Μεσημέρι Σαββατοπρωτομαγιάς, σήμερα, περίπου Προπύλαια...

 

Πιο πάνω και πιο κάτω, οι μπάτσοι υφιστάμενοι των σημερινών τους («σοσιαλιστών», «δημοκρατών» ΠΑΣΟΚικών πια...)  αφεντικών είχαν χτυπήσει τη μεγάλη Εργατική διαδήλωση...

 

...είχαν πνίξει τον τόπο στα χημικά...

 

...είχαν προχωρήσει στις πρώτες συλλήψεις και συνέχιζαν...

 

Τα τελευταία μπλοκ της διαδήλωσης (Κοινή Δράση, Αριστερές Οργανώσεις κλπ.) είχαν προχωρήσει, αρκετά, χαμηλότερα στην Πανεπιστημίου...

 

Στα Προπύλαια - ευρύτερη ζώνη, είχαν μείνει μάλλον κουρασμένοι, μερικοί από το «όλο» σώμα της Εργατικής , ξέμπαρκος κόσμος κλπ.

 

Α!... Και άπειρη σκόνη χημικών , αηδιαστικές σκατί νησίδες στο οδόστρωμα...

 

Οπότε, απτο πουθενά, κυριολεκτικά μες την τρελλή χαρά, εμφανίζεται με «απλή» συνοδεία (Κομματικά τσικό; Παρατρεχάμενους; Ασφαλίτες;...) ο σούπερ κοστουμάτος «παραδοσιακός δημοκράτης», «κεντρώος»...

 

..Μα ακόμα: Πέρα από τη γαμωθεσμισμένη του ιδιότητα κ.κ. πρώην πρόεδρος της (αστικής) βουλής των ελλήνων...

 

..ο γνωστότατος κήνσορας και υπερασπιστής των μπόσικων του συστήματος...

 

...ο άλλοτε μελό παρλαπίπας και άλλοτε (ανά περίσταση και «αντίληψη συμπεριφοράς απέναντι στο συστημικό του «χρέος»..) σούπερ νόβα της «εθνικής συναίνεσης», των «πατριωτικών (μας) καθηκόντων» και όλων αυτών των σιχαμένων μεν...

 

...ιδεολογικών πυλώνων της υποταγής των Λαϊκών- Εργατικών Στρωμάτων στην εκμετάλλευση...

 

...πυλώνων- θεμελίων του «δημοκρατικού» αστικού καθεστώτος , ταυτόχρονα...

 

..Και τέλος (έχει τέλος άραγε;...) καίριος στυλοβάτης της , τωρινής, κυβέρνησης...

...έτοιμος από καιρό , να ψηφίσει τις ερχόμενες μέρες τα νέα μέτρα δουλείας στον τοπικό και διεθνή καπιταλισμό...

 

(όπως έχει υπερψηφίσει τόσα και τόσα, όπως έχει «αντιπολιτευτεί» και καλά άλλα τόσα- μόνο γιατί δε μπορούσε να τα ψηφίσει ο ίδιος, όπως «προήδρευε» ως «οσία Μαρία» του συστήματος στις «συζητήσεις» και «ψηφοφορίες» στη βουλή...).

 

Μες την τρελλή χαρά , λοιπόν ο παππούς Απόστολος, που επιβεβαιώνει συνέχεια το δόγμα «τα 67- 70 είναι πολύ μικρή ηλικία συνταξιοδότησης, πάντα , σε οποιαδήποτε ηλικία μπορείς να προσφέρεις στον καπιταλισμό»...

 

...εμφανίζεται, ξαναλέω από το πουθενά, όλη δόξα όλη χάρη!...

 

Στυλάκι: Γειας σας, εγώ τη βολτίτσα μου στη λιακάδα κάνω..

 

..ά, είχε και πρωτομαγιάτικο «εορτασμό»;- νταξ’ και γω δημοκράτης είμαι...

 

...δεν πάμε όλοι μαζί παιδιά να πλέξουμε κανά στεφάνι του Μάη;...

 

ΝΑΙ, έτσι ακριβώς!.. Πολλή τρελλή χαρά, ξαναλέμε!..

 

Γνωστή φάτσα ο κυρ Απόστολος, τον πήραν χαμπάρι οι κουρασμένοι διαδηλωτές...

 

Έ, δε θα του την έλεγαν;...

 

Ούτε «άγριες διαθέσεις», ούτε τίποτα!...

Άντε, νάκουσε και κανένα πολιτικότατο μπινελίκι!...

 

Νά’ φαγε και ένα δυο τραβήγματα στο μανίκι;..

Μέχρι εκεί!...

 

Ασύστολος όμως ο κερατάς, αναψοκικκίνιζε και βρόνταγε- κοντολογής τάθελε ο κώλος του ο κεντρώος, ο δημοκράτης, ο «αγωνιστής»...

 

Κατέβηκε χωρίς να τον πειράξει κανένας προς τη στοά - αυτή με τις τράπεζες, τα οπτικά κλπ., απέναντι από τη βιβλιοθήκη , αλλά εκεί επέμενε ο σπασίκλας να πουλάει και καθεστωτικό υφάκι...

 

Να λέμε την αλήθεια, γύρω του πρέπει να εκραγήκανε στα επόμενα λεπτά τρία- τέσσερα ΟΛΟΚΛΗΡΑ ΜΠΟΥΚΑΛΙΑ (από νεράκι, χωρίς τη σχετική δροσούλα...).

 

Κάπου εκεί, μάλλον καταλαβαίνοντας ότι ο γέρος  (μόλη την αγάπη που έχω ο αυτόπτης γενικά στα παππουδιλίκια το γράφω αυτό...) πάει από πέσιμο ή από χεσ... αλλά στην περίπτωσή του δεν κινδύνευε από το πρώτο- ίσως από το δεύτερο, αλλά κυρίως από το (λεκτικό..) ξεχέσιμο...

 

Ανηφόρισε ψηλός, λυγερός και περήφανος το πεζοδρόμιο προς Κοραή.

 

Στο μεταξύ τον πήρε χαμπάρι κι άλλος κόσμος- όχι μόνο αποκαμωμένοι Διαδηλωτές- ιες.

 

Υπέστη ο παππούς Απόστολος και άλλες βαρβαρότητες!...

 

Λίγα μπινελίκια παραπάνω, περισσότερα τραβήγματα στα μανίκια, ΙΣΩΣ ΔΕ ΚΑΙ ΕΝΑ ΑΚΟΜΗ (ΑΔΕΙΟ) ΜΠΟΥΚΑΛΙ νεράκι , κάπου σε ακτίνα τριών μέτρων από το σημείο της λυγερόκορμης ύπαρξής του.

 

Από όλα ετούτα τα ΤΡΑΓΙΚΑ, τονε γλυτώσανε μερικά στελέχη της εξωκ. Αριστεράς που συγκρατούσαν τον κόσμο από τα παραπάνω «ανάρμοστα» (ΟΚ, μπινελίκια του χώνανε κι αυτοί- ίσως πιο θεωρητικά, δεν άκουσα ακριβώς!...) με γλαφυρότατους διαλόγους της στιγμής:

 

-Νταξ’ ρε παιδιά, μην τον λυντσάρουμε κι όλας (σωστοί κατά τη γνώμη μου, αλλά προοπτική εφαρμογής του νόμου του Λυντς ΔΕΝ ΥΠΗΡΧΕ).

-Μα είναι ο μαλάκας ο Κακλαμάνης ρε φίλε!..

-Σύμφωνοι, μαλάκας είναι και γνωστός μαλάκας, αλλά όχι και λυντσάρισμα!..

 

Έτσι, κουνιστός και λυγιστός ο κυρ Αποστόλης, με εναλλασσόμενα νέα πηγαδάκια να τον μπινελικώνουν - χωρίς τίποτα παραπέρα,

Διέσχισε την Κοραή, πήγε προς τη στοά των Σταρμπαγκς- ή όποιας καριολοεταιρίας παίζει εκειπέρα..

 

..τον υποδέχτηκαν μετά τιμών λίγοι ΜΑΤάδες που κάνανε σκοπιά κειπέρα...

 

...κάποιος πάτησε το μκουμπί, ανέβηκε το ρολό ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΥΡ ΠΡΟΕΔΡΟ ΑΠΟΣΤΟΛΟ, κατέβηκε μετά το ρολό...

 

Πήραν χαμπάρι και οι τηλεοπτικοί , βρήκαν λαβράκι που θα μετέδιδαν μετά για «επίθεση», «προπηλακισμό», «κακοποίηση», «τραυματισμό», «προληπτική μεταφορά στο νοσοκομειό» και τα μύρια όσα ακούσαμε στις 8:00 στις «ειδήσεις»...

 

...Ενώ ο κυρ Απόστολος ο κερατάς και διόλου δαρμένος...

 

επέμενε για ώρα πίσω από το ρολό να κάνει μαγκιές σα 13χρονο που ξαναβρήκε τη μπάλλα και με την άνεση του νταβατζή μπαπά τη λέει στη γειτονιά.

 

Κάπου εκεί βαρέθηκα κι έφυγα...

 

Οι τηλεοπτικοί μείνανε πλάι στο λαβράκι...

 

...μόνο που...

 

όπως σκίζανε τα ρούχα τους μετά...

 

τους την πέσανε οι μ πάτσοι!...

 

Εμ τί να κάνουμε ρε παληκάρια;

 

Κάποιοι από σας είναι γνωστό ότι παραείστε φίλοι των μπάτσων.

 

Χε χε!.. Οι μπάτσοι, όμως είναι φίλοι δικοί σας;

 Πιάνεται μωρέ ο μπάτσος «φίλος»;

Καταλάβατε τίποτα σήμερα;

 

 

Τεσπά,

 

Ο  «απλός κόσμος»...

 

...χωρίς πολλά- πολλά...

Χωρίς καν στοιχειωδώς δίκαιους «τραμπουκισμούς»...

Έδωσε μια αρχή ώστε:

 

Κανένας «Κακλαμάνης», κανένας αστός πολιτικός, διαχειριστής, αφεντικό, ο,τιδήποτε...

 

Σε κανένα δρόμο...

 

...σε καμία γειτονιά!...

 

Ούτε τόση δα πληγή,

Ούτε μια τόση δα αμυχή..

 

Αλλά ΑΠΟΛΥΤΗ ΞΕΦΤΙΛΑ!...

 

Αυτά,

 

Θ.

 

Συμπαθάτε με για τη «λογοτεχνική» περιγραφή,

 

Αλλά όταν τα Μ.Μ.«Ε.» με 10 λέξεις και δυο άσχετα πλάνα μας λένε το παραμύθι τους για τον Κακλαμάνη...

 

...Εμείς με ...ε... κάτι περισσότερες λέξεις και Ακριβείς εικόνες...

 

να μη δώσουμε την ΞΕΦΤΙΛΑ του κυρ Απόστολου;..

 

Α!.. Συμπαθάτε με , επίσης, που έσβησα όλα τα πρόσωπα ερκτός του ξεχεσμένου μπαρμπικουλικιού κυρ Απόστολου, αλλά βαριόμουνα να κάνω τον Κλουζό ποιός μπορούσε ,μέσα στον κόσμο και πλάι στο μίστερ ρόμπα , να ήτανε ασφαλίτης του, κολαούζος του και τα σχετικά.

 

Τέλος- επειδής δεν τα καταφέρνω να ανεβάσω στο  indy , τις φωτογραφ. με την κανονική τους σειρά, άσχετα με το πώς έχουν βγει τελικά, υπολογίστε τις χρονικές τους στιγμές με βάση την αγγλόφωνη αλαφαβητική τους: a, b, c, d... κουλουπού κουλουπού.