η σε μεγάλη κλίμακα κατάθληψη στις μέρες μας,έχει φέρει στο τέλμα και την απόγνωση ένα τεράστιο κομμάτι της κοινότητας,με αποτέλεσμα την ανικανότητα άρθρωσης ενός βασικού λόγου συνολικά,αλλά και ατομικά.η πράξη είναι εξαναγκαστική,αυτοματοποιημένη και μη αποτελεσματική από πλευράς βίωσης.
οι συνάνθρωποι μας χάνονται στα τίποτα και δεν ξέρουν τι να πράξουν να σωθούν και πως να ζήσουν.
μοναδική τους ελπίδα η κοινονικότητα και ο κοινοτισμός.
η ένωση εμπειριογνωστών πάνω σε τεχνικές,καλυτεχνικές,αγροτικές,κοινονικές,ανθρωπιστικές γνώσεις είναι η μόνη λύση αρχικά γιά να σχηματοποιηθούν οι δυνάμεις που σαν αντισώματα ας το πούμε,θα μπορέσουν να βοηθήσουν την άρρωστη ψυχολογικά κοινότητα.
εκεί θα βρει ΄δημιουργική εκτόνωση και ένα σημαντικό δυναμικό της ευρύτερης αριστεράς,του αναρχισμού και της οικολογίας μετ'έπειτα...περιμένω με χαρά σκέψεις,προτάσεις,συνμετοχές.
στόχος ο σχηματισμός εναλλακτικών πολλών διαφορετικών κοινοτήτων ανθρωπισμού,απάντηση στην απάνθρωπη επόχή μας.
ώρα καλή