Από μέιλ που μου ήρθε, ξεδιαλέγω τα εξής σημεία - εκτιμήσεις των Οικολογων Πρασίνων για το φιάσκο τςη Κοπεγχάγης:

Η Συνδιάσκεψη  τελείωσε ως φάρσα. Το “Σύμφωνο της Κοπεγχάγης” δεν υιοθετήθηκε καν από όλους τους αρχηγούς κρατών, ενώ ακόμα και οι συντάκτες του το χαρακτήρισαν ανεπαρκές. Πρόκειται για ένα κείμενο της χαμηλότερης δυνατής φιλοδοξίας, ακόμα χειρότερο και από τις ξεδοντιασμένες εκδοχές που είχαν παρουσιαστεί μέχρι την Παρασκευή το απόγευμα.

Σαν να μην  μεσολάβησε τίποτα από τη Σύνοδο του  Ρίο πριν 17 χρόνια, οι παγκόσμιοι ηγέτες απλά “αναγνωρίζουν” και πάλι την ανάγκη για περιορισμό της υπερθέρμανσης στους 2 βαθμούς. Δυο βδομάδες εντατικών διαπραγματεύσεων και η πρωτοφανής συμμετοχή 115 αρχηγών κρατών κατέληξαν σε μια απλή καταγραφή των προϋπαρχουσών μονομερών δεσμεύσεων κάθε χώρας.

Οτιδήποτε θα μπορούσε να αποδώσει στη Συμφωνία κάποιο νόημα αφαιρέθηκε. Δεν υπάρχει καμία νομική δέσμευση, ούτε καν ο στόχος των G8 για περιορισμό των παγκόσμιων εκπομπών κατά 50% μέχρι το 2050, ούτε μια ημερομηνία για έναρξη μείωσης των παγκόσμιων εκπομπών ή έστω μια προθεσμία για σύναψη δεσμευτικής συνθήκης. Ακόμα και επιμέρους ζητήματα όπως ο περιορισμός των εκπομπών από την αεροπλοΐα και τη ναυσιπλοΐα ή η δυνατότητα πώλησης περίσσειας δικαιωμάτων εκπομπών από τις ανατολικές χώρες, δεν αντιμετωπίστηκαν.

Οι πρώτες επιστημονικές εκτιμήσεις αναφέρουν πως οι «δεσμεύσεις» αυτές απλά μας βάζουν σε τροχιά συγκέντρωσης CO2 στην ατμόσφαιρα 700ppm και αύξησης της θερμοκρασίας κατά 3,5oC. Σήμερα η συγκέντρωση είναι ήδη της τάξης των 380-385 ppm, με όριο ασφαλείας τα 350 ppm.

Είναι εύκολο να καταδικάσει κανείς τις ΗΠΑ και την Κίνα για τη στάση τους, πολύ περισσότερο την Αυστραλία και τον Καναδά. Όμως μεγάλο μερίδιο ευθύνης πέφτει στην ΕΕ η οποία αρνήθηκε να παίξει το δυνατό της χαρτί και το οποίο θα μπορούσε να δώσει πνοή στις διαπραγματεύσεις: Αρνήθηκε να επιδείξει αποφασιστικότητα και ηγετική στάση αναλαμβάνοντας μονομερείς μειώσεις έστω κατά 30% των εκπομπών στο εσωτερικό της. Αντίθετα, έμεινε άβουλη και αμήχανη στις προηγούμενες δεσμεύσεις της ήδη από το Μάρτιο του 2007 για μειώσεις κατά 20%, αδιάφορη για τις πολύ πιο ανησυχητικές επιστημονικές εκτιμήσεις που μεσολάβησαν αλλά και για τις ενδείξεις για διάθεση ανάληψη δράσης από μια σειρά χώρες που προχώρησαν σε μονομερείς δεσμεύσεις, περιμένοντας ίσως μια νέα προσφορά από την ΕΕ.

Σε μια μέρα όπου η αισιοδοξία φαντάζει αδύνατη, ας κρατήσουμε δύο σημεία:

Καταρχάς την εμφάνιση ενός ενωτικού και αποφασισμένου κινήματος νεολαίας, κινημάτων και Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων που έδωσε όλες του τις δυνάμεις για μια Συμφωνία που θα μας έβαζε σε τροχιά αλλαγής του κόσμου μας. Το κίνημα αυτό χρειάζεται τώρα να θέσει νέους στόχους και να προχωρήσει ακόμη πιο αποφασιστικά.

Κυρίως όμως ας δείξουμε την αποφασιστικότητα να δυναμώσουμε τους αγώνες μας για κλιματική δικαιοσύνη και αποφυγή ενός κλιματικού χάους, να τους αναδείξουμε σε κάθε επίπεδο πολιτικής δράσης, να κάνουμε τους ηγέτες μας να λογοδοτήσουν για την επιλογή τους για συλλογική αυτοκτονία αντί της βιωσιμότητας και να αλλάξουν πορεία πριν είναι πια υπερβολικά αργά.

http://www.ecogreens.gr/