Τα μουνιά (μας) είναι όμορφα, τα αγαπάμε και δεν τα χαρίζουμε σε κανένα μπάτσο
δημοσιεύτηκε December 15, 2008 από icr
Είπαμε να γράψουμε δυο λόγια, συντροφικά, για ένα σύνθημα των ημερών (όχι από τα πιο εμπνευσμένα, ομολογουμένως).
Σε κάποιες και κάποιους δεν μας άρεσε, ρε παιδιά, όταν η οργή εκφράστηκε με την ταύτιση των ματατζήδων με τα μουνιά μας. Εμείς λοιπόν
που (κυριολεκτικά) έχουμε μουνιά (αλλά και κάποιοι που δεν έχουν) πιστεύουμε ότι τα μουνιά μας είναι όμορφα. Τα δικά μας μουνιά τα έχουμε ταυτίσει με την απόλαυση και όχι με ματατζήδες που χτυπούν και δολοφονούν. Με δυο λόγια τα μουνιά μας τα αγαπάμε και δεν τα χαρίζουμε σε κανένα μπάτσο!
Πολλοί και αρκετές θα πούνε ότι εδώ ο κόσμος καίγεται (από όλες τις απόψεις) και σεις ασχολείστε με γλωσσικές διαφωνίες, ενώ όλοι και όλες συμφωνούμε στην ουσία. Μπορεί να έχουν και δίκιο. Δεν γράφουμε τα παραπάνω αγανακτισμένα για να κατηγορήσουμε κάποιους και κάποιες, η αγανάκτησή μας είναιαλλού και αυτό πρέπει να το ξεκαθαρίσουμε. Αλλά να πούμε και τα εξής (ανοιχτά προς συζήτηση σε πιο ήρεμες μέρες): η γλώσσα ποτέ δεν είναι αθώα αλλά αναπαράγει την κοινωνική αδικία και τους αποκλεισμούς (για παράδειγμα στη γλώσσα τα θηλυκά γεννητικά όργανα ταυτίζονται με το κακό/ μιαρό /παθητικό, ενώ τα ανδρικά με το καλό/ ηρωικό/ νταηλίδικο/ ενεργητικό, αντίστοιχα όταν γαμιέσαι (;) είναι κακό
ενώ όταν γαμάς (;) είναι καλό). Επίσης η γλώσσα (ανα)κατασκευάζεται από όλους εμάς και είναι κι αυτό ένα πεδίο δράσης και αντιπαράθεσης για τον άλλο κόσμο που ονειρευόμαστε.
Σίγουρα δεν θα καταρρεύσουν τα στερεότυπα που μας υποβιβάζουν ως γυναίκες αν σταματήσει το μουνί μας να ταυτίζεται με το
"υπέρτατο κακό" σε ένα σύνθημα, αλλά ρε συ, όταν φωνάζουμε όλες και όλοι μαζί στους δρόμους, άσε με να αισθανθώ, έστω γι' αυτές τις στιγμές, ότι ο κόσμος που ονειρευόμαστε είναι πιο κοντά και μην μου υπενθυμίζεις, κάθε τρία στενά, ότι αυτή η κοινωνία με υποτιμάει γι' αυτό το τόσο όμορφο, μαγικό μουνάκι που έχω ανάμεσα στα πόδια μου.
Ραντεβού εκεί έξω
Συντροφικά
Διάφορες/διάφοροι
σεξισμός, γλώσσα και σχέσεις εξουσίας
οδοφράγματα
Από τα καλύτερα κείμενα
Εγώ πάντως θα μείνω πιο πολύ σε αυτό που λέει: "προς συζήτηση σε πιο ήρεμες μέρες".
Άλλες οι προτεραιότητες τώρα αλλά χρήσιμες οι επισημάνσεις.
γιατί ότι λέμε μετράει
οι λέξεις , η γλώσσα ,τα νοήματα ή τα υποννούμενα κάτι σημαίνουν και κάπου αποσκοπούν ας μην αναπαράγουμε και εμείς αδικίες και την καταπίεση μεταξύ ανθρώπων , είναι μόνο μια αρχή .
Επιτέλους αυτό το σύνθημα!
ναι μεν, αλλά...
καλά και άγια αυτά που λέτε και συμφωνώ (στη γενικότερη προσέγγιση του θέματος).
Να σας θυμίσω μόνο και κάποιες άλλες εκφράσεις και λέξεις που χρησιμοποιούνται είτε ως σεξιστικού τύπου βρισιές είτε με άλλον -μειοτικό- τρόπο, προς τους άνδρες και τα δικά τους ερωτικά χαρακτηριστικά ή γεννητικά όργανα και ουχί προς ''αδερφές'' ή γυναίκες: ''Αρχίδι'' (ως κάτι βρώμικο και κακό π.χ. ''μεγάλο αρχίδι ο Πάκης'. Συνώνυμο:''παπάρι'' ή ''παπάρας'') , ''μαλάκας'' (ο αυτοϊκανοποιούμενος), ''μουνάκιας'' (ο έχων αδυναμία στο γυνακείο φύλλο, έχοντας ως συνέπεια, η αγάπη του αυτή, τη συνεχή αναζήτηση ερωτικής συντρόφου. Με την ίδια περίπου μειοτική σημασία και το ''μουνόδουλος'' και το ''λιγούρης''.), ''μπάμιας'' (ο διαθέτων μικρό πέος), ''ανώμαλος'' (ο έχων σεξουαλικές ιδιαιτερότητες πέραν των χρηστών ηθών), ''σαβουρογάμης'' (ο γαμών ''σαβούρες'' γυναίκες, σύμφωνα με τις εκάστοτε υποκειμενικές αξίες της κάθε κοινωνίας), ''κερατάς'' (αυτός που η γυναίκα -του- γαμιέται με άλλον-ους), ''μπάσταρδος'' ή ''μούλος'' (ο καρπός της συζύγου του ''κερατά'' με κάποιον άλλον εραστή), ''πορνόγερος''(ο περασμένης ηλικίας άνδρας που δεν έχει χάσει όμως το ενδιαφέρον του προς τις γυναίκες -κατά προτίμηση, νεαρές-) και άλλες ίσως, που μου διαφεύγουν τώρα.
Και ερωτώ: εγώ, ως άνδρας λιγάκι σιτεμένος που μου αρέσουν όμως οι μικρούλες, που είμαι ολίγον τι ''μπάμιας'', που η γυναίκα -μου- με ''κερατώνει'', που την παίζω που και που (γιατί τι άλλο να κάνω ο άμοιρος, με τόσα ''μαγικά μουνάκια'' τριγύρω που δεν μπορώ ν' αγγίξω), που μεγαλώνω το ''μούλικο'' κάποιου άλλου, που ξεδίνω καμιά φορά στις πουτάνες κάνοντας και καμιά ανωμαλίτσα, που όταν μου κάτσει κάποια, σαβούρα-ξεσαβούρα, του δίνω και καταλαβαίνει, ερωτώ λοιπόν, πως πρέπει να νιώθω στην καθημερινότητά μου?
Σίγουρα έχετε δίκιο, σίγουρα σας έχουμε καταπιέσει για αιώνες (και συνεχίζουμε ακάθεκτοι), σίγουρα θα βρείτε τουλάχιστον δεκαπλάσιες εκφράσεις σεξιστικού περιεχομένου που αφορούν το φύλλο σας, σίγουρα νιώθετε άσχημα με όλα αυτά αλλά σίγουρα υπάρχουν κι άλλοι (πολλοί) γύρω σας που νιώθουν άσχημα για τα ίδια περίπου πράγματα. Θα μου πείτε ότι εμείς τα κάναμε σκατά και να τα ξεσκατώσουμε και πάλι θα έχετε δίκιο. Απλά, δεν είμαι και πολύ σίγουρος (υποθετικά μιλώντας πάντα) για το πόσο διαφορετικός θα ήταν ο κόσμος αν κυβερνούσαν οι Κοντολίζες, οι Μητσοτάκαινες και οι Θάτσερ.
Ίσως το πρόβλημα δεν είναι μόνο οι άνδρες, ίσως πάλι και να είναι, δεν ξέρω, είμαι μπερδεμένος.
Τα σέβη μου.
Ετσι είναι
Αυτά ομως για μένα είναι αναμενώμενα
καθώς δεν ζούμε σε κοινωνίες όπου αναπτύσσεται η συντροφικότητα,αλλά η επικράτηση. Εξ ού και το¨"αντε γαμήσου" που αντί να το λέμε σαν ευχή ή φιλική προτροπή, το λέμε σαν βρισιά.