Φωτογραφίες από την διαμαρτυρία σε στρατόπεδο κράτησης προσφύγων του Έβρου
δημοσιεύτηκε May 21, 2007
από anonymous
τροποποιήθηκε February 23, 2009
Οι φωτογραφίες με το χρονικό της παρέμβασης στον Έβρο 19-20 Μάη 2007
Δείτε τι είναι το νέο κέντρο κράτησης
Για την όλη δράση στο «Φυλάκιο» του Έβρου
Η απόφαση για την δράση εκεί πάρθηκε για δύο λόγους. Πρώτον γιατί η περιοχή ενώ είναι κρίσιμη για το μεταναστευτικό-προσφυγικό και την αλληλεγγύη, είναι ταυτόχρονα, συντηρητική και στρατιωτικοποιημένη περιοχή και δεν υπάρχει σημαντική κινηματική δράση και πολιτικές ομάδες. Ενώ στα νησιά υπάρχουν κάποιες κινήσεις, εκεί δεν υπάρχει κάτι και θέσαμε ως βασικό στόχο της κινητοποίησης να δημιουργηθούν στη Θράκη, τουλάχιστον παρατηρητήρια της ροής μεταναστών και των απελάσεων και ίσως και ομάδες αλληλεγγύης. Πρώτα απ’ όλα γι’ αυτό πήγαμε. Δεύτερον το νέο στρατόπεδό κράτησης, αν και πολύ καλύτερο από τα μέχρι τώρα άθλια μέρη στα οποία κρατούνταν μετανάστες, αποτελεί μια σημαντική επίσημη ευρωπαϊκή εφαρμογή της εγκληματοποίησης της μετανάστευσης και φυλάκισης των μεταναστών σε φυλακές ασφάλειας!
Διανύσαμε χιλιάδες χιλιόμετρα απ’ όλη την Ελλάδα και ταλαιπωρηθήκαμε πολύ για να φτάσουμε στην άκρη της χώρας, που είναι στην πραγματικότητα το κέντρο της παραβίασης κάθε ανθρώπινου δικαιώματος.
Η τοπική κοινωνία, αντιμετώπισε με ιδιαίτερο ενδιαφέρον την όλη παρέμβαση. Ενδιαφέρον φυσικά δεν σημαίνει και συμφωνία. Το θέμα έγινε πρώτη είδηση για μέρες στα τοπικά ΜΜΕ (εφημερίδες, ράδια και κανάλια) γεγονός που μας έδωσε την ευκαιρία να μιλήσουμε για τις θέσεις του αντιρατσιστικού κινήματος. Πράγμα σημαντικό γιατί οι κάτοικοι των περιοχών δεν έχουν συχνά την ευκαιρία να μάθουν ότι υπάρχει και άλλη άποψη για το θέμα.
Οι δύο συζητήσεις που έγιναν, σε Κομοτηνή και Αλεξανδρούπολή ήταν εξαιρετικά πετυχημένες για τα τοπικά μεγέθη (με καμία 100αρία άτομα η κάθε μία) και πρώτη φορά έγινε δημόσια συζήτηση για το θέμα. Έχουμε βάσιμες ελπίδες ότι θα μείνουν ομάδες δράσης και στις δύο αυτές πόλεις. Για τους ντόπιους πολίτες που είναι ευαίσθητοι στο θέμα η παρουσία μας ήταν πολύ σημαντική και ενισχυτική.
Η παρουσία της αστυνομίας ήταν πολύ έντονη, αλλά περιέργως δεν είχε πολύ επιθετικό χαρακτήρα. Αυτό που διαπιστώσαμε είναι ότι ένα γεγονός, ακόμα και αυτού του χαρακτήρα αποτελεί και για την κοινωνία, αλλά ακόμα και για την αστυνομία, κάτι το περίεργο και το εξωτικό! Χαρακτηριστικά μου έκανε εντύπωση ότι όταν φωνάζονταν συνθήματα στους μπάτσους του τύπου «Και επειδή οι μπάτσοι δεν ξέρουν αγγλικά, No border σημαίνει σύνορα ανοιχτά» ή «2 ώρες θα κάνουμε πορεία, μπάτσοι θα πεθάνετε απ’ τη ορθοστασία», οι ΜΑΤαδες γελάγανε. Σαν να νιώθαν ότι ζουν και αυτοί λίγο τα γεγονότα της πρωτεύουσας! Ξέρω πως φαίνεται περίεργο, αλλά μάλλον αντιλαμβανόμαστε πολύ λίγα εδώ στο κέντρο από την ψυχολογία των ανθρώπων των συνόρων που αφορά ακόμα και τους μπάτσους.
Οι διαπραγματεύσεις για να περάσουμε το γεφυράκι το οποίο είχε αποκλείσει η αστυνομία πριν το κέντρο κράτησης των προσφύγων ευτυχώς είχαν αίσιο τέλος, μιας και η αναλογία μας με τα ΜΑΤ ήταν ένας προς δύο. Βέβαια ειπώθηκε ρητά στον αστυνομικό διευθυντή, που αποδέχτηκε αρχικά την επιτροπή, ότι οι συγκεντρωμένοι απαιτούσαν να σταθούν μπροστά την πόρτα της φυλακής. Και ότι αν δεν μας αφήνανε αναλαμβάνανε το κόστος να διαλύσουν μια συγκέντρωση μπροστά στις κάμερες για 100 μέτρα. Τελικά ανοίξανε το φράγμα.
Η παραμονή μας στο χώρο για 2 ώρες ήταν πολύ καλή εμπειρία αφού υπήρχε πάθος, φωνάζονταν συνθήματα, μιλούσαν άνθρωποι από τις ντουντούκες στα τούρκικα και τα αραβικά και είχαμε και οπτική επαφή με κάποιες γυναίκες πρόσφυγες που ήταν πίσω από τα κάγκελα ενός παραθύρου. Αυτές ανταποκρίθηκαν επανειλημμένα στη μουσική που βάζανε από μεγάφωνα χορεύοντας και μας χαιρέταγαν φωνάζοντας «ευχαριστώ» στα αγγλικά καθώς φεύγαμε.
Όταν βγήκε η επιτροπή μας ενημέρωσε ότι υπάρχουν μέσα 123 άτομα, κυρίως ιρακινοί εκ των οποίων 4 είναι γυναίκες και 5 ανήλικοι. Λόγω της εμπόλεμης κατάστασης στη χώρα τους απαγορεύεται να απελαθούν, όμως οι ίδιοι κατήγγειλαν ότι πριν από λίγο καιρό απελάσαν 60 άτομα στο Ιράκ παράνομα. Οι αρχές φυσικά δεν το επιβεβαίωσαν. Όταν η επιτροπή ζήτησε να συναντηθεί με τους μετανάστες ο υπεύθυνος εκεί (αξιωματικός;) τους είπε μεταξύ σοβαρού και αστείου ότι είναι στα πρόθυρα εξέγερσης προκειμένου να συναντηθούν μαζί τους, οπότε και θα το επιτρέψει. Η επιτροπή συναντήθηκε με τους μετανάστες, πολλούς από τους οποίους δεν τους είχαν δώσει αιτήσεις ασύλου και τους ενημέρωσαν ότι έχουν δικαίωμα για αίτηση.
Συνθήματα που φωνάχθηκαν ήταν:
Όταν απελαύνεις σε δικτατορίες, γίνεσαι συνένοχος σε δολοφονίες
Ελλάδα, Τουρκία δεν είναι πια εχθροί, εξοντώνουν τους πρόσφυγες μαζί.
Στις νάρκες του Έβρου, στον Ιάτο του Αγαίου, χτίζεται η ασφάλεια του κάθε ευρωπαίου
Ακούστε το καλά μπάτσοι και τιβι, δεν είναι λαθραία ούτε μια ζωή
Εκεί βομβαρδισμένοι, εδώ φυλακισμένοι, οι μετανάστες είναι της γης οι κολασμένοι
Τα φυλάκια να πέσουν ένα ένα, καιρός να δούμε τα σύνορα ανοιγμένα
Ελλάδα και Τουρκία δουλεύουνε μαζί, Για τις απελάσεις και την καταστολή
Οι μετανάστες είναι της γης οι κολασμένοι, έλληνες και ξένοι εργάτες ενωμένοι
Αλληλεγγύη στους μετανάστες, Σύνορα ανοιχτά για όλους τους εργάτες
Το πάθος για την λευτεριά, Είναι δυνατότερο απ’ όλα τα κελιά
Και άλλα.
Οι φασίστες δεν εμφανίσθηκαν ποτέ. Παντού υπάρχει ένας μύθος. Εκτός από τα τρικάκια τους και κάποια συνθήματα στους δρόμους κοντά στο κέντρο κράτησης «Αντιρατσιστές ανεπιθύμητοι» κλπ δεν είδαμε κάτι άλλο εκτός από καμιά 10αρία άτομα με ελληνικές σημαίες γύρω στο ένα χιλιόμετρο από εκεί που ήμασταν.
Νομίζώ ότι για όσους πήγαμε ήταν μια πολύ καλή εμπειρία και σίγουρα παρά και τις καιρικές δυσκολίες και την κούραση με τα πούλμαν μια ευχάριστη δράση. Είδαμε από πρώτο χέρι πόσο σημαντικό αλλά και πόσο δύσκολο είναι να κάνεις μια αντιρατσιστική δουλειά με εύρος. Να πας εκεί που είναι το πρόβλημα πέρα από το να το καταγγέλλεις από την πόλη σου. Να συμβάλεις στην δημιουργία δομών άμυνας και αλληλεγγύης σε απομακρυσμένες και συνοριακές περιοχές. Στις συζητήσεις στις πόλεις, είδαμε όλα τα προβλήματα αλλά και τη διάθεση κόσμου να αντισταθεί στην παραβίαση δικαιωμάτων που γίνεται καθημερινά, με κόστος μάλιστα σε ανθρώπινες ζωές.
Για την ιστορία ο κόσμος που ανέβηκέ ήταν εκτός από ντόπιους από την Θράκη, από το Δίκτυο της Αθήνας και γενικά κόσμος από το στέκι μεταναστών, από το Δίκτυο Βόλου, από την αντιρατσιστική πρωτοβουλία Θεσσαλονίκης την ομάδα δικηγόρων και το Δίκτυο, από τα ΔΑΡΑΣ της Κομοτηνής, από τα ΕΑΑΚ της Αλεξανδρούπολης.
Ένα μπράβο σε όλον αυτόν τον κόσμο γιατί και οι συνθήκες ήταν δύσκολες, τα χιλιόμετρα πάρα πολλά και το κόστος ειδικά για τους Αθηναίους/ες μεγάλο.
Πως είδε η φημερίδα της Θράκης "Γνώμη" την παρέμβαση
δημοσιεύτηκε May 21, 2007
από Pav
τροποποιήθηκε May 21, 2007
«Η μετανάστευση δεν είναι έγκλημα»
Με κυρίαρχο σύνθημα «Καμία ζωή δεν είναι λαθραία, η μετανάστευση δεν είναι έγκλημα», μέλη Αντιρατσιστικών και Μεταναστευτικών Οργανώσεων από όλη την Ελλάδα, εκπρόσωποι φορέων και συλλογικοτήτων, πολίτες από Έβρο και Ροδόπη, διαδήλωσαν στον Έβρο ενάντια στα κέντρα κράτησης και υπέρ της διασφάλισης των δικαιωμάτων των προσφύγων και μεταναστών.
Το απόγευμα του Σαββάτου ολοκληρώθηκαν με επιτυχία και χωρίς κανένα απολύτως πρόβλημα οι διήμερες κινητοποιήσεις που διοργανώθηκαν σε Έβρο και Ροδόπη. Δεκάδες πολίτες συμμετείχαν στις δυο ανοιχτές εκδηλώσεις – συζητήσεις που έγιναν σε Αλεξανδρούπολη και Κομοτηνή, όπου συζητήθηκαν ζητήματα των πολιτικών μετανάστευσης και συνθηκών που επικρατούν για ανθρώπους που εισέρχονται στη χώρα μας, ενώ το μεσημέρι του Σαββάτου πραγματοποιήθηκε συμβολική διαμαρτυρία στο νεόκτιστο Κέντρο φύλαξης που κατασκευάστηκε και εδώ και λίγες ημέρες λειτουργεί στο Φυλάκιο του Δήμου Κυπρίνου.
Το μεσημέρι του Σαββάτου 200 και πλέον άτομα που ξεκίνησαν από την Αλεξανδρούπολη, παρουσία ισχυρής αστυνομικής δύναμης, κατέφθασαν στην περιοχή του βορείου Έβρου. Δυνάμεις των ΜΑΤ είχαν αποκλείσει τον χώρο αλλά μετά από διαβουλεύσεις, με πορεία και φωνάζοντας συνθήματα οι διαδηλωτές του Πανελλαδικού Δικτύου έφτασαν λίγα μέτρα από την αστυνομοκρατούμενη είσοδο του επονομαζόμενου «Πρότυπου Κέντρου Φύλαξης και Υποδοχής Λαθρομεταναστών» στο οποίο βρίσκονται 123 άνθρωποι που εισήλθαν χωρίς χαρτιά στη χώρα μας, επτά εκ των οποίων έχουν καταθέσει αίτηση ασύλου. Μετά από αίτημα που ικανοποιήθηκε, δεκαμελής επιτροπή αποτελούμενη από δικηγόρους, ιατρούς, εκπαιδευτικούς, φοιτητές και εκπροσώπους φορέων του Έβρου, επετράπη η είσοδος στο κτίριο και εν συνεχεία η συνομιλία με τους πρόσφυγες – μετανάστες στους χώρους που βρίσκονται (προηγήθηκε η συνομιλία με τους εκπροσώπους των αστυνομικών αρχών παρουσία εισαγγελέα). Να σημειωθεί ότι η υποδοχή που επεφύλαξαν οι άνθρωποι που κρατούνταν εντός του κέντρου ήταν συγκινητική, καθώς με φωνές και χειροκροτήματα έκαναν δεκτή την παρουσία του κόσμου που είχε συγκεντρωθεί έξω από το χώρο.
Όπως ενημέρωσαν τον κόσμο τα μέλη της επιτροπής, οι συνθήκες διαβίωσης στο Κέντρο είναι σαφώς βελτιωμένες σε σχέση με άλλους χώρους φύλαξης μεταναστών, ωστόσο υπήρχαν ορισμένα ζητήματα που τέθηκαν και έχουν να κάνουν με βασικά κατοχυρωμένα δικαιώματα των προσφύγων – μεταναστών που χρήζουν διόρθωσης και βελτίωσης. Κυρίαρχα ζητήματα που έθεσαν (και στα οποία είχαν αναφερθεί και εκπρόσωποι της Διεθνούς Αμνηστίας το απόγευμα της Παρασκευής), το θέμα της επικοινωνίας των ανθρώπων που βρίσκονται στο Κέντρο (δεν υπήρχε κάποιο καρτοτηλέφωνο, αν και οι αρχές είπαν ότι έως και σήμερα Δευτέρα θα είχε τοποθετηθεί), της προβληματικής παροχής ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης (καταγγέλθηκε ότι δεν υπάρχει συχνή παρουσία γιατρού, κάτι που διαψεύσθηκε από τις αρχές) και της απουσίας ενημέρωσης για τα δικαιώματα τους (ειπώθηκε ότι δεν υπήρχε κάπου αναρτημένο χαρτί σε κάποια γλώσσα που να μπορούσαν να κατανοήσουν).
«Άδικη η κράτησή τους»
Η γνωστή δικηγόρος Γιάννα Κούρτοβικ, παρούσα στην συγκέντρωση αλλά και μια εκ των ανθρώπων που μίλησε με πρόσφυγες που βρίσκονται μέσα στο Κέντρο Φύλαξης, αναφέρθηκε στους παρευρισκόμενους για τα όσα είδε και άκουσε. «Από τη συζήτηση που είχαμε με τον κόσμο, διαπιστώσαμε ότι οι περισσότεροι από αυτούς έρχονται κυνηγημένοι από χώρες που υπάρχει πόλεμος, αθλιότητα, φτώχεια, ζητώντας προστασία από τη δική μας πολιτεία. Προσπαθήσαμε να κάνουμε σαφές στους ανθρώπους που κρατούνται εδώ, ότι πρέπει να διεκδικήσουν τα δικαιώματα τους και να καταθέσουν αιτήσεις ασύλου. Προσπαθήσαμε να πείσουμε τις αρχές του κέντρου κράτησης ότι είναι υποχρεωμένες να δώσουν τη δυνατότητα στους πρόσφυγες να εκδηλώσουν την πρόθεσή τους και να υποβάλλουν αίτημα ασύλου. Το Κέντρο κράτησης σαν νέος χώρος αυτή τη στιγμή σε σχέση με άλλους χώρους είναι σε καλύτερη κατάσταση. Από τους ίδιους τους πρόσφυγες μας εκφράστηκε δραματικά το παράπονο ότι η κράτησή τους είναι άδικη» υπογράμμισε. Δίνοντας το δικό της μήνυμα, τόνισε ότι «βρεθήκαμε εδώ για να εκφράσουμε την αλληλεγγύη μας στους ανθρώπους που κρατούνται κάτω από τις όποιες συνθήκες, να τους πούμε ότι η μετανάστευση δεν είναι έγκλημα και ότι ο καθένας που πατάει στα σύνορα μας οφείλουμε να είναι καλοδεχούμενος. Ο καθένας που φτάνει στις ακτές αυτής της χώρας είναι άξιος προστασίας, αυτό θα το διεκδικήσουμε προς πάσα κατεύθυνση, θα το διεκδικήσουμε με κάθε δύναμη».
Καμία ανησυχία από τους ντόπιους
Την παραμονή και το διήμερο των εκδηλώσεων, ακραία στοιχεία προσπάθησαν με κινήσεις τους (ανακοινώσεις, απειλητικά συνθήματα) να δημιουργήσουν κλίμα εκφοβισμού και τεχνητής έντασης αλλά τελικά δεν κατάφεραν τίποτα, πέρα από την ισχυροποίηση της αστυνομικής παρουσίας για την αποφυγή δυσάρεστων καταστάσεων. Παρά το κλίμα που κάποιοι θέλησαν να δημιουργήσουν, οι κάτοικοι της περιοχής του Φυλακίου στην πλειοψηφία τους δεν έδειξαν να ανησυχούν ή να αντιλαμβάνονται το τι συνέβαινε. Τα μέλη του Δικτύου, εξέφρασαν την επιθυμία να επισκεφτούν το χωριό και να συνομιλήσουν με τους κατοίκους, προκειμένου να τους ενημερώσουν για τα αιτήματά τους και τις θέσεις τους σχετικά με τη μετανάστευση, ωστόσο λόγω της αστυνομικής δύναμης αλλά και πληροφορίας περί ύπαρξης ακραίων στοιχείων στο χωριό δεν έγινε εφικτό. «Ήρθαν χωροφύλακες, ήρθαν διαδηλωτές, τώρα γιατί ήρθαν δεν καταλάβαμε. Δεν είμαστε ενημερωμένοι. Το βράδυ θα καταλάβουμε τι έγινε, από τα δελτία ειδήσεων αφού δεν μπορέσαμε να δούμε από κοντά τίποτα», τόνισε ο Παναγιώτης Στεφανίδης, κάτοικος του χωριού. Ο Δήμαρχος Κυπρίνου Μιχάλης Στράντζελης, συνομίλησε με τους διαδηλωτές, ενώ συνόδευσε και την αντιπροσωπία μέσα στο Κέντρο. Φάνηκε ικανοποιημένος από τις αναφορές μελών του δικτύου που χαρακτήρισαν καλύτερες από το παρελθόν τις συνθήκες κράτησης. «Καλώς ήρθανε, θέλουμε να ξαναρθούνε. Πιστεύω ότι στο κέντρο λαθρομεταναστών του Φυλακίου και πριν που ήταν στον Κυπρίνο, ποτέ δεν εξακριβώθηκαν ρατσιστικά φαινόμενα. Πιστεύω ότι οι συνθήκες είναι οι καταλληλότερες που υπάρχουν».
Τα αιτήματα του Πανελλήνιου Δικτύου:
-Να κλείσουν τα στρατόπεδα κράτησης-φυλακές ασφαλείας, όπου στοιβάζονται άνδρες, γυναίκες και παιδιά. Να σταματήσουν οι επαναπροωθήσεις και οι απελάσεις στην Τουρκία
-Να σταματήσει η κράτηση σε απομόνωση . Να επιτραπεί η ανεμπόδιστη πρόσβαση συλλογικοτήτων στα κέντρα κράτησης
-Να σταματήσουν οι ξυλοδαρμοί και οι βασανισμοί ανθρώπων στα κρατητήρια
-Να παρέχεται προστασία σε όσους πρόσφυγες φτάνουν στο ελλαδικό χώρο
-Να πάψει η κράτηση των αιτούντων άσυλο
-Να δημιουργηθούν κέντρα υποδοχής ανοιχτά στην κοινωνία
-Άσυλο στους πρόσφυγες
Συντάκτης: Γιώργος Πανταζίδης, Γιάννης Τομαδάκης
Και η «Ελευθεροτυπία»
δημοσιεύτηκε May 21, 2007
από anonymous
τροποποιήθηκε May 21, 2007
Ζητείται ανθρωπιά για τους μετανάστες
Δυνάμεις των ΜΑΤ είχαν αποκλείσει την περιοχή, αλλά ύστερα από διαμαρτυρίες και διαβουλεύσεις οι διαδηλωτές πλησίασαν πολύ κοντά στην είσοδο του επονομαζόμενου «Πρότυπου Κέντρου Φύλαξης και Υποδοχής Λαθρομεταναστών». Στο κέντρο μένουν 123 άνθρωποι που ήρθαν στη χώρα μας χωρίς χαρτιά και 7 εξ αυτών έχουν ζητήσει τη χορήγηση ασύλου. Δεκαμελής επιτροπή, αποτελούμενη από δικηγόρους, γιατρούς, εκπαιδευτικούς, φοιτητές και εκπροσώπους φορέων του Εβρου, επισκέφθηκε τελικά τους 123 μέσα στο κέντρο. Παρότι, όπως ειπώθηκε, οι συνθήκες ήταν σαφώς βελτιωμένες σε σχέση με άλλα κέντρα, ωστόσο:
Τι καταγγέλλουν
- Η επικοινωνία ήταν προβληματική με τον έξω κόσμο αφού δεν υπήρχαν καρτοτηλέφωνα, αλλά και η ενημέρωση γιατί δεν υπήρχαν χαρτιά στη γλώσσα τους.
- Οι μετανάστες κατήγγειλαν ότι δεν υπήρχε συχνή παρουσία γιατρού, κάτι που διαψεύστηκε από τις Αρχές.
Στη δεκαμελή επιτροπή ήταν η δικηγόρος Γιάννα Κούρτοβικ, η οποία τόνισε ότι «η μετανάστευση δεν είναι έγκλημα και ότι ο καθένας που πατάει στα σύνορά μας οφείλουμε να είναι καλοδεχούμενος» και «άξιος προστασίας».
Σε ανοιχτή εκδήλωση-συζήτηση επισημάνθηκαν οι απάνθρωπες συνθήκες που αντιμετωπίζουν γενικά οι μετανάστες λόγω της πολιτικής της Ε.Ε. για «Ευρώπη-φρούριο», ενώ ο πρόεδρος των Νοσοκομειακών Γιατρών Θράκης Δημήτρης Ρίζος ζήτησε να μη χυθεί άλλο αίμα στα ναρκοπέδια.
ΟΛΓΑ ΟΡΦΑΝΙΔΟΥ
Το Κέντρο Κράτησης από ψηλά
δημοσιεύτηκε May 22, 2007
από Νταν
τροποποιήθηκε May 22, 2007
απομονωμένο από κάθε ενοχλητικό μάτι
To Kέντρο Κράτησης στο Φυλάκιο, όπως φαίνεται από ψηλά. Σε απομονωμένη περιοχή, μακριά από οποιοδήποτε οικισμό, ώστε ανενόχλητα να ασκείται η «μεταναστευτική πολιτική» (επαναπροωθήσεις, άρνηση παραλαβής αιτήσεων ασύλου και τα άλλα καλά που συμβάινουν στις φυλακές - μόνο που σε αυτή δεν έχει καν "εγκληματίες").
Το λινκ για όσους θέλουν να δουν πιο πολλά σχετικά μετην τοποθεσία:
“…το ταξίδι…”
δημοσιεύτηκε February 23, 2009 από ΚΑΙΤΗ ΧΑΛΙΟΡΗ
ΕΙΚΑΣΤΙΚΟ ΔΡΩΜΕΝΟ
ΕΙΚΑΣΤΙΚΟ ΔΡΩΜΕΝΟ
“…το ταξίδι…”
Στη δράση-διαμαρτυρία καλούνται να πάρουν μέρος όλοι οι κάτοικοι της Αλεξανδρούπολης.
Οι συμμετέχοντες πρέπει να φέρουν μαζί τους ένα παλιό ρούχο, παντελόνι, πουκάμισο ή μπλούζα με μακριά μανίκια.
Κατά την διάρκεια της δράσης θα κόψουν το ένα μπατζάκι ή το ένα μανίκι από το ρούχο και θα το κρεμάσουν στα στημένα συρματοπλέγματα του χώρου.
Το δρώμενο το οποίο πρόκειται να πραγματοποιηθεί την 1η Μαρτίου 2009, στην αίθουσα του Ιστορικού Μουσείου, ώρα 12.00, αποτελεί το τέταρτο και τελευταίο μέρος του σπονδυλωτού έργου σε εξέλιξη, της Καίτης Χαλιορή με τίτλο “…το ταξίδι…”.
Το έργο αφορά στο δραματικό τέλος του πολύπαθου ταξιδιού των προσφύγων και μεταναστών, οι οποίοι πνίγονται στα νερά της Μεσογείου, σκοτώνονται από νάρκες ή ακρωτηριάζονται από αυτές.
Πρόκειται για μια κίνηση καταγγελίας ενάντια σε κάθε ανθρώπινη εκμετάλλευση, αποκλεισμό, ανισότητα, εξαθλίωση και αναξιοπρεπή αντιμετώπιση των συνανθρώπων μας πάνω στον πλανήτη.
Το παραπάνω έργο ξεκίνησε ως εικαστική δράση στη Χίο στις 9-4-08 σε συνεργασία με την Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση Χίου και με τη συμμετοχή 250 παιδιών Γυμνασίων και Λυκείων. Οι μαθητές κρέμασαν στα αγκαθωτά συρματοπλέγματα ρούχα από τα οποία έκοψαν το ένα μπατζάκι και το ένα μανίκι σαν μια συμβολική πράξη κατά των ναρκοπεδίων. Στην δράση παραβρέθηκε ο 35χρονος Guma Ndikoumana από το Burundi, ο οποίος έχασε το πόδι του από νάρκη στον ΄Εβρο στις 3-1-2003. Μετά το τέλος της δράσης, το έργο φωτίστηκε και παρέμεινε στο χώρο μέχρι αργά το βράδυ.
Στη συνέχεια παρουσιάστηκε στην εκδήλωση της ΄Υπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ για τους πρόσφυγες, στο Λαύριο στις 15-4-08, όπου τα κομμένα ρούχα και τα συρματοπλέγματα αναπτύχθηκαν, ως εικαστική εγκατάσταση, επάνω σε μία μάντρα, στην είσοδο του πολυχώρου του ''Μηχανουργείου'' όπου πραγματοποιήθηκε η εκδήλωση.
Επόμενος σταθμός της δημόσιας εικαστικής δράσης ήταν το "Μουσείο Βυζαντινού Πολιτισμού" στην Θεσσαλονίκη στις 9-5-08, πάλι σε εκδήλωση της Ύπατης αρμοστείας του ΟΗΕ για τους πρόσφυγες. Το έργο παρουσιάστηκε ως ένας τεράστιος ιστός αράχνης (διαμέτρου 9 μέτρων), πάντα από πλεγμένο αγκαθωτό συρματόπλεγμα. Σε αυτή την εγκατάσταση, τα ρούχα κόπηκαν και τοποθετήθηκαν από ομάδα φοιτητών του τμήματος Διεθνών, Ευρωπαϊκών, Οικονομικών και Πολιτικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Μακεδονίας.
Στην πόλη της Αλεξανδρούπολης πραγματοποιείται σε συνεργασία με την Διεθνή Εκστρατεία Απαγόρευσης των Ναρκών κατά Προσωπικού (ICBL), και εντάσσεται στα πλαίσια των εκδηλώσεων που πραγματοποιεί παγκοσμίως για τα δέκα χρόνια από την διεθνή εφαρμογή της συνθήκης της Ottawa.