τα ιδιωτικά συνεργεία καθαριότητας είναι για τα μπάζα. Οι εργαζόμενες αναγκάζονται υπό τον φόβο της απόλυσης να υπογράφουν πως παίρνουν δώρα, μπόνους, ένσημα κλπ κλπ. Είναι αναγκασμένες να πηγαίνουν όπου θέλει ο εργοδότης, μπορεί τώρα να είναι στο τάδε κτήριο στο κέντρο και σε 2 μήνες σε άλλο στη γλυφάδα. Φυσικά δεν τίθεται θέμα για το που βολεύει τις εργαζόμενες ή αν θέλουν να αλλάξουν χώρο εργασίας.
Με το νόμο που προαναφέρθηκε τα πράγματα δυσκολεύουν γιατί τώρα μπορεί να είσαι εργαζόμενη στο αφεντικό σου και νοικιασμένη σε άλλο αφεντικό.
Για συνδικαλισμό ουδέν σχόλιον. Η κλασσική τακτική της ρουφιανιάς ανθεί στο χώρο αυτό, οι υπεύθυνες ομάδων παίρνουν ανταλλάγματα (πχ καλύτερους μισθούς, λιγότερη ή/και καλύτερη δουλειά) και ως επιστροφή αν τολμήσεις να μιλήσεις για κάτι, σε περιμένει το αφεντικό να σου τα χώσει ή να σου δώσει "εξιτήριο", εφόσον αυτές φροντίζουν να τον ενημερώνουν για το τι λέγεται και τι δε λέγεται μεταξύ των εργατριών.
Αν είσαι και μετανάστρια ισχύουν τα παραπάνω εις διπλούν.

Τα ξέρω αυτά από 2ο χέρι μιας και η μάνα μου είναι χρόνια εργαζόμενη στον κλάδο αυτό...