Κοινή δράση αλληλεγγύης στον αγώνα των φυλακισμένων

δημοσιεύτηκε November 12, 2008 από ΚΟΙΝΗ ΔΡΑΣΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΤΩΝ ΦΥΛΑΚΙΣΜΕΝΩΝ

 

   ΚΟΙΝΗ ΔΡΑΣΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΤΩΝ ΦΥΛΑΚΙΣΜΕΝΩΝ



Οι φυλακισμένοι αδιαμεσολάβητα παίρνουν τον αγώνα στα χέρια τους

Σεβόμαστε την αυτοτέλειά τους

Στηρίζουμε την Πανελλαδική Επιτροπή των Φυλακισμένων



Νίκη στους δίκαιους αγώνες των φυλακισμένων


«Έχουμε το δικαίωμα να εκτίσουμε την

ποινή μας ως άνθρωποι.

Στους ζωολογικούς κήπους φροντίζουν περισσότερο τα άδικα

φυλακισμένα θηλαστικά…»



Τα παραπάνω λόγια ενός φυλακισμένου περιγράφουν με τον καλύτερο τρόπο τις άθλιες και απάνθρωπες συνθήκες διαβίωσης που ισχύουν σήμερα σε όλες τις ελληνικές φυλακές, εξαιτίας των οποίων χιλιάδες φυλακισμένοι ξεσηκώθηκαν με αποχή συσσιτίου και  απεργία πείνας. Ο σημερινός αγώνας τους είναι και δικός μας αγώνας και σκοπό έχει  τη  δικαίωση των αιτημάτων τους για αξιοπρεπή διαβίωση, που το προηγούμενο διάστημα η κυβέρνηση και το Υπουργείο Δικαιοσύνης απέρριψαν.


Είναι γεγονός ότι το σύγχρονο ελληνικό κράτος, στοχοπροσηλωμένο στην καπιταλιστική ανάπτυξη, φροντίζει για την κερδοφορία των επιχειρήσεων και τραπεζών σε βάρος των  εργαζομένων, για την εμπορευματοποίηση κάθε κοινωνικής ανάγκης ή υπηρεσίας και την κατάργηση κάθε κοινωνικοπολιτικού δικαιώματος. Η διαδικασία της εντεινόμενης υπαγωγής όλων των πλευρών της ανθρώπινης ζωής στην εκμετάλλευση, για την κερδοφορία του κεφαλαίου, σπρώχνει στο κοινωνικό περιθώριο τους μη αποδοτικούς, τους μη αξιοποιήσιμους, όποιον δηλαδή δε θέλει ή δεν μπορεί να λειτουργήσει ως μονάδα παραγωγής κέρδους. Αυτή η διαδικασία, που οξύνει στο έπακρο τις κοινωνικές αντιθέσεις, παράγει ανθρώπους – σκουπίδια που στοιβάζονται στις σύγχρονες αποθήκες κοινωνικών «αποβλήτων» που ονομάζονται φυλακές.

Πίσω από τα γκρίζα τείχη των φυλακών-σύγχρονων κολαστηρίων, 14.000 κρατούμενοι στοιβάζονται σαν εμπορεύματα σε κελιά που επαρκούν μόνο για 7.500 (!), 2.500 - 3.000 παραμένουν  στα εξοντωτικά κρατητήρια μεταγωγών, ενώ άγνωστος παραμένει ο αριθμός κρατουμένων μεταναστών και προσφύγων, στα κατ’ ευφημισμό «κέντρα υποδοχής μεταναστών» με μόνη ενοχή τον αγώνα για επιβίωση. Συγκεκριμένα σε κάθε κελί 6 τ.μ. συνωστίζονται  4-5 κρατούμενοι κάτω από άθλιες συνθήκες υγιεινής, απουσία ιατρών, αναμονή 4 μηνών για ιατρική εξέταση, έλλειψη κατάλληλων φαρμάκων, απουσία φυσικού φωτός και φωτισμού. Η χρήση επικίνδυνων τροφίμων, οι απειλές, οι αυτοκτονίες, η διακίνηση ναρκωτικών, η έκδοση μεροληπτικών αποφάσεων των διοικήσεων των φυλακών σε όσους διαθέτουν χρήμα και εξουσία και η λογοκρισία της  αλληλογραφίας αποτελούν  καθημερινά φαινόμενα. Δεκάδες οι νεκροί κάθε χρόνο, ως αποτέλεσμα της ψυχολογικής βίας, των εξευτελισμών, των ξυλοδαρμών και των «δημοκρατικών» βασανιστηρίων που υφίστανται από τους δεσμοφύλακες. Πρόκειται για μια σωφρονιστική πολιτική που απαξιώνει και εκμηδενίζει την ανθρώπινη αξιοπρέπεια, ενώ οι κάμερες παρακολούθησης, η στοχοποιημένη τηλεφωνική παρακολούθηση, και τα νέα προηγμένα συστήματα ελέγχου πυκνώνουν τον κατασταλτικό χαρακτήρα της φυλακής. Μια πολιτική που προωθεί το χτίσιμο νέων φυλακών υψίστης ασφαλείας με τη σύμπραξη ιδιωτικού και κρατικού κεφαλαίου, αντί της πραγματικής αποσυμφόρησης των φυλακών που θα προκύψει από την κατάργηση των φυλακών ανηλίκων, τη μη φυλάκιση τοξικομανών, την κατάργηση της προφυλάκισης, την τριετή αμνήστευση όλων των ποινών.


Οι εναλλασσόμενες στην εξουσία ελληνικές κυβερνήσεις (ΠΑΣΟΚ, ΝΔ), αναβαθμίζουν την κατασταλτική πολιτική, ως απάντηση στις εκρηκτικές κοινωνικές αντιθέσεις, που οι ίδιες δημιουργούν. Μια πολιτική που απαντά με την προοπτική της φυλακής όχι μόνο στην εξαθλίωση αλλά και στην κοινωνική αγανάκτηση. Που εντάσσει στο «έγκλημα» όχι μόνο την παραβατικότητα, αλλά και τους κοινωνικοπολιτικούς και εργατικούς αγώνες. Που στοχεύει όχι μόνο να εξοντώσει τους φυλακισμένους, κρατώντας ομήρους τους συγγενείς και τις οικογένειές τους, αλλά επιπλέον να διαμορφώσει όρους φυλακής για ολόκληρη την κοινωνία. Άλλωστε, σ΄ αυτή την κατεύθυνση, ο τρομονόμος της Ε.Ε., ενοποίησε ποινικά την αντιμετώπιση του εγκλήματος και της κοινωνικοπολιτικής συλλογικής αντίστασης και δράσης και με τις συμφωνίες αστυνομικής και δικαστικής συνδρομής εντείνεται σε διακρατικό επίπεδο η  καταστολή. Στην ίδια λογική, η Ε.Ε. προωθεί σήμερα την οδηγία της «ντροπής» για τη δημιουργία σύγχρονων στρατοπέδων συγκέντρωσης για τους μετανάστες και πρόσφυγες. Νωπές είναι ακόμα στη μνήμη μας οι απαγωγές των Πακιστανών, οι ιπτάμενες φυλακές της CIA, η κρατική τρομοκρατία των Αφγανών μεταναστών στην Πάτρα, καθώς και η ευρύτερη χρήση του αντιτρομοκρατικού νόμου σε απεργούς διαδηλωτές, εργαζόμενους, μαθητές και φοιτητές. Το δόγμα της μηδενικής ανοχής όλων των κυβερνώντων θέτει στο επίκεντρό του όλους αυτούς που εξακολουθούν ακόμα να αντιστέκονται.

Παράλληλα το σύστημα, στην προσπάθειά του να αναδιατάξει τις δυνάμεις του για τη σωτηρία του καπιταλισμού από τη χρηματοπιστωτική κρίση, εκτός του ότι θα προβεί σε ένα νέο γύρο εργασιακού και κοινωνικού μεσαίωνα θα εντείνει ακόμα περισσότερο την κρατική καταστολή και στους φυλακισμένους. Η συντριπτική πλειοψηφία των οποίων είναι μετανάστες, τοξικομανείς, κοινωνικά αποκλεισμένοι και φτωχοί. Ενώ εκείνοι που καλύφτηκαν και καλύπτονται κάτω από τον προστατευτικό μανδύα του κράτους, της εξουσίας και του χρήματος και καθημερινά ληστεύουν νόμιμα τον κοινωνικό πλούτο και λυμαίνονται τη ζωή όλων μας, δηλαδή οι διαρκείς εγκληματίες της κοινωνίας, παραμένουν προκλητικά ατιμώρητοι.

Στη βάση αυτή η διατύπωση των αιτημάτων από το εσωτερικό των φυλακών και οι αγώνες των φυλακισμένων δημιουργούν μια όσμωση με τις κοινωνικές και εργατικές αντιστάσεις και τους όρους ώστε οι τοίχοι των φυλακών να γίνουν διάφανοι. Ώστε να δοθεί μια συνολική κοινωνική και πολιτική απάντηση, μακριά από λογικές διαχείρισης που έχουν αποδέκτη το κράτος και τα κοινοβουλευτικά κόμματα. Με μάχες που θα δημιουργούν ρωγμές και ρήξεις και δε θ’ αφήνουν την πολιτική εξουσία να διαμορφώνει το δίκαιο κατά το δοκούν. Γι΄ αυτό και οι αγώνες των φυλακισμένων συνδέονται με τους κοινωνικούς και  πολιτικούς αγώνες ενάντια  στην καταπίεση, στην εκμετάλλευση, στον κοινωνικό αποκλεισμό, στην κοινωνική αδικία, στον εργασιακό και κοινωνικό μεσαίωνα και την κρατική καταστολή. Ενάντια στο σύστημα της πολιτικής και οικονομικής εξουσίας όπου ο κατ’ ευφημισμό σωφρονισμός υποκρύπτει το αποκρουστικό πρόσωπο της καταστολής.


 Οι αγώνες των φυλακισμένων για πλήρη ατομικά, κοινωνικά και πολιτικά δικαιώματα είναι αδιαμεσολάβητοι, δε χειραγωγούνται, δεν καταστέλλονται! Είναι αγώνες για την κοινωνική απελευθέρωση και χειραφέτηση.


 

Άμεση δράση σήμερα για μια κοινωνία χωρίς φυλακές αύριο


**************************************************************************************************************************************************************************************************************************
 
           

       Τα αιτήματα των κρατουμένων


 «Εμείς οι κρατούμενοι στα κολαστήρια που κατ’ ευφημισμό καλούνται φυλακές του ελληνικού κράτους, κουρασμένοι από τις ψεύτικες υποσχέσεις όλων των υπουργών δικαιοσύνης τα τελευταία 10 χρόνια, για καλυτέρευση των συνθηκών κράτησης και βελτίωση του Ποινικού Κώδικα και του Κώδικα Ποινικής Δικαιοσύνης, αποφασίσαμε να κινηθούμε δυναμικά, ώστε να απαιτήσουμε τις δίκαιες διεκδικήσεις μας.
Απαιτούμε:


1. Κατάργηση των πειθαρχικών ποινών. Τροποποίηση των άρθρων του Σωφρονιστικού Κώδικα 68, 69, 70, 71. Σε κάθε περίπτωση οι πειθαρχικές ποινές να εξαλείφονται μετά την έκτισή τους, να μην υπολογίζονται αθροιστικά και να μην λαμβάνονται υπόψη για τις άδειες, την εργασία, την εκπαίδευση και την υφ’ όρους απόλυση μετά τη λήξη τους.
2. Να μειωθεί το όριο έκτισης της ποινής για την υφ’ όρων απόλυση, από τα 3/5 στα 3/7. Να καταργηθεί άμεσα η αντισυνταγματική διάταξη που επαύξησε στα 4/5 το όριο, για τα αδικήματα περί ναρκωτικών.
3. Εφάπαξ μείωση κατά 3 έτη όλων των ποινών, για να διευκολυνθεί υφ’ όρων απόλυση και η αποσυμφόρηση των φυλακών. Όχι στις νέες πανοπτικές φυλακές, που χτίζονται απομονωμένες μακριά από τον ιστό από της πόλης.
4. Κατάργηση των φυλακών ανηλίκων. Καθιέρωση ανοιχτών δομών φροντίδας και προστασίας των εφήβων και των νέων.
5. Μείωση της «οροφής» των 25 ετών συνεχούς κράτησης. Μείωση του ελάχιστου ορίου έκτισης για την υφ’ όρων απόλυση στην περίπτωση των ισοβίων στα 12 χρόνια από τα 16 που είναι σήμερα, σε εναρμόνιση με τις ευρωπαϊκές νομοθεσίες.
6. Να εφαρμοστεί αυτόματα χωρίς διακρίσεις και εξαιρέσεις, η χορήγηση αδειών, αναστολών και λοιπών ευεργετημάτων με μόνο κριτήριο τις προϋποθέσεις του νόμου, με μείωση των ελάχιστων ορίων έκτισης ποινής για την ενεργοποίησή τους. Να αυξηθεί ο αριθμός των αδειών σε 60 μέρες για όσους δικαιούνται πενθήμερες και σε 96 μέρες για τους δικαιούμενους οχταήμερες.
7. Να σταματήσει η κατάχρηση του μέτρου της προφυλάκισης και να μειωθεί το όριο στους 12 μήνες.
8. Είναι γνωστή την τελευταία 8ετία, η υστερία των παραδικαστικών κυκλωμάτων, που οδήγησε σε εκδικητικά εξοντωτικές ποινές. Ζητάμε ανάλογες ποινές και ευρεία εφαρμογή του μέτρου αναστολής και υφ’ όρων απόλυσης.
9. Πλήρης, μόνιμη και 24ωρη ιατρική κάλυψη και σεβασμός στους ασθενείς. Δημιουργία και βελτίωση επαρκών χώρων υγιεινής (λουτρά και τουαλέτες). Άμεση ένταξη του Νοσοκομείου και του Ψυχιατρείου των φυλακών Κορυδαλλού στο ΕΣΥ, με πρόβλεψη πτερύγων για τις γυναίκες και τους ανήλικους, που τώρα δεν υπάρχουν. Άμεση μεταφορά των ασθενών σε δημόσια νοσοκομεία, με ασθενοφόρα και όχι σε κλούβες δεμένοι πισθάγκωνα.
10. Να παρέχεται το δικαίωμα στα ευεργετικά ημερομίσθια, στη φοίτηση, στα σχολεία δεύτερης ευκαιρίας, τα επαγγελματικά εργαστήρια και στη συμμετοχή στα διάφορα προγράμματα, σε όλους τους κρατούμενους αναλογικά και χωρίς καμία διάκριση. Να χορηγούνται εκπαιδευτικές άδειες, σε όλους τους κρατούμενους, που πληρούν τα κριτήρια και τις προϋποθέσεις για σπουδές εκτός φυλακών και για όλες τις βαθμίδες εκπαίδευσης και τεχνικής επαγγελματικής κατάρτισης. Ουσιαστική επέκταση των θεραπευτικών προγραμμάτων σε όλες τις φυλακές.
11. Κατάργηση του άβατου των φυλακών. Ελεύθερη πρόσβαση των: κοινωνικών και πολιτικών φορέων, Δικηγορικών Συλλόγων, Πανελλήνιου Ιατρικού Συλλόγου και της ΕΙΝΑΠ, οργανώσεων για τα ανθρώπινα δικαιώματα, μη κυβερνητικών οργανώσεων και διεθνών οργανισμών. Ελεύθερη διακίνηση πολιτικών και επιμορφωτικών εντύπων, χωρίς καμία εξαίρεση.
12. Θέσπιση εναλλακτικών μορφών κράτησης, διεύρυνση των αγροτικών φυλακών και εφαρμογή του θεσμού της ημιελεύθερης διαβίωσης καθώς και του θεσμού της κοινωφελούς εργασίας.
13. Διεύρυνση του θεσμού του ελεύθερου επισκεπτηρίου σε ανθρώπινες συνθήκες με σεβασμό στην προσωπικότητα και την αξιοπρέπεια των κρατούμενων και των επισκεπτών. Ιδιαίτερος κλειστός χώρος για τη συνεύρεση με τον /την σύντροφό μας.
14. Εργασία και πρόσβαση σε δημιουργικές δραστηριότητες για όλους και όλες. Ευεργετικός υπολογισμός των ημερών απασχόλησης στην ποινή.
15. Δικαίωμα επιλογής έκτισης της ποινής στη χώρα καταγωγής για τους αλλοδαπούς κρατούμενους αν και εφόσον αυτοί το επιθυμούν.
16. Εξανθρωπισμός των συνθηκών μεταγωγών με τη βελτίωση των χώρων στα απαράδεκτα μεταφορικά μέσα της ΕΛ.ΑΣ. Πρόβλεψη τακτικότερων σταθμεύσεων, βελτίωση των χώρων κράτησης στα άθλια «Μεταγωγών» και ταχύτερη προώθησή μας στις φυλακές.»

*************************************************************************


   ΚΟΙΝΗ ΔΡΑΣΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΤΩΝ ΦΥΛΑΚΙΣΜΕΝΩΝ

Αντιεξουσιαστική Κίνηση (Α/Κ), Αριστερή Ανασύνθεση (ΑΡΑΝ), Αριστερή Αντικαπιταλιστική Συσπείρωση (ΑΡΑΣ), Εργατικό Επαναστατικό Κόμμα (ΕΕΚ), Κομμουνιστική Ανανέωση, ΚΚΕ(μ-λ), κ. ο. ΑΝΑΣΥΝΤΑΞΗ, Νέο Αριστερό Ρεύμα (ΝΑΡ)


Νοέμβριος 2008
ΔΡΑΣΕΙΣ
•    Πέμπτη 13/11 στις 12.00πμ,  Συνέντευξη τύπου στο Δικηγορικό Σύλλογο
•    Πέμπτη 20/11 στις 12 π.μ, Πανευρωπαϊκή ημέρα δράσης για τις φυλακές-Παράσταση διαμαρτυρίας στο υπουργείο δικαιοσύνης
•    Τετάρτη 26/11,  Συγκέντρωση στα Προπύλαια και πορεία