Η πορεία πλησιάζει το Υπ. Απασχόλησης, έχει παλμό και φωνάζονται συνθήματα.

Προς το παρόν δεν υπάρχουν πουθενά (εμφανείς) μπάτσοι.

Η ΑΔΕΔΥ συμμετέχει στην πορεία η ΓΣΕΕ, το ΕΚΑ και η Ομοσπονδίας Ιδιωτικών Υπαλλήλων, με ευθύνη των συνδικαλιστών της ΠΑΣΚΕ και της ΔΑΚΕ, ΟΧΙ!

Σε σχετική ερώτηση της «Καθημερινής», ο υπεύθυνος Τύπου της ΓΣΕΕ υποστήριξε ότι η συγκέντρωση δεν γίνεται από το «συντεταγμένο συνδικαλιστικό κίνημα», υποβαθμίζοντας πλήρως και το σωματείο της Κούνεβα και την ΑΔΕΔΥ.

Οι εργαζόμενοι στους ΗΣΑΠ με απόφαση των διοικητικών τους συμβουλίων πραγματοποιούν αύριο στάση εργασίας 10-12 το πρωί με αιτήματα που αφορούν την εφαρμογή της εργατικής και ασφαλιστικής νομοθεσίας στους εργαζόμενους, στους εργολάβους και στην ανεύρεση και τιμωρία των υπευθύνων και των ηθικών αυτουργών της δολοφονικής επίθεσης σε βάρος της συνδικαλίστριας Κωνσταντίνας Κούνεβα.

Όταν η πορεία έφτασε στο Υπ. Απασχόλησης έφυγαν κάποιες πέτρες και οι μπάτσοι άρχισαν να ρίχνουν κρότου λάμψης και δακρυγόνα (ευτυχώς φυσάει). Η πορεία κόπηκε στα δύο και τώρα οι μπάτσοι είναι έχουν μπει στη μέση. 

Νεότερα αργότερα

όπως με ενημέρωσε το ίδιο άτομο τηλεφνικά, δεν έπεσαν αρχικά πέτρες.

Κάποιες μπογιές ρίχτηκαν και βρήκαν την ευκαιρία οι μπάτσοι (άλλο που δεν ήθελαν) να κάνουν τα γνωστά τους.

To κομμάτι της πορείας που πήγε προς Γκάζι, (με κάποια σπασίματα στη διαδρομή) χωρίστηκε μετά, και άλλοι πήγαν προς Ιερά Οδό, άλλοι προς θησείο, ενώ άλλοι προς το σταθμό του μετρό στο Γκάζι. Φίλη μου είπε ότι εκεί στο μετρό πήγαν πολλές διμοιρίες και μάζεψαν σίγουρα ένα παιδί, που το έψαξαν και μετά το έβαλαν σε περιπολικό για προσαγωγή.

Είδε και κάποιες πυροσβεστικές και οι πυροσβέστες είπαν ότι υπάρχουν κάποιες φωτιές και γίνονται διάφορα, αλλά δεν ήξεραν τίποτα άλλο και κανείς δεν ξέρει αν έχουν κάποια έκταση, ή αν είναι τίποτα απλά με κάδους.

Πρώτα πρώτα το να διαχωρίζουμε "αναρχικούς" και "πρωτοβάθμια σωματεία" δεν είναι πια εύκολο, και ευτυχώς εδώ που τα λέμε.

Από κει και πέρα υπήρξε όντως ένα έντονο πετρίδι προς του καημένους τους μπλέ μπάτσους που φύλαγαν το υπουργείο. Και το καημένους το λέω μετά λόγου γνώσεως - μέχρι και η νεολαία του συνασπισμού μπορεί να τους δείρει.

Από την άλλη η εν λόγω νεολαία του συνασπισμού είχε ένα από τα πιο αστεία μπλοκ από καταβολής συνασπισμού, ίσως και από καταβολής πορειών στην ελλάδα. Μπροστά μπροστά διάφορα πιτσιρίκια (νεολαία είπαμε, ε;) που φώναζανε με στεντόρεια φωνή "τέρμα πια στις αυταπάτες/ή με το κεφάλαιο ή με τους εργάτες" - ναι οι συνασπισμένοι, αλήθεια σας λέω - και από πίσω τους (στο μπλοκ της νεολαίας που λέγαμε) υπερτριπλάσιοι άνθρωποι και ανθρώπισσες ηλικίας πάνω από πενήντα, προφανώς όλο το συνδιακλιστικό του συνασπισμού ψύχραιμο και συντεταγμένο. Ε, μπράβο τους, δεν το περίμενα.

Εντυπωσιακό και το φεμινιστικό κομμάτι, γεμάτο και επιθετικό, με αρκετό κόσμο το ΣΕΚ αλλά για να συνεχίσω τη γκρίνια που έκανα για κάποιους άλλους φώναζε άσχετα συνθήματα για την παιδεία και το ΝΑΤΟ, το ΕΕΚ συγκροτημένο και επίμονο, η Α.Κ. αρκετά δυναμική στην πίσω μεριά μαζί με το Δίκτυο (σταθερή αξία παρά τις απώλειες από το φεμινιστικό κομμάτι του) και τους ανθρώπους που συσπειρώθηκαν γύρω από το πανώ της συνέλευσης αγίου δημητρίου....

Αλλά το πιο ουσιώδες κομμάτι της πορείας ήταν τα συνδικάτα.

Άνθρωποι από την εκπαίδευση, από το σωματείο σερβιτόρων-μαγείρων (άγαρμπα μεγάλο πανώ αλλά δυναμικότατη παρουσία και ωραία συνθήματα), από το σωματείο υπαλλήλων βιβλίου-χάρτου, από χίλια δυο πράγματα που δεν τα παίρνει το μάτι μας αλλά την παλεύουν πολύ δυνατά.

Δεν ξέρω αν ο κόσμος ήτανε κάπου στις πέντε χιλιάδες αλλά πάντως ήτανε πολύς. Πάρα πολύς. Τόσος που κανονικά τα ΜΜΕ δε θα έπρεπε να τον έχουν αγνοήσει. Θα μου πεις πως όταν έρχονται στις πορείες τους βρίζεις. Ναι γιατί μια ζωή λένε μαλακίες για το τι συνέβη, επιμένοντας στο θεαματικό κομμάτι των δράσεων και αγνοώντας το πλήθος και τα αιτήματα.

Ε, ας πούμε και πέντε πράγματα γι' αυτό το θεαματικό κομμάτι της πορείας. Πολλές πέτρες, ένα μπουκάλι (ξεκούδουνο) μπροστά στο υπουργείο, οι μπάτσοι αμήχανοι, και η πορεία συνεχίστηκε αφού κόπηκε τρεις φορές. Υπέροχη επιμονή, αλλά το μεγαλύτερο μέρος της αριστεράς ξέμεινε στην ομόνοια.

Ως συνήθως η διάλυση έγινε κοντά στον πλησιέστερο σταθμό του μετρό (στην περίπτωσή μας ο Κεραμεικός). Ωραίες στοχευμένες δράσεις στο δρόμο από το υπουργείο και κάτω, αρκετές κάμερες συνάντησαν το δημιουργό τους. Διάφορα σπασίματα, κάποια άκυρα και κάποια άκαιρα (κάποια στιγμή πρέπει να σταματήσουμε να σπάμε βιτρίνες όταν έχουν μέσα εργαζόμενους) αλλά γενικά ένα υπέροχο κλίμα και μια δυναμική πορεία, όπως ακριβώς χρειαζόταν.

Στα παραλειπόμενα το τραπεζάκι του "Σπόρου" στα Προπύλαια που μοίραζε καφέ και μάζευε λεφτά για την τραυματισμένη εργάτρια, ο διάχυτος κόσμος από πρόσφατες απεργίες (χαμένες και κερδισμένες), ο ευρύτερος χώρος της αυτονομίας που δείχνει να βρίσκει το δρόμο του και η ανάγκη μας να φωνάξουμε ότι αυτές οι εργασιακές συνθήκες πρέπει να τελειώσουνε και μάλλον ήδη τελείωσαν.

Συνθημα της βραδιάς μάλλον το "στα μάτια βιτριόλι, σφαίρες στο ψαχνό/ τον πόλεμο τον ζούμε κάθε μέρα εδώ"