Μετά την Πόλη του Μεξικού το 2006, που ήταν σημαντικό σταθμός της συνεχής δουλειάς του παγκόσμιου κινήματος τη δικαιοσύνη στο νερό, συγκεντρωθήκαμε τώρα στην Ιστανμπούλ για να κινητοποιηθούμε ενάντια στο 5ο Παγκόσμιο Φόρουμ για το Νερό. Είμαστε εδώ για να απονομοιμοποιήσουμε αυτό το ψεύτικο Παγκόσμιο Φόρουμ για το Νερό, που καθοδηγείται από τις εταιρείες, και να μιλήσουμε για τα πραγματικά ζητήματα των παγκόσμιων κινημάτων για τη δικαιοσύνη στο νερό!

Δεδομένου ότι βρισκόμαστε στην Τουρκία, δεν μπορούμε να αγνοήσουμε ότι αυτή η χώρα αποτελεί ένα ισχυρό παράδειγμα των καταστροφικών συνεπειών που έχουν επιβλαβείς διαχειριστικές πολιτικές στο ζήτημα του νερού. Η Τουρκική κυβέρνηση πιέζει για την ιδιωτικοποίηση τόσο των υπηρεσιών νερού όσο και των λεκανών απορροής, και έχει σχέδια για την κατασκευή φραγμάτων σε κάθε ποτάμι της χώρας. Τέσσερις συγκεκριμένες περιπτώσεις καταστρεπτικών και επικίνδυνων φραγμάτων, μεταξύ άλλων του φραγμάτων Ilisu, Yusufeli, Munzur και Yortanli. Για 10 χρόνια, άνθρωποι που επηρεάζονται από αυτά έχουν αντιταχθεί εντατικά σε αυτά τα προγράμματα, ιδιαίτερα στην περίπτωση του Ilisu, που αποτελεί τμήμα ενός μεγαλύτερου αρδευτικού και ενεργειακού πρότζεκτ, γνωστού ως South East Anatolia Projects, ή GAP. Το φράγμα του Ilisu - ένα από πρότζεκτ που έχουν δεχθεί μεγάλες επικρίσεις παγκοσμίων - είναι ιδιαίτερα περίπλοκο και προβληματικό, λόγω των επιπτώσεων που θα έχει στη διεθνή πολιτική στη Μέση Ανατολή. Το φράγμα βρίσκεται σε περιοχή που κατοικείται από Κούρδους όπου υπάρχουν συνεχείς παραβιάσεις των ανθρώπινων δικαιωμάτων και που συνδέονται με το άλυτο κουρδικό ζήτημα. Η τουρκική κυβέρνηση χρησιμοποιεί αυτό το πρότζεκτ για να επιρεάσει αρνητικά τους πόρους ζωής του κούρδικου λαού και να καταστείλει τα πολιτιστικά και πολιτικά δικαιώματά τους.

Εμείς, ως κίνημα, είμαστε εδώ για να προσφέρουμε λύσεις στην κρίση του νερού και να ζητήσουμε από τη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ να οργανώσει το επόμενο παγκόσμιο φόρουμ για το νερό. Η συμμετοχή σημαντικών αξιωματούχων και εκπροσώπων του ΟΗΕ στη συνάντηση μας αποδεικνύει ότι τα πράγματα έχουν αλλάξει. Υπάρχει μια απτή και συμβολική μεταστροφή νομιμοποίησης: από ιθαγενείς πληθυσμούς, ακτιβιστές, κοινωνικά κινήματ, συνδικάτα, μη κυβερνητικές οργανώσεις και δίκτυα που αγωνίζονται σε όλο τον κόσμο να υπερασπίσουν το νερό και τα εδάφη και για τα κοινωνικά αγαθά.

Καλούμε τα Ηνωμένα Έθνη και τα κράτη-μέλη τους να αποδεχτούν τα καθήκοντά τους, ως ο νόμιμος  παγκόσμιος θεσμός για την οργάνωση διεθνών φόρουμ, και επίσημα να δεσμευτούν να φιλοξενήσουν ένα φόρουμ για το νερό που θα συνδέεται με τις υποχρεώσεις των κρατών που θα είναι υπόλογο στην παγκόσμια κοινότητα.

Καλούμε όλες τις οργανώσεις και τις κυβερνήσεις που συμμετέχουν σε αυτό το 5ο Παγκόσμιο Φόρουμ για το Νερό, να δεσμευτούν αυτό να είναι το τελευταίο φόρουμ για το νερό που ελέγχεται από πολυεθνικές. Ο κόσμος έχει ανάγκη την έναρξη ενός νόμιμου, υπεύθυνου, διαφανή και δημοκρατικού φόρουμ για το νερό που θα προκύπτει από τις διαδικασίες των ΗΕ που υποστηρίζονται από τα κράτη μέλη τους.

Επιβεβαιώνουμε για μια ακόμα φορά την μη-νομιμότητα του Παγκόσμιου Φόρουμ για το Νερό, απορρίπτουμε τη Διακήρυξη γιατί δεν αναγνωρίζει το νερό ως οικουμενικό δικαίωμα, ούτε το αποκλείει από τις παγκόσμιες εμπορικές συμφωνίες. Επι πρόσθετα, το σχέδιο απόφασης αγνοεί την αποτυχία των ιδιωτικοποιήσεων ως εγγύηση της πρόσβασης σε νερό για όλους, και δεν λαμβάνει υπόψη τις θετικές εκείνες υποδείξεις που προτάθηκαν από το ανεπαρκές Ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Τέλος, η διακήρυξη προωθεί τη χρήση του νερού για την παραγωγή ενέργειας από υδροηλεκτρικά φράγματα και την αυξανόμενη παραγωγή καυσίμων από γεωργικά προϊόντα, που και τα δυο οδηγούν σε μεγαλύτερη ανισότητα και αδικία. 

Επιβεβαιώνουμε και ενισχύουμε όλες τις αρχές και τις δεσμεύσεις που αναφέρονται στη διακήρυξη του 2006 στην Πόλη του Μεξικού: υπερασπιζόμαστε το νερό ως βασικό στοιχείο της ζωής στον πλανήτη, ως πρωταρχικό και αναφαίρετο ανθρώπινο δικαίωμα. Επιμένουμε ότι θα πρέπει να διασφαλιστεί η αλληλεγγύη μεταξύ της τωρινής και των μελλοντικών γενναιών. Απορρίπτουμε όλες τις μορφές ιδιωτικοποίησης και διακηρύσουμε ότι η διαχείριση και ο έλεγχος του νερού θα πρέπει να είναι δημόσιος, κοινωνικός, συνεργατικός, συμμετοχικός, δίκαιος και όχι για να παράγει κέρδος. Καλούμε για δημοκρατική και βιώσιμη διαχείριση των οικοσυστημάτων και τη διασφάλιση της ακεραιότητας του κύκλου του νερού μέσω της προστασίας και της ορθής διαχείρισης των λεκανών απορροής και του περιβάλλοντος.

Αντιτιθέμεθα στο κυρίαρχο οικονομικό και χρηματοδοτικό μοντέλο που υποδεικνυει την ιδιωτικοποίηση, την εμπορευματοποίηση και την παραχώρηση σε πολυεθνικές του δημόσιου νερού και των υπηρεσιών αποχέτευσης. Αντιδρούμε αυτό τον τύπο καταστροφικής και μη συμμετοχικής αναμόρφωσης του δημόσιου τομέα, έχοντας δει τις συνέπειες ια τους φτωχούς, ως αποτέλεσμα των αυστηρών πρακτικών ανάκτησης του κόστους και της χρήσης των προπληρωμένων μέτρων.

Από το 2006, στο Μεξικό, το κίνημα της παγκόσμιας δικαιοσύνης για το νερό συνεχίζει να αμφισβητεί τον έλεγχο του νερού από τις πολυεθνικές με στόχο το κέρδος. Κάποιες από τις επιτυχίες μας περιλαμβάνουν: ανάκτηση δημόσιων υπηρεσιών που είχαν ιδιωτικοποιηθεί, οργάνωση και εφαρμογή δημόσιων συμπράξεων (Σημ: public-public partnerships, αντί για private-public partnerships που προωθεί τώρα η Παγκόσμια Τράπεζα, καθώς τα σχέδια της για πλήρεις ιδιωτικοποιήσεις έχουν βρει σθενταρές αντιστάσεις), εξαναγκασμό της βιομηχανίας πόσιμου νερού σε μείωση εσόδων, και συνάντηση μας σε παρόμοιες συλλογικές δραστηριόττητες κατά τον Blue October και την Παγκόσμια Βδομάδα Δράσης. Γιορτάζουμε τα επιτεύγματά μας που υπογραμμίζονται από την αναγνώριση του νερού ως ανθρώπινο δικαίωμα σε διάφορες συντάγματα και νόμους.

Ταυτόχρονα, πρέπει να αντιμετωπίσουμε την οικονομική και οικολογική κρίση. Δεν θα πληρώσουμε για τη δική σας κρίση! Δεν θα σώσουμε αυτό το ατελές και μη βιώσιμο μοντέλο, που μετέτρεψε: ανυπολόγιστα ιδιωτικά έξοδα σε τεράστιο δημόσιο χρέος, που μετέτρεψε το νερό και τα κοινά αγαθά σε εμπορεύματα, που μετέτρεψε ολόκληρη τη Φύση σε μια δεξαμενή πρώτων υλών και σε μια ανοιχτή χωματερή.

Η βασική αλληλεξάρτηση μεταξύ νερού και κλιματικής αλλαγής αναγνωρίζεται από την επιστημονική κοινότητα και υπογραμμίζεται επίσης από τη Διακυβερνητική Επιτροπή για την Αλλαγή του Κλίματος. Για το λόγο αυτό, δεν πρέπει να δεχτούμε τις απαντήσεις στο κλιματικό χάος στον τομέα της ενέργειας που ακολουθούν την ίδια λογική που προκάλεσαι την κρίση αρχικά. Αυτή είναι μια λογική θέτει σε κίνδυνο την ποσότητα και την ποιότητα του νερού και τη ζωή, που βασίζεται στα γράγματα, στις μονάδες παραγωγής πυρηνικής ενέργειας και στις φυτείες αγρο-καυσίμων. Το Δεκέμβρη του 2009, θα καταθέσουμε τις ανησυχίες και τις προτάσεις μας στη Διάσκεψη για την Κλιματική Αλλαγή των ΗΕ στην Κοπενχάγη.

Επιπλέον, το κυρίαρχο μοντέλο εντατικής βιομηχανικής γεωργίας μολύνει και καταστρέφει τους υδατικούς πόρους, εξασθενεί τα αγροτικά εδάφη, καταστρέφει τη βασική αρχή της διατροφής. Αυτό έχει τεράστιες επιπτώσεις στη ζωή και τη δημόσια υγεία. Από τη γόνιμη εμπειρία του Παγκόσμιου Φόρουμ του Belem, δεσμευόμαστε να δυναμώσουμε τις στρατηγικές συμμαχίες μεταξύ των κινημάτων για το νερό και εκείνων για τα εδάφη, τη διατροφή και το κλίμα.

Δεσμευόμαστε επίσης να συνεχίσουμε στο χτίσιμο δικτύων και κοινωνικών συμμαχιών και να εμπλέξουμε τόσο τοπικές αρχές και κοινοβουλευτικούς που είναι αποφασισμένοι να προασπίσουν το νερό ως κοινό αγαθό και να επικυρώσουν το δικαίωμα στο πόσιμο νερό για όλους τους ανθρώπους και τη φύση. Ενθαρρύνουμε επίσης όλες τις δημόσιες υπηρεσίες παροχής ύδρευσης να συναντηθούν, να ιδρύσουν εθνικές οργανώσεις και τοπικά δίκτυα.

Γιορτάζουμε τις επιτυχίες μας και κοιτάμε μπροστά στη συνέχεια της συνεργασίας μας σε όλες τις χώρες και τις ηπείρους.

Το αγγλικό κείμενο εδώ. Τα λινκ που έχουν ενσωματωθεί είναι δικά μου.