«Αυτοί οι οποίοι διακινδυνεύουν καθημερινά την σωματική τους ακεραιότητα για την τιμή της Πατρίδας, διώκονται γιατί χρησιμοποίησαν συνθήματα που μέχρι πρότινος αποτελούσαν τη σημαία του Έθνους.
Αντιθέτως, εκείνοι που παρήλασαν με συνθήματα ξένα προς την ημέρα, είναι οι τιμητές.
Ο κ. Χρυσοχοΐδης έχει χάσει το μέτρο.
Τον καλούμε, για όσο διάστημα παραμένει στο Υπουργείο, να επιδείξει την δέουσα αυτοσυγκράτηση.»

O Kαρατζαφύρερ με τη δήλωση του καλύπτει απολύτως τους βατραχαυπανθρώπους και τα σαδιστικά συνθήματα τους. Το γεγονός δεν αποτελεί φυσικά έκπληξη. Αλλά η στάση του ακροδεξιού ΛΑΟΣ είναι και ένα μέτρο για να καταλαβαίνουμε, πόσο επιθυμεί να παραμένει εντός δημοκρατίας και πόσο όχι. Θα μπορούσε για παράδειγμα το Καρατζαφύρερ να είναι πιο μετρημένος στη δήλωση του. Δηλαδή να φυλάξει και τον κώλο του από ακρότητες που καθαρά το βάζουν όχι απλώς στα ακροδεξιά αλλά στα φασιστικά. Το γεγονός ότι δεν το κάνει δείχνει ότι ο εξουσιομανής και όχι ιδεολόγος Καρατζαφύρερ εκτιμά ότι έχει δημιουργηθεί από τα ΜΜΕ και την υιοθέτηση ρατσιστικών πολιτικών από ΝΔ και ΠΑΣΟΚ ένα τέτοιο ρατσιστικό κύμα που ως καλός τυχοδιώκτης σέρφερ μπορεί να το καβαλήσει και να το απολαύσει.

Μετά την επικράτηση του παραδοσιακού δεξιού Σαμμαρά στη ΝΔ καταλαβαίνει ότι αυτό το κοινό που διεκδικεί περιορίζεται στα δεξιο-ακροδεξιά της ΝΔ. Έτσι αν το παίζει μετριοπαθής θα το χάσει. Άρα αλλάζει στάση και εκφράζει με κάθε κόστος το χειρότερο και πιο καθυστερημένο κομμάτι της δεξιάς. Από την άλλη παραμένει εντός δημοκρατίας, αφού στηρίζει την αντικοινωνική πολιτική του ΠΑΣΟΚ. Έτσι εξυπηρετεί ταυτοχρόνως και το κεφάλαιο ενώ κερδίζει σε λαϊκά στρώματα ταΐζοντας τα λαϊκισμό και ρατσισμό. Πρόκειται για κλασικά μείγματα νεοφασιστικής πολιτικής. Ο Καρατζαφυρερ παραμένει πάντα κοντά στην εξουσία, λέγοντας στον καθένα το πιο εύκολο από αυτά που θέλει να ακούσει. Όλα αυτά χωρίς τα ΜΜΕ δεν θα ήταν δυνατά. Γιατί το ΛΑΟΣ είναι τόσο σχιζοφρενικό και διπρόσωπο που εύκολα θα μπορούσε κανείς να το αποδομήσει και να το ξευτελίσει. Αρκεί μόνο να σκεφτεί ότι την ίδια στιγμή που μιλά για την εγκληματικότητα ζητά τη νομιμοποίηση του μαύρου χρήματος των πρεζέμπορων και λοιπών λουλουδιών.

Αλλά από ότι φαίνεται το κεφάλαιο, μέσω των ΜΜΕ δουλεύει εντατικά ώστε το σενάριο της απολυταρχίας να είναι διαθέσιμο just in case.