Η ΛΑΡΚΟ, νικελοπαραγωγός εταιρεία του ευρύτερου δημόσιου τομέα, (περισσότερα για τη Λάρκο στο ίντυ, εδώ και εδώ), αντιμετωπίζει προβλήματα λόγω της παγκόσμιας κρίσης. Ακολουθώντας τις πτωτικές τάσεις της βιομηχανικής παραγωγής, η τιμή της διεθνούς αγοράς έχει πέσει στις 12.000 δολ. περίπου ο τόνος, μείωση πάνω από 60% σε σχέση με πέρυσι. Και η κρίση μόλις άρχισε...

Τι κάνει λοιπόν η εταιρεία για να αταπεξέλθει στην κρίση? Μήπως απολύει τα γκόλντεν μπόιζ που επέβαλε το κομματικό μάνατζμεντ της διοριμένης από τη ΝΔ διοίκησης? Μήπως κόβει τις παροχές από τους 52 (!) διευθυντές της εταιρείας (κάρτες, τζιπ κλπ)? Μήπως σταμάτησε τις γαλάζιες προσλήψεις? Μήπως μειώνει τις υπέρογκες απολαβές κάποιων “συμβούλων” με απροσδιόριστο αντικείμενο? Όχι βέβαια! Απολύσεις και μειώσεις μισθών για το προσωπικό είναι η (ταξική) πολιτική της εταιρίας. Ήδη “διακόπηκε η συνεργασία” κάποιων εργαζομένων με μπλοκάκι και με το πρόσχημα της μείωσης της παραγωγής μειώθηκε και το “μηνιαίο πριμ παραγωγής”των εργαζομένων, το κομμάτι δηλαδή του μισθού τους που είναι συνδεδεμένο με την παραγωγή. Είναι χαρακτηριστικό ότι συγκεκριμένος τραμπούκος ταμείας διευθυντής που παραιτήθηκε λόγω συνταξιοδότησης έλαβε μεγάλη αποζημίωση στο χέρι, ενώ οι μεταλλωρύχοι που απολύθηκαν θα πάρουν τις αποζημιώσεις τους σε δόσεις.

Η διοίκηση της εταιρίας βαρύνεται και με άλλο ένα χοντρό σκάνδαλο: Την πώληση μεγάλου μέρους της παραγωγής της εταιρίας σε τιμή που ήταν τελικά πολύ μικρότερη από την τιμή της αγοράς.Πριν από καιρό η εταιρεία χέτζαρε (προπώλησε) μεγάλο ποσοστό της παραγωγής επόμενων ετών σε προκαθορισμένη τιμή, με σκοπό να προφυλαχθεί από ενδεχόμενη πτώση της διεθνούς τιμής. Αποτέλεσμα ήταν να χαθούν για την εταιρία πολλές δεκάδες ή και εκατοντάδες εκατομμύτια ευρώ, αφού η τιμή του νικελίου ανέβηκε πολύ στη συνέχεια. Η χασούρα βέβαια είναι “αναμενόμενη” σε τέτοιες πρακτικές, όταν όμως ο διορισμένος Διευθύνων Σύμβουλος της εταιρίας ενεργεί χωρίς να συμβουλεύεται ειδικούς, ο μεσάζοντας στο χέτζινγκ είναι ο ίδιος με αυτόν των δομημένων ομολόγων, και η πράκτική τερματίζεται τώρα που οι τιμές πέφτουν, σίγουρα δημιουργούνται ερωτηματικά σχετικά με τα κίνητρα της ενέργειας.

Οι εργαζόμενοι όμως δεν μένουν με σταυρωμένα χέρια. Οι συνελεύσεις των σωματείων τους αποφάσισαν δυναμικές κινητοποιήσεις. Και έπεται συνέχεια....