­­(Μερική μετάφραση από ­άρθρο της Guardian 9/10/2009)

Το έγγραφο όπως ερμηνεύεται από τις αναπτυσσόμενες χώρες θεσπίζει διαφορετικά κατά κεφαλή όρια εκπομπών CO2 για τις ανεπτυγμένες και αναπτυσσόμενες χώρες, με τις πλούσιες χώρες να έχουν δικαίωμα διπλάσιων εκπομπών.

Το αποκαλούμενο «κείμενο της Δανίας», ένα μυστικο προσχέδιο συμφώνου που συντάχθηκε από μία ομάδα ατόμων γνωστών ως «ο κύκλος της δέσμευσης» - που φαίνεται να περιλαμβάνει τη Δανία, τις ΗΠΑ και το Ηνωμένο Βασίλειο – έχει γίνει γνωστό σε λίγες χώρες μιας και οριστικοποιήθηκε αυτή την εβδομάδα.

Το σύμφωνο, που διέρρευσε στη Guardian, απομακρύνεται από την αρχή του πρωτοκόλλου του Κιότο που λέει ότι αφού οι πλούσιες χώρες ιστορικά ευθύνονται για το συντριπτικό ποσοστό των εκπομπών CO2 πρέπει να λάβουν ισχυρές και απόλυτες δεσμεύσεις για τη μείωσή τους ενώ οι φτωχότερες δε θα έχουν καμία δέσμευση. Το προσχέδιο παραδίδει τα οικονομικά των κλιματικών αλλαγών στην Παγκόσμια Τράπεζα, εγκαταλείπει το πρωτόκολλο του Κιότο – τη μόνη δεσμευτική συνθήκη που υπάρχει για τη μείωση των εκπομπών.

Το έγγραφο αυτό περιγράφηκε από ένα ανώτερο διπλωμάτη ως «ένα πολύ επικίνδυνο έγγραφο για τις αναπτυσσόμενες χώρες. Πρόκειται για μία ριζική αναδιάρθρωση της ισορροπίας των υποχρεώσεων των Ηνωμένων Εθνών. Σχεδιάζεται η επιβολή του χωρίς καμία συζήτηση στις διαπραγματεύσεις.

Μια εμπιστευτική ανάλυση του κειμένου από τις αναπτυσσόμενες χώρες δείχνει τη βαθιά ανησυχία για τις λεπτομέρειες του κειμένου. Ειδικότερα, θεωρείται ότι:

• Υποχρεώνει τις αναπτυσσόμενες χώρες να συμφωνήσουν σε συγκεκριμένες μειώσεις εκπομπών και μέτρα που δεν αποτελούσαν μέρος της αρχικής συμφωνίας του ΟΗΕ
• Διαιρεί τις φτωχές χώρες περαιτέρω με τη δημιουργία μιας νέας κατηγορίας των αναπτυσσόμενων χωρών που ονομάζεται «οι πιο ευάλωτες»
• αποδυναμώνει τον ρόλο του ΟΗΕ στο χειρισμό της χρηματοδότησης του κλίματος
• Δεν επιτρέπει στις φτωχές χώρες να εκπέμπουν περισσότερο από 1,44 τόνους διοξειδίου του άνθρακα ανά άτομο το 2050, επιτρέποντας παράλληλα στις πλούσιες χώρες να εκπέμπουν 2,67 τόνους.

Οι αναπτυσσόμενες χώρες που ήρθαν σε επαφή με το κείμενο φαίνεται να είναι εξοργισμένες που προωθείται από τις πλούσιες χώρες χωρίς τη γνώση τους και χωρίς συζήτηση στις διαπραγματεύσεις.