Η διαχείριση της πυρκαγιάς είναι κεντρική στην ανθρώπινη ύπαρξη στη Μεσόγειο για πολλούς αιώνες. Τα εδάφη στο βορρά και το νότο της περίκλειστης θάλασσας υπόκεινται από τη φύση τους σε έναν ατελείωτο κύκλο πυρκαγιάς. Τα δέντρα και τα φυτά έχουν την ικανότητα να επιβιώνουν από τη φωτιά, και οι μορφές  της ανθρώπινης εγκατάστασης σχεδιάστηκαν ιστορικά και για να χρησιμοποιούν την πυρκαγιά αλλά και για να προστατευτούν από αυτή. Οι άνθρωποι έβαζαν φωτιά για να καθαρίσουν το έδαφος ή να το εμπλουτίσουν, και χρησιμοποίησαν το έδαφος που προέκυπτε από φυσικές πυρκαγιές.

Η περιοχή της Μεσογείου, όπως παρόμοιες περιοχές στην Καλιφόρνια, την Αυστραλία, και τη Νότια Αφρική, είναι όχι μόνο επιρρεπής στην πυρκαγιά αλλά και εξαρτώμενη από την πυρκαγιά. Χρειάζεται τις πυρκαγιές για πολλούς λόγους, συμπεριλαμβανομένης και της ανάγκης να αποτραπούν χειρότερες πυρκαγιές. Τα στοιχεία της τελευταίας δεκαετίας, εντούτοις, δείχνουν ότι η διαχείριση της πυρκαγιάς γίνεται όλο και δυσκολότερη. Οι καύσωνες φαίνεται να εμφανίζονται συχνότερα ακριβώς την ίδια στιγμή που η αύξηση και η μεγαλύτερη κινητικότητα του πληθυσμού αυξάνει τον κίνδυνο έναρξης πυρκαγιών. Οι καύσωνες προετοιμάζουν το προσάναμμα και οι άνθρωποι παρέχουν τι σπίθα. Δεν είναι απαραίτητο να είναι εμπρηστές οι αυτουργοί των ελληνικών πυρκαγιών. Ένα κομμάτι σπασμένου γυαλιού από ένα μπουκάλι που έχει πεταχτεί μπορεί να είναι ο φακός για μια φλόγα που καταπίνει μεγάλα κομμάτια του εδάφους. Η άλλη σημαντική γενική αιτία είναι ότι οι άνθρωποι σε αυτές τις περιοχές έχουν καταλήξει να βλέπουν την πυρκαγιά ως αφύσικη. Στην πραγματικότητα θέλουν κάθε πυρκαγιά παράνομη, και οι πολιτικοί αντιδρούν αναλόγως. Οι μικρές πυρκαγιές καταστέλλονται ή περιορίζονται, με αποτέλεσμα τα αποθέματα της εύφλεκτης υλικής να αυξάνονται, πράγμα που κάνει τα τεράστια ξεσπάσματα όπως αυτό από το οποίο υποφέρει η Ελλάδα περισσότερο πιθανά.

Τίποτα από αυτά δεν είναι καινούργιο για τους επιστήμονες, τους πυροσβέστες και τους αρμόδιους για το σχεδιασμό στις ενδιαφερόμενες χώρες, και θα ήταν λανθασμένο να ειπωθεί ότι τίποτα δεν έχει γίνει για να αποτρέψει τέτοιες μεγάλες πυρκαγιές ή για να υπάρχει καλύτερη διαχείριση όταν εμφανίζονται. Η Ελλάδα είναι τώρα το σκηνικό μιας πρωτοφανούς ευρωπαϊκής συνεργασίας ενάντια στην πυρκαγιά. Οι πυροσβέστες από 16 χώρες, τέσσερις από τις οποίες συμβάλλουν με αεροπλάνα, παλεύουν με τις ελληνικές φλόγες. Όσον αφορά στον εμπρησμό, η ελληνική κυβέρνηση έχει δεσμευθεί να αναθεωρήσει τους νόμους της χώρας έτσι ώστε το κατεστραμμένο από τη φωτιά δασικό έδαφος να μην μπορεί ποτέ στο μέλλον να οικοδομηθεί. Πιό ουσιαστικά, μπορεί να αναμένεται ότι οι φοβερές φλόγες αυτού του είδους θα σκληρύνουν τη γενική απόφαση να ληφθούν τα μέτρα για να περιοριστεί η παγκόσμια αύξηση της θερμοκρασίας.

Αλλά, ακριβώς όπως με την πλημμύρα στις βόρειες χώρες, το κλειδί για να αντιμετωπιστεί η κατάσταση τώρα είναι να σταματήσει η κοινωνία συνολικά να λειτουργεί σαν η φύση να μπορεί να αγνοηθεί. Στην Ελλάδα, η ιδεοληψία με τον εμπρησμό και η ετοιμότητα να κατηγορηθούν οι πολιτικοί συνηγορεί στο ότι οι άνθρωποι φοβούνται να δουν το γεγονός ότι ο τρόπος που θέλουν συλλογικά να ζήσουν, αυτά που θέλουν να αγοράσουν, αυτά που θέλουν να χτίσουν, και το πώς μεταχειρίζονται την ύπαιθρο έχουν πολύ μεγάλη σχέση με το πρόβλημα.

Guardian, 28/11/2007