Η διαδικασία που προωθείται για τη λεγόμενη «Διπλή Ανάπλαση» είναι όχι μόνον αντιθετική με τα αιτήματα των πολιτών για τον Ελαιώνα αλλά αποδεικνύεται σε κάθε βήμα της εξαιρετικά πρόχειρη, ατεκμηρίωτη και παράτυπη. Εάν δε συνεχισθεί σε αυτήν την κατεύθυνση δεν θα είναι μακρυά η στιγμή, που θα οδηγηθεί σε ένα μεγάλο οικονομικό και περιβαλλοντικό σκάνδαλο.

Κατ’ αρχήν είναι εντελώς απαράδεκτο να προωθείται το εν λόγω Ιδιωτικό Συμφωνητικό (ΙΣ), χωρίς να υπάρχει ουδεμία άλλη μέριμνα για τα προβλεπόμενα στη γενικότερη ρύθμιση της Διπλής Ανάπλασης. Ιδιαιτέρως τονίζουμε ότι το εν λόγω ΙΣ δεν μπορεί να θεωρηθεί ξεχωριστά και αποσπασματικά από
• τη ρύθμιση για την περιοχή της Λεωφ. Αλεξάνδρας. Άλλωστε ήδη ο Ερασιτέχνης ΠΑΟ έχει εκφράσει τη δυσαρέσκεια του για το εν λόγω ΙΣ με συνέπεια το όλο σχέδιο να κινδυνεύει να βρεθεί στον αέρα. Άλλωστε είναι γεγονός ότι το ΙΣ δεν καλύπτει τις πρόνοιες του Μνημονίου μεταξύ ΔΑ και ερασιτέχνη ΠΑΟ (πχ ξεχωριστός χώρος του Ερασιτέχνη στο γήπεδο και φυσικά) ενώ οι προθεσμίες έχουν όλες παρέλθει.
• το σχεδιασμό με βάση την πρόβλεψη για 120 στρέμματα πρασίνου στον Ελαιώνα (όπως αναφέρεται στο Επιχειρησιακό Σχέδιο). Τονίζουμε ότι η πρόβλεψη αυτή είναι πολύ κάτω από τις διεκδικήσεις των πολιτών αλλά παράλληλα οδεύει προς επί του πρακτέου κατάργηση, καθότι είναι το τελευταίο ζήτημα που θα αντιμετωπισθεί.

Είναι προφανές ότι το ΙΣ είναι προϊόν πιέσεων επιχειρηματικών συμφερόντων (ΠΑΕ ΠΑΟ κατ’ ελάχιστον) και όποιος το μελετήσει κατανοεί ότι συνιστά λεόντειο σύμβαση προς όφελος της ΠΑΕ ΠΑΟ. Αρκεί και μόνον η ανάγνωση του ΙΣ για να διαπιστώσει κανείς δεκάδες σημεία που τεκμηριώνουν τη θέση αυτή

Τονίζουμε ότι το ΙΣ πόρρω απέχει από τις προβλέψεις του Μνημονίου ΔΑ –ΠΑΕ ΠΑΟ της 30ης Αυγούστου 2006. Το γεγονός αυτό σε συνδυασμό με τη διαμόρφωση του ΙΣ σε προεκλογική περίοδο (ΠΔΣ 2488/25.09.2006) στερεί την αναγκαία πολιτική και ηθική νομιμοποίηση από το παρόν ΔΣ να προβεί σε κύρωση του εν λόγω ΙΣ.
Η θέση αυτή ενισχύεται περισσότερο από δύο σημαντικά γεγονότα. Πρώτον, η ισχύς του Μνημονίου ΔΑ –ΠΑΕ ΠΑΟ της 30ης Αυγούστου 2006 είχε λήξει ήδη από 30.12.2006, δηλαδή 10 περίπου μήνες πριν την νεκρανάσταση του από το ΔΣ, σε προεκλογική μάλιστα περίοδο. Δεύτερον, το προς κύρωση ΙΣ διαφέρει ουσιωδώς από το Μνημόνιο ΔΑ –ΠΑΕ ΠΑΟ της 30ης Αυγούστου 2006

Που διαφέρει ουσιωδώς το προς κύρωση ΙΣ από το Μνημόνιο ΔΑ –ΠΑΕ ΠΑΟ της 30ης Αυγούστου 2006;

1. Εισάγει την υποχρέωση της ΕΕΣ να καταβάλλει ετησίως τουλάχιστον 1.200.000 ευρώ επί 20 έτη στον κατασκευή του γηπέδου. Αυτό σημαίνει επιβάρυνση της ΕΕΣ (και κατ’ επέκταση του ΔΑ) κατά τουλάχιστον 27 εκατ ευρώ με τις σημερινές τιμές του Euribor. Παρόμοια υποχρέωση της ΕΕΣ ούτε καν αναφέρεται στο Μνημόνιο ΔΑ –ΠΑΕ ΠΑΟ της 30ης Αυγούστου 2006. Την ίδια στιγμή το μίσθωμα, που θα καταβάλλει η ΠΑΕ ΠΑΟ παραμένει σταθερό, όπως προβλεπόταν στο Μνημόνιο ΔΑ –ΠΑΕ ΠΑΟ της 30ης Αυγούστου 2006. Να λοιπόν, που η προεκλογική προχειρότητα οδηγεί σε παραβίαση του δημόσιου συμφέροντος
2. Ο ΔΑ και η ΕΕΣ «αναλαμβάνουν την υποχρέωση να ολοκληρώσουν και να προωθήσουν την παράγωγη νομοθεσία». Πρόκειται για πρωτοφανή ρύθμιση. Ευτυχώς που δεν αναλαμβάνουν να την ψηφίσουν κιόλας την νομοθεσία αυτή, καταργώντας το κοινοβούλιο!!! Το χειρότερο είναι ότι η νομοθεσία αυτή θα έρθει να νομιμοποιήσει τη μελέτη του έργου, την οποία θα εκπονήσει (επ’ αμοιβή μάλιστα) η ΠΑΕ ΠΑΟ. Καταλαβαίνει κανείς τι πρόνοιες για χώρους πρασίνου θα ληφθούν μέσα σ’ ένα τέτοιο πλαίσιο εκπόνησης της μελέτης του έργου. Και δυστυχώς μέσα στην μελέτη που θα εκπονηθεί από την ΠΑΕ ΠΑΟ περιλαμβάνεται και ο περιβάλλων χώρος (6.1.2.γ του ΙΣ).
3. Η ΕΕΣ αναλαμβάνει την υποχρέωση να ελέγχει όλες τις μελέτες, που θα εκπονεί δια μελετητών της η ΠΑΕ ΠΑΟ, εντός 10 ημερών, άλλως οι μελέτες θα θεωρούνται εγκεκριμένες. Η ρήτρα αυτή προφανώς θα οδηγήσει σε μεγάλες περιπέτειες την ΕΕΣ και το ΔΑ, γιατί ουδόλως θα μπορεί να ελέγξει τον προϋπολογισμό του έργου. Η ΠΑΕ ΠΑΟ αναλαμβάνει βέβαια την ευθύνη να βρίσκονται εντός προϋπολογισμού οι μελέτες αλλά δεν υπάρχει καμμιά πρόνοια (ούτε βέβαια επίπτωση για την ΠΑΕ) για την περίπτωση που οι μελέτες οδηγήσουν το έργο εκτός προϋπολογισμού. Άρα η περαιτέρω οικονομική επιβάρυνση της ΕΕΣ (και κατ’ επέκταση του ΔΑ) είναι σχεδόν βέβαιη και κυρίως δεν υπάρχει μηχανισμός αποτροπής της.
4. Ο κατασκευαστής και παραχωρησιούχος του έργου θα ανευρεθεί από την αγορά μετά από διαγωνισμό. Κι αν δεν υπάρξει τέτοιος επενδυτής; Γιατί στο ΙΣ δεν αντιμετωπίζεται το ενδεχόμενο αυτό; Η δεδομένη υποεκτίμηση του προϋπολογισμού του έργου, όπως έχει διαμορφωθεί σήμερα, κάνει πιθανό το ενδεχόμενο αυτό. Το λογικό και σύνηθες, με βάση ανάλογα παραδείγματα συμβάσεων τέτοιου τύπου (BOT), είναι η κατασκευή του γηπέδου να αναλαμβανόταν από την ΠΑΕ ΠΑΟ με την επίβλεψη της ΕΕΣ. Όμως η ΠΑΕ ΠΑΟ ουδόλως αναλαμβάνει τους σχετικούς επιχειρηματικούς κινδύνους μεταφέροντας τους επί της ουσίας στην πλάτη των δημοτών της Αθήνας. Αυτοί καλούνται να πληρώσουν για να κατασκευαστεί ένα γήπεδο που για 49 χρόνια θα παραχωρηθεί στην ΠΑΕ ΠΑΟ, σε χώρο μάλιστα που είναι ο τελευταίος όπου θα μπορούσε να διαμορφωθεί ένας μεγάλος πνεύμονας πρασίνου στο Δήμο Αθηναίων.
5. Τίθενται νέες προϋποθέσεις για την παραλαβή του έργου από την ΠΑΕ ΠΑΟ, ορισμένες από τις οποίες (πχ στάση ΜΕΤΡΟ) είναι πέραν των αρμοδιοτήτων του ΔΑ. Γιατί ο ΔΑ να αναλάβει αυτές τις ευθύνες; Και τι θα γίνει αν δεν έχουν εκπληρωθεί μέχρι την ολοκλήρωση της κατασκευής του γηπέδου; Προφανώς η ΠΑΕ ΠΑΟ «φορτώνει» αυτές τις ευθύνες στο ΔΑ προκειμένου να μεθοδεύσει αργότερα τη μείωση του μισθώματος.

Κατόπιν αυτών θεωρούμε ότι το παρόν ΔΣ δεν νομιμοποιείται πολιτικά και ηθικά ούτε καν να συζητήσει, πολύ δε περισσότερο να εγκρίνει, το εν λόγω ΙΣ.
Οφείλει είτε να το παραπέμψει στο νεοεκλεγέν Δημοτικό Συμβούλιο είτε να το απορρίψει ολοκληρωτικά.
Η αποκατάσταση της περιοχής του Ελαιώνα αλλά και της περιοχής της Λεωφ. Αλεξάνδρας και των Κουντουριώτικων οφείλουν να προχωρήσουν με μεγάλη σοβαρότητα, προσοχή και σεβασμό προς τους δημότες και όχι με υπαγωγή του δημοσίου στα μεγάλα επιχειρηματικά συμφέροντα.