό το δρόμο δεν προλάβαμε να πάμε 50 μ. και μας φράζουν τα ΜΑΤ. Το καρούμπαλο ο διοικητής των ΜΑΤ είχε διαφωνήσει και μας έκανε φραγή. Εκεί αρχίσανε τα επεισόδια, οι ματάδες ρίξανε μια συντρόφισσα κάτω και την ποδοπατήσανε, εκεί έφαγε (για μια ακόμα φορά) ξύλο παλιός γνωστός σύντροφος από το δίκτυο. Φυσικά εμείς δε μείναμε με σταυρωμένα τα χέρια και απαντήσαμε στις κατραπακιές των ΜΑΤ. Χάρη στη δική μας ψυχραιμία και υποχωρητικότητα δε συνεχίστηκαν και εξελίχτηκαν αυτά τα επεισόδια. Είναι ενδεικτικά ο φόβος και η  ηλιθιότητα των ματατζήδων που ψέκασαν με τη φυσούνα άπαντες ακόμα και τους δικούς τους που δεν είχαν προετοιμαστεί καν φορώντας τις μάσκες τους! Η πορεία συνέχισε από το δρόμο που πήγε προς τις φυλακές ως την πλατεία και από κει ως το έμπα της πόλης, στα πούλμαν. Μετά φύγαμε.

Υ.Γ.

1)  Να μην υποτιμάμε τα μικροεπεισόδια γιατί κάποιοι σύντροφοι – συναγωνιστές φάγανε ξύλο.  

2)   Το σχόλιο  του Merlin με  βρίσκει απολύτως σύμφωνο, και βρίσκετε σε αυτί την συζήτηση   http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=1122812 

Για τις δύο πορείες...

από Merlin 11:10πμ, Πέμπτη 21 Ιανουαρίου 2010

H πορεία στις φυλακές της Άμφισσας είχε αποφασιστεί στη συνέλευση της προηγούμενης Δευτέρας σαν εναλλακτικό σενάριο στην περίπτωση που η δίκη πάρει αναβολή. Στο σκεπτικό μας ήταν να "μην πάει χαμένη" η παρουσία αλλά να αναλάβουμε μια ουσιαστική παρέμβαση με πολιτικό περιεχόμενο. Ούτε είχαμε ενημερώσει κάποια από τις άλλες πρωτοβουλίες, ούτε, έτσι ή αλλιώς, υπάρχουν τακτικοί δίαυλοι επικοινωνίας.
Όταν λοιπόν βρεθήκαμε πάνω και καταφέραμε να φτάσουμε στην πλατεία της Άμφισσας βάλαμε μπροστά την πορεία. Επιλέξαμε να περιμένουμε τα άλλα πούλμαν να φτάσουν και να το θέσουμε ως πρόταση σε όλους. Έτσι και έγινε.
Όταν το θέσαμε, μας απαντήθηκε ότι δεν επιθυμούν να πορευτούν στις φυλακές αλλά να κινηθούν στους δρόμους της πόλης.
Αυτή η πρόταση είχε αναφερθεί ως πιθανότητα στη συνέλευση μας, αλλά είχε απορριφθεί με το σκεπτικό ότι η πόλη είναι πολύ μικρή, η αντιπληροφόρηση έχει ήδη γίνει,  και το κέντρο της είναι η πλατεία άρα δεν προσφέρει τίποτα μια τέτοια κίνηση.
Έτσι έγιναν οι δύο πορείες. Ούτε τέθηκε από κανεναν ζήτημα για το "κεφάλι" ούτε έγινε κάποιος "καυγάς". Δυο διαφορετικές επιλογές υλοποιήθηκαν και ο καθένας μπορεί να τις κρίνει με τα μέτρα του. Αυτά για να μην υπάρχουν παρεξηγήσεις.