http://eksegersi.gr/article.php?article_id=2871&cat_id=66&pos=6

ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΜΕΣΟΓΕΙΟΣ, Τετάρτη 26 Μάη 2010

8:19 Η βραδινή βάρδια στη γέφυρα πέρασε εύκολα. Είμαστε ανοιχτά της Αμοργού (36 ̊43’ 911’’Ν, 25 ̊ 44’ 561’’ Ε) και κρατάμε πορεία 100 ̊.

10:10 Συναντηθήκαμε με το επιβατικό πλοίο της αποστολής ανοιχτά της Αστυπάλαιας, με το οποίο συμπλεύσαμε για περίπου 10 λεπτά. Ακούστηκαν συνθήματα και από τα δύο πλοία όπως «Λευτεριά στην Παλαιστίνη» κτλ. Πήραμε όλοι δύναμη και συνεχίζουμε το ταξίδι μας, παρά τα διάφορα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε λόγω της παλαιότητας του πλοίου. Είμαι αρκετές ώρες άυπνος λόγω της βραδινής βάρδιας στη γέφυρα και είναι ώρα να πέσω κι εγώ για ύπνο.

20:38 Περάσαμε την Τήλο και κατευθυνόμαστε προς Ρόδο. Κρατάμε πορεία 100 ̊ και πηγαίνουμε με 8,5 κόμβους με τη βοήθεια του καιρού. Υπολογίζουμε ότι θα είμαστε στο λιμάνι της Ρόδου κατά τις 00:30. Εκεί θα φορτώσουμε καύσιμα για να συνεχίσουμε το ταξίδι μας.

Εχουμε ήδη ετοιμάσει το πλοίο για την άφιξη μας στο λιμάνι της Ρόδου. Στις δουλειές του βαποριού δυστυχώς δεν συμμετέχουν όλοι. Προσπαθούμε να κάνουμε σαφές και στους υπόλοιπους ότι αυτή η αποστολή έχει άλλες απαιτήσεις και ότι όλοι πρέπει να βοηθήσουμε έτσι ώστε να καταφέρουμε να φτάσουμε στον προορισμό μας.

Αντιμετωπίζουμε αρκετά προβλήματα με διάφορα όργανα του πλοίου. Ευτυχώς ο καπετάνιος μας είναι έμπειρος και δεν μας προβληματίζουν τόσο αυτά τα προβλήματα. Το δορυφορικό Broadband δεν δουλεύει, με αποτέλεσμα να μην έχουμε Internet, κάτι που ελπίζουμε να λυθεί όταν φτάσουμε Ρόδο. Διάφορα προβλήματα υπάρχουν αλλά είμαστε αποφασισμένοι να φτάσουμε και αυτό μας βοηθάει στο να τα ξεπερνάμε.

Επόμενη ενημέρωση από το λιμάνι της Ρόδου.

Συντροφικά,
Μιχάλης Γ. 

http://eksegersi.gr/article.php?article_id=2870&cat_id=66&pos=6

ΣΦΕΝΔΟΝΗ, Τετάρτη 26 Μάη 2010

Λίγο πριν τις 6:30 το πρωί, με την ανατολή του ήλιου, βρισκόμαστε βόρεια της Νάξου και κατευθυνόμαστε προς το πέρασμα ανάμεσα σε Δονούσα και Αμοργό. Εχουμε διανύσει περίπου 90 μίλια και έχουμε άλλα 150 μέχρι τη Ρόδο.

Στις 7:10 επικοινωνούμε με το φορτηγό και κανονίζουμε ραντεβού στα ανοιχτά της Αστυπάλαιας. Μειώνουμε την ταχύτητα στους 10 κόμβους, κανονίζοντας να φτάσουμε τη σωστή ώρα στο σημείο συνάντησης.

Ο καπετάνιος κάνει παράπονα για τη χτεσινή μου ανταπόκριση. «Ποιος σου είπε ότι δεν έχω την κερκυραϊκή τρέλα; Στείλε χαιρετίσματα στην κατάληψη Ελαία στην Κέρκυρα». Παρά τα 22 χρόνια που έχει στη θάλασσα, είναι ένας ευγενέστατος άνθρωπος που σε σκλαβώνει με το χαμόγελό του.

Στις 10:10 έχουμε οπτική επαφή με την «Ελεύθερη Μεσόγειο». Καθώς πλησιάζουμε, βλέπουμε τον σουηδό σύντροφο να παίζει σαξόφωνο πάνω στα καπάκια του αμπαριού. Αυτή τη φορά δεν θα γκρινιάξει ο Μιχάλης, ότι τους χαλάει την επικοινωνία με τον καπετάνιο. Δεν κάνουν ναυτικές δουλειές. Επί τη ευκαιρία πάντως να πω, ότι όσοι συμμετέχουν σ’ αυτή την αποστολή πρέπει να αποβάλλουν το σύνδρομο του επιβάτη. Αρκετοί από εμάς το κάναμε από την πρώτη στιγμή και ο καπετάνιος μας «ναυτολόγησε» με ανακούφιση. Ετσι, βρέθηκα και εγώ για κάποιες ώρες στο τιμόνι της «Σφενδόνης».

Τα πλοία τώρα πλέουν πλάι-πλάι. Ο ενθουσιασμός και η συγκίνηση ανεβαίνουν. Για ένα δεκάλεπτο οι επιβαίνοντες στα δυο πλοία φωνάζουμε ρυθμικά «Λευτεριά στην Παλαιστίνη».

Ο καπετάνιος ανεβάζει στροφές, αφήνουμε πίσω το φορτηγό μας και συνεχίζουμε στη ρότα για τη Ρόδο, όπου φτάνουμε στις 8 το βράδυ.

Σιγά-σιγά σπάει και ο πάγος ανάμεσα στα μέλη της πολυεθνικής αποστολής. Ξεχωρίζει μια ομάδα Παλαιστίνιων της διασποράς, που δείχνουν αποφασισμένοι να μην υποχωρήσουν στις απειλές των Σιωνιστών. Αυτό είναι εξαιρετικά ενθαρρυντικό, γιατί τέτοια είναι η απόφαση και της ελληνικής αποστολής.

Αντρέας Μ.

http://eksegersi.gr/article.php?article_id=2866&cat_id=66&pos=6

ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΜΕΣΟΓΕΙΟΣ, Τρίτη 25 Μάη 2010

14:02 Ξεκολλάμε από το ντόκο του κερατσινίου και το ταξίδι μας ξεκινάει επίσημα. Εχουμε βιράρει κάβους και ο οδηγός του ρυμουλκού μας χαιρετάει με τη γροθιά του σηκωμένη, αλληλέγγυος στο σκοπό μας, καθώς απομακρύνεται αργά από εμάς.

Η χτεσινή και η σημερινή μέρα ήταν εξουθενωτικές. Από τις 10 το πρωί χτες, μέχρι και τώρα που φεύγουμε δεν έχουμε σταματήσει τη δουλειά. Εγώ με έναν Παλαιστίνιο εθελοντή στο αμπάρι, ένας Παλαιστίνιος στο ντόκο, ο εργάτης του γερανού, ο Αρης και ο καπετάνιος μείναμε μέχρι το πρωί για να τελειώσουμε το δύσκολο έργο της φόρτωσης ενός καραβιού ακατάλληλου για το φορτίο που έχουμε, ενώ άλλοι αναλώθηκαν σε φιλοσοφικές συζητήσεις συνοδευόμενες είτε από τσίπουρα είτε από πορτοκαλάδα, αναλόγως την περίπτωση...

Αφού τελικά καταφέραμε να το φορτώσουμε  και με σωστή κλίση, ξεκινήσαμε τις εργασίες προετοιμασίας του βαποριού. Το πλήρωμα  τρέχει πάνω κάτω με τον ιδρώτα να στάζει στην καυτή λαμαρίνα, ενώ άλλοι παρελαύνουν μπροστά στις κάμερες φορώντας τα αγωνιστικά τους χαμόγελα και αγκαλιάζοντας ο ένας τον άλλο. Οι κάμερες είναι παντού. Ενα σαξόφωνο ανεβασμένο στα καπάκια των αμπαριών ολοκληρώνει τη φιέστα, παρεμποδίζοντας ταυτόχρονα την επικοινωνία μας με τον καπετάνιο, καθώς εμείς μαζεύουμε  τους μπροστινούς κάβους.

Οι δυσκολίες του απόπλου και οι 28 ώρες συνεχόμενης δουλειάς είναι πλέον κάτι αμελητέο μπροστά στη χαρά του απόπλου. Οι κόποι μας φαίνεται ότι αρχίζουν να πιάνουν τόπο, η ιδέα γίνεται πράξη και βλέπουμε πλέον με περισσότερη αισιοδοξία την αποστολή μας, παρά τα «στραβά».

21:30. Μετά από έναν απολαυστικό ύπνο 5 ωρών ανεβαίνω στη γέφυρα. Βρισκόμαστε λίγο έξω από  τη Σέριφο (32 ̊ 08’ 898’’ Ν , 24 ̊ 18’ 307’’ Ε) και πηγαίνουμε με 8 κόμβους, με λίγη βοήθεια από το θαλάσσιο ρεύμα. Ο καιρός μάλλον θα μας δυσκολέψει τις επόμενες μέρες. Είμαι στο τιμόνι, κρατάω πορεία 165 ̊ και τις επόμενες ώρες θα περάσουμε το βαπόρι ανάμεσα από Σίφνο και Κίμωλο. Η πορεία είναι δύσκολη, τουλάχιστον για εμένα που δεν έχω εμπειρία και πηγαίνω το καράβι στο Αιγαίο το οποίο έχει μεγάλη κίνηση, στενά περάσματα και οι ελιγμοί αποφυγής σύγκρουσης είναι συχνοί. Η παρουσία διαφόρων περιφερόμενων στη γέφυρα κάνει την κατάσταση πιο δύσκολη, γι’ αυτό και τους έγινε παρατήρηση να κάθονται εδώ με την προϋπόθεση να μη δημιουργούν φασαρία. Πριν λίγο μας κάλεσε ο προηγούμενος πλοιοκτήτης του βαποριού στο VHF και μας ευχήθηκε καλό ταξίδι. Σε λίγο θα ανέβει και ο καπετάνιος στη γέφυρα ο οποίος πήγε κι αυτός να ξεκουραστεί λίγες ώρες.

Ως τώρα όλα βαίνουν ομαλά. Ο υπόλοιπος κόσμος είναι στην κουζίνα. Έχουν στήσει ένα άτυπο γλέντι. Φαΐ και ποτό δηλαδή.

Η νύχτα θα είναι μεγάλη, αφού μάλλον θα κρατήσω τη βραδινή βάρδια. Η επόμενη ενημέρωσή μου σύντομα.

ΚΑΛΟ ΜΑΣ ΤΑΞΙΔΙ!

Μιχάλης Γ.

http://eksegersi.gr/article.php?article_id=2867&cat_id=66&pos=6

ΣΦΕΝΔΟΝΗ, Τρίτη 25 Μάη 2010

Ατέλειωτες ώρες αναμονής μέχρι να ετοιμαστούμε για να αποπλεύσουμε. Η μαρίνα της Ζέας σαν να έχει αλλάξει. Ενα μικρό πλήθος ανθρώπων ανεβοκατεβαίνει στη «Σφενδόνη», μιλά σε πολλές γλώσσες, κουβαλάει αποσκευές και εφόδια. Απ’ όσο πρόλαβα να μετρήσω, επιβαίνουν Αμερικανοί. Γάλλοι, Τσέχοι, Βούλγαροι, Ιταλοί, Ελληνες και φυσικά Παλαιστίνιοι. Ο καπετάνιος, ένας Κερκυραίος που όλως παραδόξως δεν κουβαλάει τη γνωστή κερκυραϊκή «τρέλα», κάνει τις τελευταίες ετοιμασίες μαζί με το πλήρωμα.

Στις 15:40 το το σκάφος αποπλέει, ενώ περίπου τριάντα άτομα το αποχαιρετούν από τη στεριά με το σύνθημα «Free, free, Palestine». Μετά από 10 λεπτά, δέσαμε σε σημείο ελέγχου στη μαρίνα.  Το Λιμενικό έκανε έλεγχο διαβατηρίων και μας βρήκε υπεράριθμους! Ετσι, μετά από μια ψυχοφθόρα διαδικασία, ζητήθηκε από μέλη της αποστολής να κατέβουν από το πλοίο! Ηταν το χειρότερο ξεκίνημα, αποτέλεσμα μιας ολόκληρης αντίληψης που έχει επιβληθεί πραξικοπηματικά στην Πρωτοβουλία «Ενα Καράβι για τη Γάζα», ιδιαίτερα τις τελευταίες μέρες. Σταματώ εδώ, γιατί αν συνεχίσω θα ξεσπάσει όλος ο θυμός που με διακατέχει αυτή τη στιγμή. Σταματώ γιατί αυτό απαιτεί η ανάγκη να συγκεντρωθούμε όλοι και όλες στο στόχο, που είναι να πλεύσουμε προς τη Γάζα και να αναμετρηθούμε με το σιωνιστικό ναζισμό.

Μετά από πολλές ώρες αναμονής και αφού δυο λιμενόμπατσοι έκαναν τον τελικό έλεγχο, αποπλέουμε τελικά στις 20:50, με προορισμό τη Ρόδο.

Περισσότερα αύριο, οπόταν θα επιχειρήσω και μια πρώτη γνωριμία με τα υπόλοιπα μέλη της αποστολής.

Αντρέας Μ.