Ξημερώματα σήμερα (Πέμπτη 5/11) πραγματοποιήθηκε επίθεση με μολότοφ στα γραφεία του Συνασπισμού στα Εξάρχεια επί του οδού Καλλιδρομίου. Δεν ξέρουμε αν η επίθεση αυτή μπορεί να συνδέεται «πολιτικά» με την προχθεσινή επίθεση «σωφρονισμού» κατά της δημοσιογράφου Σ. Τριανταφύλλου στο Φλοράλ στη διάρκεια παρουσίασης βιβλίου της (2/11).
Σε μια στιγμή που υπάρχουν ανοιχτά μέτωπα  με τους παρακρατικούς φασίστες, με μια αστυνομία που συνεχίζει  την προκλητική της παρουσία στα Εξάρχεια και όχι μόνο, και εν όψει ενός θερμού επερχόμενου χειμώνα, προκαλεί έκπληξη πως ορισμένοι σπαταλάνε την ενέργειά τους για να κάψουν γραφεία αριστερών κομμάτων ή να πετάξουν αυγά έστω και σε μια δημοσιογράφο σαν την Σ. Τριαντραφύλλου. Δεν ξέρουμε σε ποιανού το όνομα γίνονται όλα αυτά. Αυτό που καταλαβαίνουμε όμως, είναι ότι αποτελούν μνημείο πολιτικής ηλιθιότητας και αδυναμίας κατανόησης της ευρύτερης πραγματικότητας. Και ταυτόχρονα δείχνουν ότι αυτοί που τις οργανώνουν θεωρούν τα Εξάρχεια τσιφλίκι τους, αναπαράγοντας το παραμύθι του κράτους, της αστυνομίας και των ρουφιανοδημοσιογράφων περί «άβατου» από την ανάποδη.
Την ώρα που στα Εξάρχεια συνεχίζεται η ασφυκτική παρουσία της αστυνομίας, και οι πρεζέμποροι και όχι μόνο απολαμβάνουν μια ιδιότυπη ασυλία, για κάποιους το πρόβλημα είναι τα γραφεία του Συνασπισμού και ίσως αύριο τα κεφάλια κάποιων «αριστερούληδων», «ξεπουλημένων», «μικροαστών».
Για να κρίνει κανείς μια θέση ή μια πράξη θα πρέπει να υποθέσει πως θα την αντιμετώπιζε ο ταξικός του εχθρός. Τα φασιστόμουτρα και τα λαγωνίκα της αστυνομίας ήδη θα τρίβουν τα χέρια τους, με αυτές τις σούπερ «απελευθερωτικές» ενέργειες. Δώσε κι άλλο θα σκέφτονται. Άιντε λοιπόν ας ξεκινήσει ένας εμφύλιος στα Εξάρχεια. Και όχι μόνο εκεί. Παντού. Άντε γιατί ο αντίπαλος δεν είναι το κράτος, οι φασίστες, η αστυνομία, τα αφεντικά και η κυβέρνηση. Ούτε τα κιτρινοκάναλα και οι μεγαλοδημοσιογράφοι των δελτίων των 8. Ο αντίπαλος είναι ο Συνασπισμός, η αριστερά και η… Σώτη Τριανταφύλλου.
Τι να πει κανείς. Αυτά παθαίνει όταν ζει στο κόσμο των φαντασιώσεών του, στο μικρόκοσμο των Εξαρχείων, στην αυταπάτη των «απελευθερωμένων» πάρκων. Κάποτε ο «σοσιαλισμός σε μια χώρα» κατέληξε στα σωφρονιστικά γκουλάκ του Στάλιν και στην εκκαθάριση της ηγεσίας της ρώσικης επανάστασης, που «σαμπόταρε» το έργο του.  Σήμερα ο σοσιαλισμός σε ένα δήθεν άβατο ή σε ένα πάρκο καταλήγει στις μολότοφ και τα αυγά κατά του «εσωτερικού εχθρού», που μολύνουν τα «ιερά και τα όσια» μια φαντασίωσης κάποιων Εξαρχείων του παρελθόντος  που δεν υπήρξε άλλωστε ποτέ. Πόσο μακριά είναι οι φαντασιώσεις των φασιστών για μια φαντασιακή Ελλάδα που όλα ήταν μια χαρά γιατί δεν υπήρχαν μετανάστες.
Η νέα πολιτιστική επανάσταση άρχισε. Και όπως κάθε «επανάσταση» για να συνεχίζει να κυνηγάει των «εσωτερικούς εχθρούς» πρέπει να τα έχει καλά με τους εξωτερικούς πραγματικούς εχθρούς. Και επειδή εδώ δεν χρειάζεται καν να γίνει τέτοια συμφωνία (σαν αυτές που έκανε ο Στάλιν), να είναι σίγουροι αυτοί που επιδίδονται σε αυτές τις αθλιότητες ότι η αστυνομία θα τους αφήσει ανενόχλητους να ολοκληρώσουν το έργο τους.

http://avantgarde2009.wordpress.com