Με αυτές τις σκέψεις, προσπάθησα να περιγράψω, σε αντίθεση με την ομοθυμία και την "εθνική ομοψυχία", την συνταγματική εκτροπή, που στην πραγματικότητα παρακολουθούμε έξω από τις τράπεζες της Αμαλιάδας και του Πύργου.

Δεν είμαι συνταγματολόγος, αλλά μου φαίνεται ότι αυτή την περίοδο, έχουμε μπαράζ αντισυνταγματικών ενεργειών από την Υπηρεσιακή Κυβέρνηση του Καραμανλή.

Αμφιβάλω για παράδειγμα, αν εδικαιούτο να κυρήξει όλη την χώρα σε "κατάσταση εκτάκτου ανάγκης" και ταυτόχρονα να διανύουμε προεκλογική περίοδο", ανεξάρτητα από το αν τελικά αποδείχθηκε Καραγκιοζλίκι η κύρηξη.

Παρά την αδυναμία και του ΠΑΣΟΚ και του ΣΥΡΙΖΑ, να επιχειρηματολογήσουν "δεόντως" το αίτημά τους για σύγκλιση των πολιτικών αρχηγών, εν τούτοις ήταν "Παράλειψη από τα Προεδρικά Καθήκοντα" η μη σύγκλισή του με πρωτοβουλία του Προέδρου.

Σήμερα δίνουν 3.000 ευρώ σε κάθε πυρόπληκτη οικογένεια, ενώ ο νόμος προβλέπει 600 ευρώ. Τί θα συμβεί αν κάποιος προσφύγει στα αρμόδια δικαστήρια κατά της Υπηρεσιακής Κυβέρνησης, αφού αφορά ποσό που το μέγεθός του χρειάζεται την έγκριση της βουλής;

Είναι σίγουρο ότι κανείς δεν θα το κάνει πρίν τις εκλογές, αλλά δεν είμαι καθόλου σίγουρος ότι δεν θα το κάνει κανείς μετά από αυτές, επικαλούμενος το ως "λόγο ακύρωσης των εκλογών", ως στοιχεία αθέμιτου προεκλογικού ανταγωνισμού;

Να μη μακρυγορώ, αλλά αυτός ο πρόεδρος της Δημοκρατίας είναι χειρότερος και από τον Σαρτζετάκη, είναι μια Μαριονέτα επικίνδυνη.

Ας προσέχουμε.