Το βιβλίο αυτό είναι το μοναδικό που έχει γραφτεί ειδικά για τις Γυναικείες Φυλακές Κορυδαλλού και αν δεν κάνουμε λάθος είναι και το μοναδικό που έχει γραφτεί από αναρχικό φυλακισμένο στην Ελλάδα, και συγκεκριμένα φυλακισμένη, για την φυλακή, όπως την γνώρισε.

Το βιβλίο γράφτηκε, την εποχή που η συγγραφέας του βρισκόταν στην Περούτζια της Ιταλίας και κυκλοφόρησε το 1986 σε χίλια αντίτυπα, τα οποία έχουν από καιρό εξαντληθεί.

Από τότε, μετά από αγώνες των δημοκρατικά εκλεγμένων δημάρχων του Κορυδαλλού, με πλήρη κάλυψη της αριστεράς, οι Γυναικείες Φυλακές μεταφέρθηκαν στην άκρη του κόσμου και συγκεκριμένα στον Ελαιώνα Θηβών, όπως προηγούμενα το Σωφρονιστικό Κατάστημα Ανηλίκων του Κορυδαλλού μεταφέρθηκε στα κτίρια των παλιών στρατιωτικών φυλακών του Αυλώνα.

Οι απομάκρυνση των φυλακών από τα κέντρα των πόλεων είναι πάγιο αίτημα του ελληνικού λαού, ο οποίος βλέπει τους φυλακισμένους, όπως και τους ψυχασθενείς, σαν μιάσματα τα οποία πρέπει να βρίσκονται κρυμμένα από την κοινή θέα μακριά από τις πόλεις των οποίων χαλάνε την βιτρίνα με την παρουσία τους.

http://www.mediafire.com/?3yqifkj2qhr