Η κακοκαιρία(!) δεν απέτρεψε μερικές χιλιάδες ανθρώπους στο να συμμετέχουν στην Αθηναϊκή συγκέντρωση για την παγκόσμια μέρα δράση ενάντια στην κλιματική αλλαγή, που έγινε λόγο της διεθνούς διάσκεψης για το κλίμα στο Μπαλί.

Η λιακάδα, και ο ζεστός ήλιος που σου επέτρεπε να φοράς ακόμα και κοντομάνικο 8 Δεκέμβρη χειμωνιάτικα, συνέθετε τη νέα εκδοχή κακοκαιρίας «παρά την οποία» πραγματοποιήθηκε η συγκέντρωση. Τι πιο συμβολικό! Σκηνές από τα προσεχώς? Ας ελπίσουμε όχι, μιας και η ελπίδα εξαφανίζεται τελευταία!

Δεκάδες τοπικές κινήσεις πολιτών, περιβαλλοντικές οργανώσεις, φορείς και συνδικάτα είχαν καλέσει στη σημερινή συγκέντρωση. Η συμμετοχή του κόσμου ήταν καλή αλλά πολύ μικρότερη από την σημασία του γεγονότος. Βέβαια είναι και η πρώτη φορά που γίνετε συγκέντρωση σχετικά με το θέμα. Ας ελπίσουμε την επόμενη φορά να είμαστε λιγότεροι, δηλαδή να εκλείπουν οι λόγοι για μια τέτοια συγκέντρωση. Μη βάλετε στοίχημα όμως…

Σε γενικές γραμμές υπήρχαν πανό από πολλές τοπικές κινήσεις και άλλες συλογικότητες, καθώς και από αρκετές ΜΚΟ. Είναι σημαντικό γιατί είναι η πρώτη φορά που πολλά τοπικά κινήματα πόλης συνδιοργανώνουν κάτι κοινό και μάλιστα για ένα θέμα που στην ουσία ενώνει τα μικρά τοπικά κομματάκια σχηματίζοντας την μεγάλη εικόνα του αγώνα για το περιβάλλον και τη ζωή, τοπικά και πλανητικά. Είναι σημαντικό ότι μικρές ομάδες δράσης σε γειτονιές, ένωσαν το βηματισμό τους με ανθρώπους από ολόκληρο τον πλανήτη. Έδειξαν ότι δεν αντιλαμβάνονται τους τοπικούς αγώνες, ξεκομμένους από το συνολικό περιβαλλοντικό πρόβλημα και τα δεινά που προκαλεί ο σύγχρονος-δυτικός τρόπος ζωής και κυρίως η λογική της ανάπτυξης για το κέρδος.

Δυστυχώς έπρεπέ να φύγω νωρίς από την συγκέντρωση λόγο υποχρεώσεων, οπότε δεν έχω μια καλή εικόνα, του πόσος κόσμος συμμετείχε τελικά. Φαντάζομαι θα γράψουν άλλοί και άλλες παρακάτω.

Επειδή αυτή ήταν η πρώτη συγκέντρωση που καλούσαν πάρα πολλά τοπικά κινήματα πόλης, θα περίμενα η ανταπόκριση του κόσμου να ήταν καλύτερη. Συνειδητοποίησα σήμερα, ότι υπάρχει ένα νόμισμα που έχει δύο πλευρές. Η μία πλευρά είναι όλες αυτές οι οργανώσεις της αριστερά, που δεν ενδιαφέρονται, αλλά χρησιμοποιούν το ζήτημα της κλιματικής αλλαγής και του περιβάλλοντος γενικά, καθαρά για λόγους αντικαπιταλιστικής ρητορείας. Το αγκαλιάζουν ή το εγκαταλείπουν με όρους πολιτικού μάρκετινγκ, αν δηλαδή το θέμα πουλάει και θα τσιμπήσουν κάναν, άνθρωπο. Το λέω για διάφορες οργανώσεις της αριστεράς, που είτε δεν εμφανίστηκαν σήμερα καθόλου, είτε ήρθαν δι, αντιπροσώπων, για να πουλήσουν καμία εφημερίδα και να φανούν λιγουλάκι, για να λένε ότι ήταν εκεί.

Η άλλη πλευρά του ίδιου νομίσματος όμως, είναι η εμμονική συμπεριφορά κόσμου που κατέβηκε στις μεγάλες καλοκαιρινές συγκεντρώσεις, που δεν τον πειράζει άμα το αόριστο κάλεσμά του(SMS) το σπρώχνουν συγκροτήματα του τύπου, που καταστρέφουν δάση για να εκδίδουν κωλοπεριοδικά σε ιλουστρασιόν χαρτί (άκρως καταστροφικό για το περιβάλλον), αλλά φοβάται όπως ο δράκουλας το σκόρδο, μήπως και τον καπελώσουν, λες είναι τόσο σπουδαίος πια. Και αναφέρομαι σ τον κόσμο, που ήξερε για την ύπαρξη παγκόσμιας μέρας δράσης και τη συγκέντρωση στο σύνταγμα και που θεώρησε το καθαρό του κούτελο, πιο σημαντικό από το να συμμετέχει σε μια δράση, ακόμα και αν φοβόταν το «καπέλο». Και δεν είμαι από αυτούς που δεν αναγνωρίζουν ότι πολλές φορές υπάρχουν προβλήματα καπελωμάτων. Καμία φορά όμως μετράς το σκοπό και τον κίνδυνο για καπέλωμα και παίρνεις τα ρίσκα σου. Προσωπικά σκέφτηκα πόσο σημαντικό είναι το θέμα του κλίματος και η επιτυχία της παγκόσμιας μέρας δράσης, καθώς και πόσο καλό που τόσες τοπικές κινήσεις θα ήταν μαζί στο δρόμο, όπως αυτή της δικιάς μου γειτονιάς.

Πραγματικά με πιάνει απαισιοδοξία όταν μπροστά σε ένα τόσο κορυφαίο ζήτημα, όπως της κλιματικής αλλαγής, έρχομαι σε επαφή με αυτό το νόμισμα. Της χρησιμοθηρίας και του «καθαρού κούτελου».

ότι ο περισσότερος κόσμος των τοπικών κινήσεων που ήταν εκεί, δεν θυμάται το περιβάλλον μία φορά το χρόνο, ούτε μόνο όταν καούν τα δάση. Τρέχει κάθε μέρα στην περιοχή του. Νομίζω ότι αυτοί οι 2-3 χιλιάδες άνθρωποι που ήταν εκεί σήμερα, μετράνε πολύ περισσότερο ακριβώς γιατί δε συγκεντρώθηκαν για να διασκεδάσουν τις τύψεις τους. Ήταν η αφρόκρεμα των κινημάτων πόλης και των ενεργών πολιτών. Άνθρωποι που σε τοπικό επίπεδο παλεύουν με τα θηρία των μεγάλων συμφερόντων. Τους Βωβούς στον ελαιώνα, το Σουφλία και τις εταιρίες του στο ελληνικό και τον ιππόδρομο, το Mall στην Παλλήνη, τις κεραίες των εταιριών κινητής τηλεφωνίας σε όλη την πόλη κ.α. Δεν πρόκειται για ανθρώπους που συγκινήθηκαν επειδή έγινε κάτι, αλλά αγωνιστές, της κάθε μέρας.

Βλεπωντας απο ψηλα στην ερμου αντικριζεις μια τεραστια <<πορεια>> χιλιαδων αθηναιων...