Είναι κρίμα, το κύριο συστατικό του χαρακτήρα σου να είναι ένα sequencer... Ακόμη πιο κρίμα είναι να υποτιμάς την ποιότητα των μουσικών σου καπελώνοντάς τους με ένα "μηχάνημα" που παίζει μπάσα, drums και κρουστά, τουλάχιστον. Μάλιστα, έχω την εντύπωση ότι το "μηχάνημα" έπαιζε και solo τρομπέτα σε κάποιες φάσεις... για να μην πω ότι φάνηκε να έχει τον κύριο ρόλο στα χάλκινα και σε μόνιμη βάση (πέρα από τα κρουστά που ήταν προφανέστατο).

Δε λέω: μαεστρία να χειριστείς με τόσο επιτυχημένο -μεν, mainstream δε- τρόπο, αλλά η αλήθεια να λέγεται. Παίζω κονσέρβες κύριοι. Τόσα πληρώσατε κακόμοιρα ελληνάκια. Τί περιμένατε; Μήπως, να σας φέρω τους μεγάλους σολίστες; Ε; Ε; Έλα μην κάνεις έτσι, θα μπορούσα να είχα έρθει μόνο με το Macintosh μου...

Η αλήθεια να λέγεται, λοιπόν. Να λέγεται ότι "κράτος δεν υπάρχει" (αφού μιλάμε για "Δ"ημοτική πρωτοβουλία). Άσχετα από τη σοβαρότητα με την οποία κάποιοι διαριγνύουν τα ιμάτιά τους υποστηρίζοντες το αντίθετο και παρουσιάζοντας έργο (στη συγκεκριμένη περίπτωση πολιτιστικό) δίνοντας στο λαό το όπιο της δωρεάν κουλτούρας.

Ναι! Είμαστε ικανοί να φέρουμε τον Bregovic να παίξει για 'σας χωρίς εσείς να χρειαστεί να δώσετε ούτε ευρώ!!! Κι αυτό το κωλόπαιδο θα γεμίσει τα απύθμενα κενά της αστικής σας μιζέριας με extra-φουσκωτή πολυουραιθάνη. Να πάτε σπίτι να κοιμηθείτε και να σηκωθείτε γεμάτοι με την αίσθηση της ασφάλειας ενός κράτους που δεν υπάρχει (κι ούτε θα μπορούσε να υπάρξει, άλλωστε -δεν κάνω κοινοβουλευτικά κατευθυνόμενη επίθεση, for the record).

Ευχαριστούμε, δεν θα πάρουμε, θα προτιμήσουμε έναν περίπατο στα καμμένα μας δάση.

Θα έλεγα, επιπλέον, ότι είναι κρίμα να υποτιμάς τη νοημοσύνη (συναισθηματική και διανοητική) όσων σε ακούνε. Δεν χρειάζεται, όμως: το κοινό ήταν αρκούντως κρύο -συγκριτικά με το τί συμβαίνει όπου έχω βρεθεί και έχει live -τελειώς live- κάποια balkan ορχήστρα (βλ. Fanfare Ciocarlia, Markovic και τους λοιπούς τσιγγάνους και μη που κυκλοφορούνε στα βαλκάνια).

Το κοινό δεν είναι χαζό. Κι αν εσύ που με διαβάζεις χόρεψες και ξεσάλωσες στους ρυθμούς του balkan-beat μην αισθάνεσαι εξαπατημένος. Αυτή η έντονη subwooferίαση με επηρέασε κι εμένα και προσπαθούσα να κρατήσω το κορμί μου ακίνητο, αλλά, δυστυχώς, δε γινόταν. Υπέκηπτα στην ευθεία υποβολή των μεγάλων μηκών κύματτος... Η ναυτία γλίστρησε μέσα...

Για να λέμε και τα πράγματα με το όνομά τους, βέβαια, η συναυλία ήταν ό,τι έπρεπε για την αστική μου κουλτούρα. Τίποτα παραπάνω δεν θα χρειαζόμουν ποτέ κι επ' ουδενί για να προσδιορίζει την ανώτερικη ποιοτική στάθμη που μπορούν να αντέξουν τα εξασθενισμένα μου πνευμόνια, τα βαρύκοα αυτιά μου, τα αλλεργικά μου ρουθούνια, τα σκοτεινά μου βλέφαρα, τα καρβουνιασμένα μου χέρια.

Πάντως είναι σίγουρα κρίμα που το καλό κομμάτι διήρκησε μόνο 5 λεπτά κι αυτό μετά το μπιζ. Με πράγμα ζωντανό να σπαρταράει, ν' ακούς μόνο ό,τι βλέπεις...
Και πάλι, ακολούθησε η μαλακία το ultra-mainstream καλασνίκοφ με trance beat και ακρίβεια χιλιοστού δευτερολέπτου, ποιότητα Studio και τους Ελληνάρες να φωνάζουν: "Αέρα" επειδή το είπε το κωλόπαιδο πάνω στη σκηνή που γέλαγε με την ανοησία τους όλη την ώρα.

Κι αν φώναξες "Αέρα", σε συμπονώ: Είναι σημαντικό να αισθανόμαστε μέρος κάποιου συνόλου.

Πρόσεξε, όμως, διότι, συνήθως, ΤΟ ΜΟΝΟ ΠΟΥ ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΖΕΙ ΤΑ ΣΥΝΟΛΑ ΕΙΝΑΙ Η ΕΠΙΦΑΣΗ ΤΟΥΣ.

Παρόλα αυτά γίνονται κτηνοτροφικά εργαλεία πρώτης ποιότητας -ακόμη και "ελεύθερης" βοσκής.

Ως εκ τούτου:

   ΤΟ ΜΟΝΟ ΠΟΥ ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΖΕΙ ΤΑ ΣΥΝΟΛΑ ΕΙΝΑΙ Η ΕΠΙΦΑΣΗ ΤΟΥΣ ΚΑΙ Ο ΒΟΣΚΟΣ.