ο Πολύδωρας ανακοίνωσε "σχετική επιτυχία".  Αν τη μισή αύξηση του προϋπολογισμού της αστυνομίας την είχε δώσε στην πυροσβεστική, θα ήταν λιγότερο "σχετική" η επιτυχία. Αν αντί να αγοράζουν τα πανάκριβα ελικόπτερα της ΕΛΑΣ, αγοράζανε μερικά πυροσβεστικά αεροπλάνα θα ήταν λιγόερο σχετική η επιτυχία.

Τρέχαμε κάποτε να βοηθήσουμε σα μαλάκες και στην πεντέλη όταν καιγότανε, αλλά τι νόημα έχει; Και να τη σώσουμε τώρα, θα την κάψουν πάλι σε μερικά χρόνια. Όσο νομιμοποιούνε αυθαίρετα μέσα σε καμμένες εκτάσεις, όσο δεν κάνουν αυστηρές αναδασώσεις μέχρι εκατοστό, τόσο θα υπάρχει κίνητρο για κάποιους να βάζουν φωτιές.

Aνυπολόγιστη, ανεπανόρθωτη, βιβλική καταστροφή στην Πάρνηθα

δεν υπάρχουν λέξεις...

  Μόλις κατέβηκα από την Πάρνηθα όπου ανέβηκα τη νύχτα για να βοηθήσω όσο μπορούσα με άλλους εθελοντές στην κατάσβεση. Δεν υπάρχουν λέξεις για να περιγραφεί το αποτέλεσμα της φωτιάς που κατέκαψε το βουνό που περπατήσαμε τόσες φορές κι αγαπήσαμε με πάθος. Τη νύχτα, ανεβαίνοντας στα υψηλότερα επίπεδα του βουνού, στην καρδιά του Δρυμού, λαμπύριζαν μές στο σκοτάδι οι πλαγιές κι οι κορφές από απειράριθμες μικρές και μεγάλες εστίες φωτιές. Πάνω από τη χαράδρα του Αγιου Γιώργ στη νοτιοδυτική Πάρνηθα ο άνεμος μετακινούσε ένα μεγάλο πύρινο μέτωπο. Το ξημέρωμα  αποκάλυψε το απέραντο μέγεθος της καταστροφής. Όπου κι αν πήγα όλα ήταν καμένα και κάπνιζαν διάστικτα από μικρές εστίες φωτιάς. Το Μαυροβούνι, το Όρνιο, ο Λαγός, η Αγ. Τριάδα, το Παλιοχώρι, ο Αέρας, η Κυρά, το  Πλατύ βουνό, το Αλογο, η Σκιπιζα, το Βιλιάνι που ήταν όλα πυκνά δασωμένα από έλατα και γεμάτα από ζώα, όπως ελάφια, ζαρκάδια, αλεπούδες, τσακάλια, λαγούς, ερπετά και πουλιά έγιναν στάχτη. Το μόνο που αντικρύζεις εκέι πάνω είναι απέραντα δάση από καμένους κορμούς που καπνίζουν αναδύοντας σύννεφα καπνού που σκεπάζουν το λεκανοπέδιο. Στα υπόλοιπα μέρη του Δρυμού δεν πήγα και δεν έχω προσωπική αντίληψη αλλά απ΄όσους ρώτησα άκουσα τα χειρότερα. Όταν ξημέρωσε εμφανίστηκαν τα εναέρια μέσα και κατεβαινοντας προηγουμένως είδα από ψηλά τα ελικόπτερα να κάνουν ρίψεις νερού στη δασωμένη χαράδρα του Αη Γιώργη. Όσο κι αν ακούγεται τρελλό τη νύχτα δόθηκε μάχη με δεκάδες αντλίες για να σωθεί από την φωτιά το Καζίνο και σώθηκε. Είναι να κλαις καθώς ήταν το μόνο που άξιζε να καεί κι είναι το μόνο που σώθηκε ενώ γύρω του απλώνονται θλιβερά εκατομμύρια καμμένα δεντράκια. Για όσους γνώρισαν αυτά τα μέρη η εικόνα αυτού που απέμεινε θα αποτελέσει ένα πραγματικό σοκ. Δεν έμεινε σχεδόν τίποτα παιδιά. Ο Δρυμός δεν υπάρχει πιά. Η Πάρνηθα κάηκε!

Πρόκειται για ένα τεράστιο, με όλη τη σημασία της λέξης, έγκλημα σε βάρος τη φύσης με ανυπολόγιστες συνέπειες πάνω μας και πάνω στα παιδιά μας.

Η περιορισμένη εικόνα που έχω για το πως ξεκίνησε αυτή η φωτιά, τι συνέβη και πως έγιναν όλα αυτά τόσα γρήγορα καταλήγοντας στην απόλυτη σχεδόν καταστροφή δεν μου επιτρέπει τώρα ασφαλή συμπεράσματα κι είμαι πολύ κουρασμένος για κάθομαι να πολυσκέφτομαι αυτή τη στιγμή. Όμως, αν και δεν ήταν η πρώτη πυρκαγιά που συνέβη στην Πάρνηθα, αν και ήταν αναμενόμενη από χρόνια αφού όλα τα ορεινά δάση τριγύρω έχουν καεί (θυμηθείτε τη μεγάλη πυρκαγιά πριν από χρόνια στη Πεντέλη) δεν θα πρέπει να υπήρχε η παραμικρή προετοιμασία, η απαράιτητη οργάνωση και ο στοιχειώδης συντονισμός να αποφευχθεί το χειρότερο και να σωθεί ότι μπορούσε να σωθεί.

Μιλώντας από προσωπική πείρα όταν επιτέλους βρήκα το βράδυ κάποιο μέσον για να πάω δεν υπήρχε κανένα σημείο συγκέντρωσης, οργάνωσης κι εξοπλισμού των εθελοντών. Οι  ηλίθιοι μπάτσοι είχαν στήσει παντού μπλόκα στο Μενίδι και στους Θρακομακεδόνες με διαταγές να μην αφήνουν κανένα να περάσει. Όσοι κατόρθωναν να περάσουν με τα χίλια ζόρια έφταναν στο Τελεφερίκ όπου οι μπάτσοι άσχετοι με το βουνό κι εντελώς ευθυνόφοβοι δεν αφηναν να περάσουν παρά μόνο ένστολους, δηλάδή μπάτσους που κόβαν βόλτες και πυροσβέστες. Εκτός από τους εθελοντές δεν αφηναν να ανεβαίνουν ακόμα και ομάδες του ΕΚΑΒ με είδη  πρώτης ανάγκης, οξυγόνα κλπ. ενώ με τα χίλια ζόρια πάλι άφηναν, όταν άφηναν να περάσουν υδροφόρες των διαφόρων δήμων με οδηγούς πολίτες. Λίγο πριν φθάσω εγώ είχε γίνει επεισόδιο ανάμεσα σε εθελοντές που θέλαν να ανέβουν στο βουνό και τους μπάτσους. Γιαυτό είχε σκάσει και κλούβα με ΜΑΤ που εγκαταστάθηκε εκεί για να κρατάει την τάξη. Όσοι εθελοντές ανεβήκαμε το κάναμε κρυφά χρησιμοποιώντας διάφορους τρόπους ο καθένας. Εγώ και ένας φίλος ανεβήκαμε προσπερνώντα ςτους μπάτσους που φύλαγαν το δρόμο αξιοποιώντας τη γνώση μας για τα δρομάκια και τα μονοπάτια στο Μετόχι. Επάνω δε στο βουνό επικρατούσε το πνεύμα της απόλυτης πρωτοβουλίας όπου ο καθένας πήγαινε μέσα στη νύχτα όπου εύρισκε κι έκανε ότι καταλαβαινε. Υπήρχαν αντλίες με κατακόπους πυροσβέστες χωρίς καμιά βοήθεια και υδροφόρες μόνο με τους οδηγούς χωρίς κανένα να πιάσει τις μάνικες και λίγες εκατονταδες μέτρα παρακάτω εθελοντές που έψαχναν νερό, φτιάρια κλπ.

Κάποια στιγμή συναντήσαμε κι ένα τηλεοπτικό συνεργείο σε ένα αγροτικό που πήγαινε για το Μπάφι. Τα υπόλοιπα συνεργεία τα είχαν κρατήσει κάτω. Όταν αρχίσουν τα κοράκια να μεταδίδουν εικόνες για το τι έγινε και τι απέμεινε εκεί πάνω θα πάθετε σοκ. Όσοι τουλάχιστον έχετε ανέβει στην Πάρνηθα θα λυπηθείτε κατάβαθα όπως εγώ και θα εξοργιστείτε πραγματικά.

Έχω και κάτι φωτογραφιες αλλά δεν μπορώ να τις ανεβάσω τώρα. Πάω για ύπνο κι αν μπορέσω θα ξανανέβω. Ακόμα κι ενα δέντρο, ένα θάμνο ή ένα κλαρί να σώσεις από τη φωτιά είναι πολύ σπουδαίο πράγμα. Είναι το λιγότερο που μπορείς να κάνεις για αυτόν τον ορεινό παράδεισο που μας πρόσφερε τόση ομορφιά, χαρά, περιπέτειες και συγκινήσεις και σε μια νύχτα έγινε κρανίου τόπος.  

Κλωτσιές, μπουνιές και φωτιές σε αυτούς που ευθύνονται για την καταστροφή της φύσης.

Κατεβαίνοντας κάτω προηγουμένως είδα ότι επικρατούσε λίγο πολύ η ίδια κατάσταση όπου αντί να συγκεντρώνονται οι εθλοντές οι μπάτσοι εμπόδιζαν όσους

(η φωτό από το dpgr.gr).

Βλέπω ό,τι κι εσείς. Λευκά αποκαϊδια στον αέρα και στους δρόμους (στο Μενίδι, μου 'παν, το στρωσε...), πηχυαίους τίτλους στις εφημερίδες, οργή, τσαντίλα, απογοήτευση, διάθεση προσφοράς στα φόρουμ του Ιντερνετ, υποκριτικές δηλώσεις του Πολύδωρα για... επιτυχία στην αντιμετώπιση της πυρκαγιάς - δήλωσε, ο άθλιος, "Η μάχη συνεχίζεται" και η ΕΡΤ το έχει κεντρικό τίτλο στο σάιτ της, τη στιγμή που οι πρώτες εκτιμήσεις λένε πως κάηκαν τα 25 από τα 38 χιλιάδες στρέμματα του δάσους της Πάρνηθας, ενώ το Πήλιο καίγεται ακόμα ανεξέλεγκτο.

Παρασκευή, 29 Ιούνιος 2007

Κάλεσμα για συγκρότηση ομάδας αναδάσωσης διαδικτύου