Φωτό από 2ο αντικαταναλωτικό φεστιβάλ
δημοσιεύτηκε June 23, 2008
από hamster
τροποποιήθηκε June 25, 2008
Δημιουργικές Αντιστάσεις
Το Σαββατοκύριακο έγινε και το 2ο Αντικαταναλωτικό Φεστιβάλ «Δημιουργικές Αντιστάσεις», στο Κτήμα Πάτμου και Καραβία.
Οκτώ ομάδες παρουσίασαν εναλλακτικές κοινωνικές δομές για την ικανοποίηση των αναγκών μας με τρόπους που σέβονται το φυσικό περιβάλλον και καλλιεργούν σχέσεις αμοιβαιότητας και ισοτιμίας ανάμεσα σε παραγωγούς και χρήστες.
Όσοι και όσες συμμετείχαν θέλησαν να αποδείξουν ότι μπορούμε να ζήσουμε καλύτερα χωρίς εταιρείες, χωρίς συγκεντρωτικές ιεραρχίες που κατασπαταλούν και καταδυναστεύουν με σκοπό το κέρδος. Αντ’ αυτού, οι ομάδες οικοδομούν αποκεντρωμένα δίκτυα που ενισχύουν την κοινωνική συνοχή και προάγουν την ήπια διαβίωση.
- Οι ΠΟΔΗΛΑΤισσΕΣ έκαναν μια μεγάλη παρουσίαση και είπαν μεταξύ άλλων, για την «κοινωνική ταχύτητα» του ποδηλάτου, για την ενεργειακή κρίση, για τη σκέτη γκάβλα του να κάνεις ποδήλατο και για το πόσο φυσικά κι αβίαστα γίνεται η σύνδεση ενός τέτοιου κινήματος με αντίστοιχες προσπάθειες σε Ελλάδα κι εξωτερικό.
- Η FARMA, ομάδα έμπρακτης αλληλεγγύης στους Ζαπατίστας στην οποία συμμετέχουν και κάτι πτυχιούχοι ρεμάλια μηχανικοί, έκανε workshop για την διεκδίκηση της ενεργειακής (και όχι μόνο) αυτονομίας με την κατασκευή ανεμογεννήτριας.
- Ο Σπόρος έπαιζε σε πολλά επίπεδα: Από κουβέντα για τις σχέσεις παραγωγών και καταναλωτών, πολύχρωμο εργαστήρι με χαριστικό παζάρι και μεταποιήσεις ρούχων με ραπτομηχανή, μέχρι φρέντο έφτιαχναν από ζαπατίστικο καφέ με αντίτιμο «ό,τι προαιρείσθε». Τα «σπόρια» έκαναν και την προετοιμασία της κεντρικής συζήτησης του φεστιβάλ.
- Τα παιδιά από το Κηπάκι της Τσαμαδού, τον εγκαταλειμμένο χώρο στα Εξάρχεια που με συλλογική εργασία γίνεται κήπος της γειτονιάς, παρουσίασαν την προσπάθεια και τα σχέδιά τους κι αντάλλαξαν πολύτιμες εμπειρίες με τους κατοίκους της Πάτμου και Καραβία.
- Το Underground Free University αυτή τη φορά δεν έκανε ΟΥΤΕ μαθήματα υπολογιστών, ΟΥΤΕ linux install fest, ΟΥΤΕ ανακύκλωση, ΟΥΤΕ εικαστικές δημιουργίες από παλιά κομπιούτερ. Το workshop τους, είχε θέμα την ...κατασκευή μουσικών οργάνων από κομμάτια υπολογιστών και είχε ανέλπιστα μεγάλη συμμετοχή!
- Το Παιδικό Στέκι είχε στήσει ένα παιδότοπο με σαμπρέλες, αιώρες, ιμάντες και παιχνίδια για τα παιδιά. Ήρθαν αρκετοί γονείς με τα παιδιά τους και συζήτησαν γενικά για τη σημασία της συλλογικότητας στο μεγάλωμα των παιδιών αλλά και για πρακτικά θέματα, όπως την εύρεση ενός χώρου όπου γονείς και παιδιά μαζί θα επιδίδονται σε παιχνίδι, μουσική, μαγειρική κ.α. Τελικά τα παιδιά λύσσαξαν και οι γονείς νύσταξαν.
- Η ομάδα sid είναι κομπιουτεράδες, χακεράδες, εχθροί των Windows. Σιχαίνονται την ιδέα της πνευματικής ιδιοκτησίας και είναι υπέρμαχοι της ελευθερίας στον ψηφιακό κόσμο. Η παρουσίασή τους ήταν για το ελεύθερο λογισμικό, που επιτρέπει την οικοδόμηση συνεργατικών κοινοτήτων σπάζοντας τους περιορισμούς και τον έλεγχο που επιβάλλει στους χρήστες το λογισμικό της Microsoft και των άλλων εταιρειών.
- Τα παιδιά από τη Fotofraxia αναδεικνύουν τις ιστορίες των χωρίς-φωνή, των αφανών και των ξεχασμένων. Κάνουν παρέα με τους μικροπωλητές της Αθήνας, με τους Αφγανούς στο λιμάνι της Πάτρας και με τους μετανάστες που μαζεύουν πορτοκάλια στην Αργολίδα. Έκαναν προβολή και κουβέντα για τη δουλειά τους.
Οι οικοδεσπότες μας, από το Κτήμα Πάτμου και Καραβία αξίζουν ιδιαίτερης μνείας αλλά δεν ξέρω τι να πω. Πρέπει να δεις το μέρος για να καταλάβεις. Μιλάμε για ένα κτήμα 3 στρεμμάτων με νεοκλασικό κτήριο, ένα κατάφυτο χώρο που φιλοξενεί τις δραστηριότητες ντόπιων και ξένων, νέων και γέρων. Μιλάμε για ένα παράδεισο μες στο τσιμέντο που οι κάτοικοι το υπερασπίζονται και του δίνουν ζωή εδώ και είκοσι (δεν κάνω πλάκα) χρόνια. Respect...
Άντε και του χρόνου...
Φωτό από το περσινό φεστιβάλ στον Κρατήρα
κι ένα βιντεάκι
δημοσιεύτηκε June 24, 2008 από anonymous
...
http://www.youtube.com/watch?v=OGFE82jaUjc
H εισήγηση της κεντρικής κουβέντας
δημοσιεύτηκε June 25, 2008 από anonymous
Δημιουργικές αντιστάσεις: Νησίδες ή ορμητήρια ελευθερίας;
Δημιουργικές αντιστάσεις. Νησίδες ή ορμητήρια ελευθερίας;
«Οι εμπορευματικές σχέσεις παράγουν έναν κόσμο απατηλών αναπαραστάσεων, όπου το θέαμα παίρνει τη θέση της πραγματικότητας. Οι καταπιεστικές κοινωνικές σχέσεις αποκρύπτονται, όπως και η προοπτική μιας ριζικά διαφορετικής κοινωνίας, βασισμένης στη συλλογική αυτοδιαχείριση και αυτοδιεύθυνση. Στον αντίποδα, οι δημιουργικές αντιστάσεις αποτελούν συλλογικές καταστάσεις επανοικειοποίησης της ζωής στο σήμερα με όρους αλληλεγγύης».
Συζητώντας για «δημιουργικές αντιστάσεις»…
Αναφερόμαστε σε δημιουργικές αντιστάσεις για να διευκρινίσουμε ότι μιλάμε για εκείνες τις αντιστάσεις που δεν έχουν ως μόνο πεδίο αντιπαράθεσης τα πλαίσια των κυρίαρχων θεσμών/δομών, αλλά εξερευνούν σε άγνωστη ουσιαστικά γη νέους τρόπους συλλογικής πράξης και ύπαρξης. Αναφερόμαστε σε εκείνες τις καθημερινές καταστάσεις όπου ο κυρίαρχος πολιτισμός χάνει την πρωταγωνιστικό του ρόλο, όπου οι αγωνιζόμενοι δεν επιλέγουν τον ετεροκαθορισμό τους, αλλά αυτόνομα και αδιαμεσολάβητα δρουν και διαμορφώνουν έναν άλλο κόσμο στην καθημερινότητά τους και όχι σε ένα επικείμενο μέλλον. Μιλάμε για «δημιουργικές» αντιστάσεις όχι με διάθεση αντιπαράθεσης σε σχέση με τις υπόλοιπες αντιστάσεις που έχουν ας πούμε διεκδικητικό χαρακτήρα, αλλά σύνθεσης καθώς μπορούν να αποτελούν διαφορετικά μέτωπα του ίδιου αγώνα, αντιμετωπίζοντας ωστόσο διαφορετικές προκλήσεις και δυσκολίες.
Μιλάμε για πράξεις και σκέψεις που διαταράσσουν την κανονικότητα, ξεκινώντας από το μερικό, αρθρώνοντας ένα διαφορετικό μη ολοκληρωμένο και ολοκληρωτικό λόγο. Μιλάμε για συλλογικότητες και ανοιχτές διαδικασίες όπου η αλληλεγγύη, η έλλειψη εξουσιαστικών / ιεραρχικών σχέσεων στο εσωτερικό τους και η άμεση συμμετοχή είναι απαραίτητος όρος λειτουργίας τους.
Από νησίδες σε ορμητήρια ελευθερίας…
Καθώς αναπτύσσονται εγχειρήματα με αφετηρία στο μερικό υπάρχει πάντα ο κίνδυνος να αντιλαμβάνονται τον εαυτό τους αποκομμένο από μια σειρά από άλλα κοινωνικά ζητήματα και να στέκονται φιλάρεσκα στα κατορθώματά τους. Παράλληλα οι πιέσεις που δέχονται από το περιβάλλον τους (καπιταλιστικός ωκεανός) είναι έντονες και ο κίνδυνος της αφομοίωσης μεγάλος.
Η αληθινή εκπλήρωση ενός τέτοιου εγχειρήματος απαιτεί το συλλογικό μετασχηματισμό ολόκληρου του κόσμου. Το μεγάλο στοίχημα λοιπόν αυτών των εγχειρημάτων είναι η συνάντηση, η αλληλεπίδραση, η κοινή δράση και η διάχυσή τους στο κοινωνικό σώμα. Η διαμόρφωση ενός νέου κοινού τόπου, ενός νέου συλλογικού προτάγματος. Γιατί χωρίς μια συνειδητή κατεύθυνση υπάρχουν μόνο σπάνιες συναντήσεις που δημιουργούν εφήμερες και τυχαίες καταστάσεις μεταξύ απομονωμένων ατόμων/ομάδων, ανακουφίζοντας προσωρινά τη βαρεμάρα του θεάματος. Αυτή η πρόκληση απαιτεί από τους “τακτικούς στρατιώτες” να διαμορφώσουν οι ίδιοι τις περιεκτικές (όχι μονολιθικές ή ανταγωνιστικές) στρατηγικές τους, χωρίς κάποια εξωτερική καθοδήγηση ή πρωτοπορία (κόμμα-στρατηγό).
Η έμπρακτη δράση τους μπορεί να αποτελέσει φάρο ελπίδας για τους ταξιδιώτες που δε βλέπουν ορατή άλλη επιλογή και αποδέχονται την σημερινή πραγματικότητα, αλλά και πηγή έμπνευσης για νέες εξερευνήσεις σε άλλους τόπους και εμπειρίες. Ένα σταθερό σημείο αναφοράς για τα επόμενα βήματα προς τον τόπο που δεν είναι ακόμα εδώ.