Βλασία Δημητρακοπούλου: «Απειλείται η ζωή μου»

δημοσιεύτηκε December 2, 2009 από anonymous

η Βλασία Δημητρακοπούλου είναι η πρόεδρος της ΠΕΚΟΠ

Η ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΚΑΘΑΡΙΣΤΡΙΩΝ:

«Απειλείται η ζωή μου»

Μετά την εγκληματική επίθεση, η πρόκληση, η τρομοκρατία για ομερτά.

Οι δράστες της άγριας, πρωτοφανούς κακοποίησης της Κωνσταντίνας Κούνεβα έχουν επικηρυχθεί με ένα εκατομμύριο ευρώ, αλλά η πρόεδρος του Σωματείου Καθαριστριών καταγγέλλει ότι απειλούν να τη σκοτώσουν αν μιλήσει για την υπόθεση και το εργολαβικό κύκλωμα στον κλάδο της καθαριότητας.

«Νιώθω τον κίνδυνο, αλλά δεν πρόκειται να σταματήσω» μας είπε αποφασισμένη η Βλασία Δημητρακοπούλου και πρόσθεσε πως οι απειλές κατά της ζωής της, που δέχεται από τους εργοδότες-εργολάβους, δεν αποσκοπούν μόνο στο να της κλείσουν το στόμα για όσα συμβαίνουν, και κυρίως για την υπόθεση Κούνεβα, αλλά και για να κλείσει το σωματείο στο οποίο προεδρεύει επί 4 χρόνια, η Παναττική Ενωση Καθαριστριών και Οικιακού Προσωπικού (ΠΕΚΟΠ), όπου είχε 10ετή θητεία και ως γραμματέας.

Το σωματείο αγωνίζεται. «Οι εκπρόσωποί του προσπαθούν να κάνουν ό,τι μπορούν για τα μέλη. Οπου κι όταν μας χρειάζονται, είμαστε παρόντες. Στις απεργίες, με επίσχεση εργασίας, κάνουμε ελέγχους, επανελέγχους και ξανά ελέγχους... Δεχόμαστε καταγγελίες, πιέζουμε. Κάθε στιγμή που οι συνάδελφοι μας χρειάζονται είμαστε εκεί. Τους υποστηρίζουμε κάνοντας παρεμβάσεις στα πολιτικά κόμματα, τις διοικήσεις οργανισμών, τους φορείς. Πρόσφατα καταθέσαμε προτάσεις νόμου σχετικά με τον κλάδο. Δυστυχώς, δεν τις έλαβαν υπόψη».

-Υπάρχουν πολλές αλλοδαπές μέλη του σωματείου;

«Πάντα υπήρχαν. Οι αλλοδαπές, που εργάζονται ως οικιακοί βοηθοί, αποτελούν μεγάλο τμήμα του σωματείου. Εχουν εκλεγεί και δύο Φιλιππινέζες».

Για τις ενέργειες που «ενόχλησαν ορισμένους» λέει: «Στόχος μας είναι οι καλύτερες συνθήκες εργασίας. Να μην υποφέρουν οι εργαζόμενες. Να μην υπάρχει τόση εκμετάλλευση, τόση μαύρη, ανασφάλιστη εργασία. Να εφαρμόζουν οι εργοδότες την εργατική νομοθεσία. Γιατί υπάρχει μεγάλη τρομοκρατία σ' αυτές τις εργαζόμενες. Δέχονται από λεκτικές πιέσεις μέχρι εκβιασμούς».

-Τι είδους πιέσεις;

Ο λόγος της από καταγγελτικός γίνεται αποκαλυπτικός:

«Μεταθέτουν ορισμένους για να μην καταγγείλουν, να μην καταθέσουν όσα τους έχουν συμβεί. Οποιες κατέθεσαν σε δικαστήρια, μπήκαν σε μαύρες λίστες και δεν ξαναβρήκαν δουλειά. Αρκετές γυναίκες δέχονται επιθέσεις από εργοδότες. Εργοδότες εκδηλώνουν απρεπείς συμπεριφορές στο έπακρο. Υπάρχουν και περιπτώσεις που, εμμέσως, προϊστάμενοι τις προωθούν να "κρατούν συντροφιά" σε στελέχη επιχειρήσεων, των οποίων καθαρίζουν το χώρο. Ολα αυτά προσπαθούμε ν' αλλάξουμε και δεχόμαστε επιθέσεις με στόχο να μη μιλήσουμε».

Αναφέρεται σε προσωπική της εμπειρία:

«Δέχτηκα επίθεση από συνδικαλιστή στη Θεσσαλονίκη, ο οποίος εκπροσωπούσε εργοδότη. Με απείλησε επειδή πήγα να μιλήσω για να ευαισθητοποιηθεί ο κόσμος. Κι αυτό συνέβη σε εκδήλωση του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου με θέμα τις εργολαβίες στην καθαριότητα. Είχε πάρει εντολή να με εκβιάσει. Γιατί είναι επικίνδυνο για τους εργοδότες να μιλάμε. Οσο ενημερώνεται ο κόσμος τόσο περισσότερο είναι εκτεθειμένοι. Αλλά υπάρχει τόσο μεγάλη τρομοκρατία που οι εργαζόμενες δεν βρίσκουν το κουράγιο να μιλήσουν. Γι' αυτό απευθυνόμαστε σε όλους τους εργαζόμενους ζητώντας να στηρίξουν αυτές τις γυναίκες».

-Δεχτήκατε και άλλες απειλές;

«Οι εργοδότες-εργολάβοι με απειλούσαν στο παρελθόν και συνεχίζουν. Ακόμη και μέσα στο δικαστήριο κάποιος είχε το θράσος να με απειλήσει ότι "αν καταθέσεις, θα σου σπάσω τα πόδια". Δέχομαι πολλά τηλεφωνήματα ανώνυμα -και πρόσφατα επώνυμα- που μου λένε πως "αν δεν σταματήσεις μόνη σου, θα σε σταματήσουμε εμείς". Δέχτηκα πολλές απειλές για τη ζωή μου. Μου ζητούν να κλείσω το σωματείο. Νιώθω τον κίνδυνο, αλλά δεν θα σταματήσω. Πήγα στον εισαγγελέα, στην Αστυνομία, όπου αλλού μπορούσα και το κατήγγειλα».