ΣΤΟ ΨΕΥΔΟΚΡΑΤΟΣ ΤΩΝ ΑΘΗΝΩΝ

Είναι το περίφημο μοντέλο του νεοφιλελευθερισμού, που πρώτος εφάρμοσε ο Χιλιανός δικτάτορας Πινοσέτ, με το αζημίωτο βέβαια. Βρέθηκαν στο όνομά του παραπάνω από 125 τραπεζικοί λογαριασμοί. Οι μίζες στους πολιτικούς είναι μια συνηθισμένη πρακτική για να πειστούν για την ελευθερία της αγοράς με αυτό το κίνητρο. Και όπως σημειώνει η Ναόμι Κλάιν (Guardian, 27.4.07) «Τα στελέχη της Παγκόσμιας Τράπεζας και του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου ξέρουν ότι, για να στρατολογήσουν πολιτικούς υπέρ μιας νεοφιλελεύθερης οικονομίας, καλό θα ήταν να υπάρχει κάτι στους τραπεζικούς λογαριασμούς των πολιτικών στο εξωτερικό».

Στα καθ' ημάς, με το σκάνδαλο των ομολόγων, ουδείς εισαγγελέας ενδιαφέρθηκε να δει τους τραπεζικούς λογαριασμούς των πολιτικών που αναμείχθηκαν στο σκάνδαλο. Ισως, για να κρατήσουμε την πρωτιά μας στη διαφθορά στην ευρωζώνη και να κάνουμε παρέα με τη Βολιβία, το Καμερούν και τη Νότια Κορέα.

Για όλα αυτά δεν λέει τίποτα η εμπορική τηλεόραση και ελάχιστα μιλάει η κρατική. Το ιδιοκτησιακό καθεστώς της εμπορικής τηλεόρασης είναι και η εξήγηση αυτής της λογοκρισίας. Ο κόσμος όμως έχει μια άλλη πηγή πληροφόρησης, αδιάψευστη και έγκυρη. Την τσέπη του. Δύο εκατομμύρια Ελληνες ζουν στη φτώχεια ή κάτω από τα όρια της φτώχειας και οι μισθοί είναι από τους χαμηλότερους της Ευρώπης (περίπου τα μισά από όσα κερδίζει ένας Γερμανός). Μέχρι το 2010 οι μισθοί και οι συντάξεις θα είναι καθηλωμένα, με εντολή Αλμούνια, για να μειωθεί το δημοσιονομικό έλλειμμα. Το πώς δημιουργήθηκε αυτό το έλλειμμα και τι ρόλο έπαιξαν οι Ολυμπιακοί Αγώνες είναι κάτι που το έχουμε ξεχάσει.

Στο στόχαστρο του Αλμούνια είναι και το Ασφαλιστικό. Ο Κώστας Μοσχονάς, ανταποκριτής της «Ε» στις Βρυξέλλες («Ε» 17.5.07), μας μεταφέρει τις οδηγίες της Ευρωπαϊκής Επιτροπής προς το Ecofin για την Ελλάδα. Μεταξύ άλλων διαβάζουμε: «Για τη βελτίωση της μακροπρόθεσμης βιωσιμότητας των δημόσιων οικονομικών της Ελλάδας, που διατρέχουν σήμερα υψηλό κίνδυνο από την αναμενόμενη αύξηση των συντάξεων και των λοιπών δαπανών που συνδέονται με τη δημογραφική γήρανση...». Δηλαδή, για να πάει καλά το κράτος πρέπει να διαλύσει τα ασφαλιστικά ταμεία, η ασφάλιση να περάσει στους ιδιώτες και οι μισθοί να εξισωθούν προς τα κάτω με μια εργασία που δεν θα είναι εγγυημένη. Η κοινωνία αποδομείται και ο καθένας αφήνεται στην τύχη του.

Οι κοινωνικές ανισότητες φέρνουν και κοινωνική αναταραχή. Αυτό δεν μοιάζει να απασχολεί την κυβέρνηση, γιατί σκέφτεται να λύσει αυτά τα προβλήματα με καταστολή. Είδαμε την κτηνωδία της Αστυνομίας στη διάρκεια των φοιτητικών κινητοποιήσεων. Στα Εξάρχεια, με το σχέδιο «Τρίαινα», 300 αστυνομικοί θα περιπολούν στην περιοχή όλο το 24ωρο με ό,τι αυτό συνεπάγεται. Η Αστυνομία θα εξοπλιστεί με σφαίρες από καουτσούκ και χρωμοσφαιρίδια, παρά το γεγονός ότι τα όπλα αυτά μπορούν να επιφέρουν μόνιμες βλάβες, όπως τύφλωση, καθώς ακόμη και θάνατο. Αστυνομικοί με πολιτικά θα βρίσκονται μέσα στους διαδηλωτές με κρυφές κάμερες. Και ακόμη, υπάρχει η σκέψη να χρησιμοποιηθούν ειδικά λέιζερ που τυφλώνουν προσωρινά, βόμβες βρώμας και κανόνια που παράγουν ηχητικά κύματα χαμηλής συχνότητας τα οποία προκαλούν έντονη δυσφορία («Καθημερινή», 13.5.07). Η αστυνομική καταστολή στα κοινωνικά προβλήματα είναι η άμεση παραδοχή μιας κυβέρνησης για την αποτυχία του έργου της.