Ποιος ο λόγος της επίθεσης στο ξενοδοχείο Μάριοτ; Πίσω από την κρίση η σκιά ενός πολέμου υπό εξάπλωση

του Ταρίκ Αλί

Η φονική βομβιστική επίθεση στο Ισλαμαμπάντ ήταν μία εκδίκηση για όσα συμβαίνουν τις τελευταίες εβδομάδες στις ερημικές περιοχές της βορειοδυτικής μεθορίου. Η επίθεση δείχνει την κατάσταση κρίσης που περνάει η νέα κυβέρνησης μετά την ένταση των αμερικανικών επιθέσεων στις περιοχές των φυλών στα σύνορα με το Αφγανιστάν.Οι πύραυλοι Χελλφάιρ, τα κατασκοπευτικά αεροπλάνα,οι ειδικές αποστολές με τις εισβολές στο έδαφος του Πακιστάν, και ο θάνατος αμάχων εξ αιτίαςαυτών των βομβαρδισμών, ανέβασαν στα ύψη τον εθνικισμό των Πακιστανών. Η εξάπλωση του αφγανικού πολέμου αποσταθεροποιεί τώρα το Πακιστάν. «Οι εχθροί μας δεν θέλουν να δουν να ανθεί η δημοκρατία στη χώρα μας» είπε ο ντε φάκτο πρωθυπουργός της χώρας Ρεχμάν Μαλίκ, φίλος του προέδρου Ζαρνταρί, μη εκλεγμένος και βασικός του σύμβουλος. Όταν ακούς να λέει κάτι τέτοιο, τότε το πράγμα μοιάζει αρκετά κωμικό, στην πραγματικότητα όμως δεν έχει να κάνει τίποτα με όλα αυτά. Δεν είναι παρά η συνέπεια του «καλού πολέμου» που διεξάγεται στο Αφγανιστάν και ο οποίος πηγαίνει από το κακό στο χειρότερο.

Ο διευθυντής της αμερικανικής υπηρεσίας πληροφοριών,Μάικλ Μακόνελ, το παραδέχθηκε όταν δήλωνε ότι η αφγανική ηγεσία πρέπει να δει τι θα κάνει με την «ενδημική διαφθορά, με την εκτατική καλλιέργεια παπαρούνας και το λαθρεμπόριο ναρκωτικών», στα οποία οφείλεται η αύξηση της δύναμης των νεοταλιμπάν. Οι πακιστανοί στην πλειοψηφία τους είναι αντίθετοι με την παρουσία των αμερικανών στην περιοχή, επειδή την θεωρούν μεγάλη απειλή για την ειρήνη. Γιατί όμως οι αμερικανοί αποφάσισαν να αποσταθεροποιήσουν ένα σύμμαχο στρατηγικής σημασίας; Στο Πακιστάν, ορισμένοι αναλυτές πιστεύουν ότι αυτή η κίνηση είναι μελετημένη με ιδιαίτερα μεγάλη προσοχή και στοχεύει στην αποδυνάμωση του Πακιστάν προκαλώντας μία κρίση που θα περνάει τα σύνορα με το Αφγανιστάν. Ο απώτερος στόχος είναι, όπως υποστηρίζουν,να χάσει ο πακιστανικός στρατός το πλεονέκτημα που του δίνει η ατομική βόμβα. Αυτό για την Ουάσιγκτον συνεπάγεται το διαμελισμό του Πακιστάν, αφού η χώρα δεν θα μπορούσε να αντέξει μια καταστροφή τέτοιων διαστάσεων. Κατά τη γνώμη μου όμως η επέκταση του πολέμου συνδέεται πολύ περισσότερο με την ολέθρια πολιτική της κυβέρνησης Μπους στο Αφγανιστάν

Δεν αποτελεί μυστικό ότι το καθεστώς του προέδρου Καρζάι απομονώνεται όλο και πιο πολύ, ενώ την ίδια στιγμή οι αντάρτες Ταλιμπάν πλησιάζουν ολοένα και περισσότερο στην Καμπούλ. «Οταν έχεις αμφιβολίες, αυξάνεις την πολεμική σου δράση» λέει ένα παλιό ρητό των ιμπεριαλιστών. Οι επιθέσεις στο Πακιστάν είναι όπως και η απόφαση του προέδρου Ρόμπερτ Νίξον και του Χένρι Κίζινγκερ να βομβαρδίσουν και στη συνέχεια να εισβάλλουν στην Καμπότζη-μια απέλπιδα δηλαδή προσπάθεια να διασωθεί ένας πόλεμος που ποτέ δεν πήγαινε καλά, και που τώρα βαδίζει από το κακό στο χειρότερο.

Είναι αλήθεια, ότι όσοι αντιτίθενται στη νατοϊκή κατοχή περνάνε τα σύνορα Πακιστάν-Αφγανιστάν με μεγάλη ευκολία. Οι ΗΠΑ είχαν πάντως μαζί τους μυστικές διαπραγματεύσεις αρκετές φορές. Οι προθέσεις των Ταλιμπάν του Πακιστάν διερευνήθηκαν σε πολλές περιπτώσεις, και οι ειδικοί της αμερικάνικης υπηρεσίας πληροφοριών πηγαίνουν συχνά πυκνά στο ξενοδοχείο Serena Hotel της Σουάτ για να συναντήσουν τον τοπικό φιλοταλιμπάν ηγέτη Μαουλάνα Φατζλουλά.Μόνο την περασμένη εβδομάδα, οι Παστούν της Πεσχαβάρ,που ως τώρα θεωρούντο φιλελεύθεροι και κοσμικοί,είπαν στο BBC ότι έπαψαν πλεόν να έχουν εμπιστοσύνη στη Δύση.Η απόφαση καταπάτησης της κυριαρχίας της χώρας τους έφερε κοντά στους αντάρτες.Ενώ θρηνούμε τα θύματα του ξενοδοχείου Μάριοτ στην Ισλαμαμπάντ,κάποιο αναρωτιούνται γιατί η ζωή όσων σκοτώθηκαν  από τα κατασκοπευτικά Πρεντέιτορ ή τους αμερικάνικους πυραύλους πρέπει να θεωρείται ότι έχει μικρότερη αξία. Τις τελευταίες εβδομάδες σε ανάλογες επιθέσεις βρήκαν τον θάνατο γύρω στα εκατό άμαχοι. Για όλους αυτούς δεν ξεσηκώθηκε κανένα κλίμα αγανάκτησης στη Δύση, ούτε και τα διεθνή μμε έστρεψαν την προσοχή τους.

Γιατί το Μάριοτ δέχθηκε επίθεση; Οι εκδοχές που δίνουν τα μμε είναι δύο.Η πρώτη, ότι στο ξενοδοχείο ήταν προγραμματισμένο γεύμα του προέδρου με τα μέλη της κυβέρνησης, που ακυρώθηκε την τελευταία στιγμή. Η δεύτερη, και η οποία δημοσιεύεται στην έγκριτη αγγλόφωνη  εφημερίδα του Πακιστάν Ντάουν, είναι ότι «Στο Μάριοτ,τη στιγμή της επίθεσης, βρισκόταν σε εξέλιξη μία επιχείρηση υψίστης ασφαλείας των αμερικάνων πεζοναυτών». Σύμφωνα με την εφημερίδα: « Καλά εξοπλισμένοι άνθρωποι της ασφάλειας της αμερικανικής πρεσβείας εντοπίστηκαν αμέσως μετά τις εκρήξεις. Έφυγαν  όμως από εκεί λίγο αργότερα». Την περασμένη Κυριακή η μεγαλύτερη εφημερίδα της χώρας, Νιουζ, ανέφερε ότι το βράδυ της 17^ης Σεπτέμβρη αυτόπτες μάρτυρες είδαν να μεταφέρονται στο Μάριοτ ατσάλινα κιβώτια από την αμερικάνικη πρεσβεία. Σύμφωνα με την εφημερίδα, απέφυγαν να τα περάσουν από τους ανιχνευτές μετάλλου που είναι τοποθετημένοι στην είσοδο του ξενοδοχείου. Ο βουλευτής Μουμτάζ Αλάμ,ήταν παρόν στη σκηνή.Προσπάθησε να φύγει από το ξενοδοχείο αλλά,λόγω των αυστηρών μέτρων ασφάλειας, δεν του επέτρεψαν να φύγει εκείνη τη στιγμή, και τώρα απειλεί ότι θα φέρει το θέμα στη Βουλή. Οι λόγοι αυτής της επίθεση μπορεί να έχουν σχέση με τα προαναφερόμενα, πίσω όμως απ’ όλα αυτά υπάρχει η σκιά ενός πολέμου υπό εξάπλωση.

Il manifesto,28 Σεπτεμβρίου 2008