Ο πολυπραγμων Απόστολος Δοξιάδης ηταν το 1992 στο ΥΠΠΟ συμβουλος κινηματογραφιας και πρόεδρος της επιτροπής απονομής των κρατικών βραβείων τότε και εγινε γνωστος ως ο ανυπαρχτος Πουθενάς που ηθελε να επιβαλλει καθεστως λογοκρισιας στο ελληνικο σινεμα  ... με τα πολλα και αφου διελυσε το σωματειο ελληνων σκηνοθετων , εφτιαξε αλλο στη θεση του ,διελυσε και αυτο και αφου εγιναν σημεια και τερατα και κραχτηκε απ ολοοοοοοοοο τον κοσμο αποχωρησε  από τη θέση του στο YΠΠΟ με τη σημαία ότι τέχνη και ζωή είναι ένα, όπως δηλώνε χαρακτηριστικά.

Aπαντά «δεν σας αποδέχομαι» στους σκηνοθέτες που τον πολέμησαν και παραιτείται γιατί είδε «ένα συρφετό πνευματικών ανθρώπων να συγκλονίζονται για ένα ανύπαρκτο θέμα λογοκρισίας, αλλά να μη δαπανούν έστω και ένα μόριο ψυχής, έστω και μια λέξη των δηλώσεών τους για ένα παιδί που ταλαιπωρήθηκε». Kλείνει τη συνέντευξη τύπου προς τους δημοσιογράφους αφιερώνοντας στους συναδέλφους του, τους γνωστούς και επίκαιρους (τότε και τώρα) στίχους του Σαββόπουλου: «Πώς να κρυφτείς απ' τα παιδιά, έτσι κι αλλιώς τα ξέρουν όλα...».

η συνεχεια εδω 

Ο Μαρκαρης  εδω και κανα χρονο  είναι πρόεδρος του Εθνικού Κέντρου Βιβλίου (ΕΚΕΒΙ) στη θεση του Νολα  , ενω εδω και καμποσο καιρο διδάσκει Δραματολογία στο Τμήμα Θεάτρου του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης ... μεγαλη περσονα δλδ

Απ τα επιτευγματα του και η "ανατομια ενος εγκληματος" στη τι-βι οπου  σπεκουλαριζε πανω σε αληθιvά εγκλήματα , νωπες πληγες και ζωντανους πονεμενους ανθρωπους που θα θελαν να ξεχασουν  , αλλα που η πενα του τους εκανε ξανα νουμερα ... μια απο τις μεγαλυτερες χυδαιοτητες που παιχτηκαν ποτε στη τιβι

Ο τριτος οργισμενος νοικοκυρης της παρεας ,κυριος Θεοδωρόπουλος ... λυπαμαι αλλα μου ειναι παντελως αγνωστος , ισως ως τηλεμαιντανος κατι να μου θυμιζει αλλα περαν τουτου ουδεν ...