Ν. Κορέα, αυτοκινητοβιομηχανία Ssangyong, οι σφοδρότερες ταξικές συγκρούσεις εδώ και χρόνια
δημοσιεύτηκε July 22, 2009
από anonymous
τροποποιήθηκε July 22, 2009
Η Ssangyong είναι ένας μεγάλος κατασκευαστής αυτοκινήτων, και απασχολεί γύρω στους 5000 εργαζόμενους. Την εξαγόρασε μια κινεζική επιχείρηση με έδρα τη Σαγγάη, που προφανώς, ενδιαφέρεται να πάρει στα χέρια της την τεχνολογία, παίρνοντας τα καλύτερα μηχανήματα μακριά στην Κίνα, και σπάζοντας την επιχείρηση σε μικρότερα κομμάτια που θα μπορούσαν να πωληθούν χωριστά, απολύοντας περίπου 3000 εργαζόμενους, αρκετούς από τους οποίους, ωστόσο, σκοπεύουν να τους επαναπροσλάβουν σαν εποχιακά όμως εργαζόμενους. Οι εργαζόμενοι γρήγορα χωρίστηκαν σε στρατόπεδα, γύρω στους 800 (απολυμένοι και αλληλέγγυοι) κατέλαβαν από το Μάιο τις εγκαταστάσεις της εταιρείας, άλλοι στράφηκαν εναντίον τους πλαισιώνοντας μισθωμένους κακοποιούς που είχε προσλάβει η επιχείρηση, και μια τρίτη ομάδα, απλά αποχώρησε. Η διεύθυνση της επιχείρησης (Κορεάτες) στην αρχή προσπάθησε με γκάγκστερ και κακοποιούς να εισβάλλει στο εργοστάσιο ώστε ν’ ανοίξει ο δρόμος στους απεργοσπάστες. Ακολούθησε σφοδρή μάχη με σοβαρά τραυματίες (κομμένα αυτιά, και άλλα παρόμοια), αλλά οι κακοποιοί ήταν αυτοί που είχαν τις σοβαρότερες απώλειες, αφού οι καταληψίες εργάτες δεν έκαναν ότι πάλευαν αλλά πάλευαν πραγματικά. Το επόμενο σχέδιο της διεύθυνσης της επιχείρησης να ρίξει στο χώρο του εργοστάσιου αέρια ύπνου δεν προχώρησε γιατί θεωρήθηκε πάρα πολύ επικίνδυνο.
Από τότε ξεκίνησε μια πραγματική πολιορκία. Οι καταληψίες εργάτες έχουν κατασκευάσει τεράστιες σφενδόνες με ογκώδεις λαστιχένιες ζώνες, και ρίχνουν συνεχώς βροχή από μεταλλικά ρουλεμάν και μολότοφ στους 2.000 μπάτσους που τους πολιορκούν. Η προσπάθεια να κόψουν το νερό στους πολιορκούμενους μόνο μερική επιτυχία είχε αφού το σωματείο των εργατών μετάλλου - η ριζοσπαστικότερη ένωση μέσα στη συνομοσπονδία KCTU - ανακατέλαβε το σταθμό νερού. Η σκέψη να τους κόψουν το ηλεκτρικό, κάτι που ενδεχομένως θα είχε σοβαρές για τους καταληψίες, απορρίφτηκε επειδή μέσα στις εγκαταστάσεις υπάρχουν διάφορα βιομηχανικά υλικά που πρέπει να κρατηθούν σε σταθερή θερμοκρασία διαφορετικά οι συνέπειες θα ήταν πολύ σοβαρές. Έτσι οι δυνάμεις καταστολής πολιορκούν το μέρος καλυμμένοι πίσω από μεγάλα μετακινούμενα σιδερένια κλουβιά, καθώς οι εργαζόμενοι από τη στέγη του εργοστασίου τους ρίχνουν συνεχώς. Το εργοστάσιο περιβάλλεται από ένα τεράστιο ανοικτό χώρο τον οποίο πρέπει υποχρεωτικά να διασχίσει κανείς για να φτάσει στις πύλες του εργοστασίου, και οι απεργοί τον έχουν ενισχύσει με ό,τι μπορεί να φανταστεί κανείς, και ανά διαστήματα ένα φορτηγό καταβρέχει την περιοχή με πετρέλαιο έτσι ώστε οποιαδήποτε προσπάθεια να διασχίσει κανείς το χώρο θα απέβαινε μοιραία γι αυτόν.
Οι καταληψίες έχουν τρόφιμα για μήνες (αν και μόνο ρύζι και kimchi) και τεράστιες δεξαμενές νερού. Κάποιες προσπάθειες από τους εξωτερικούς υποστηρικτές τους να περάσουν νέες προμήθειες απέτυχαν, και οι μπάτσοι έχουν αποκλείσει όλες τις σηράγγων των υπονόμων. Είναι σαφές ότι τελικά οι περισσότεροι από αυτούς τους απεργούς θα χάσουν τη δουλεία τους και οι περισσότεροι το γνωρίζουν καλά αυτό όπως όμως λένε αγωνίζονται και για τα επόμενα εργοστάσια που πρόκειται να κλείσουν. Σημαντικό είναι και το επίπεδο της αλληλεγγύη της κοινότητας, παρά το ότι υπάρχουν απεργοσπάστες. Οι οικογένειες των απεργών ανά τακτά χρονικά κατεβαίνουν σε διαδηλώσεις στην πόλη και φαίνονται ότι έχουν την υποστήριξη της κοινότητας (η πόλη, έχει μια μεγάλη ιστορία μαχητικών πολιτικών κινητοποιήσεων κατά των αμερικάνικων στρατιωτικών βάσεων της περιοχής εδώ κοντά και οι προσπάθειες να μην εκδιωχτούν οι κάτοικοι του χωριού Daechuri για να επεκταθεί μία αμερικάνικη βάση κράτησε χρόνια. Η Νότια Κορέα είναι μία πάρα πολύ στρατιωτικοποιημένη κοινωνία, και μερικές φορές μοιάζει με κάποιν που του περνάει από το μυαλό η παλιά γνωστή ιδέα να απολύσει τους μισούς εργάτες για να στριμώξει τους άλλους μισούς.
Είναι πολύ δύσκολο να φανταστεί κανείς ότι μια τέτοια κατάσταση μπορεί να κρατήσει για πάντα, και παρά το ότι και η ίδια η Εργατική Συνομοσπονδία KCTU περνάει μια κατάσταση κρίσης για διάφορους λόγους, και η Κορέα δεν έχει χτυπηθεί τόσο σκληρά όσο λένε όσο, για παράδειγμα η Ιαπωνία, εν πάση η αίσθηση που σου δίνεται είναι ότι υπάρχει μια ριζοσπαστικοποίηση, και πάντως τα πράγματα σαφώς και δεν είναι δυνατόν να συνεχίσουν όπως έχουν. Θα έχει ενδιαφέρων να δούμε τι θα βγει από αυτό.
του Ντέιβιντ Γκράμπερ,Class war in Corea, money_banks_krisis,22/7/2009

κουκουλοφόροι...Χάλια!








και γυναίκες στα Ματ




A police helicopter sprays tear gas on striking Ssangyong Motor workers on the top of the automaker's main plant in Pyeongtaek, about 70 km (40 miles) south of Seoul, July 21, 2009. Ssangyong Motor, maker of sport utility vehicles and 51 percent owned by Chinese automaker SAIC Motor Corp, secured protection under court receivership in February and has called for more than 1,000 workers to be laid off, triggering protests from the labour union. Police tried to evict the unionists on Tuesday from the plant, which striking workers have been occupying for about two months.
