25 Οκτωβρίου 2008

Σήμερα 25 Οκτωβρίου στα μέσα μιας ανεπανάληπτης και ολότελα διαφορετικής οικονομικής κρίσης ελάχιστοι εώς κανένας - καμιά δεν μπορούν να διακινδυνεύσουν προβλέψεις για το αύριο. Αν κάποτε ίσχυε η ρήση του γέρου της δημοκρατίες Γεώργιου Παπανδρέου ευημερούν οι αριθμοί αλλά όχι οι άνθρωποι σήμερα ισχύει το αντίστροφο . Η πραγματική οικονομία η πιάτσα ακόμα επιβιώνει αλλά οι αριθμοί είναι οι χειρότεροι του αιώνα . Οι χρηματαγορές ήδη έχουν καταρρεύσει γεωργικά προιόντα , πρώτες ύλες , καύσιμα βρίσκονται σε υψηλές ακόμα τιμές αν και η τάση είναι καθοδική . Οι τράπεζες δεν εμπιστεύονται η μία την άλλη ούτε μπορούν να προβλέψουν πόσοι δανειολήπτες θα έχουν την ικανότητα να συνεχίσουν να εξυπηρετούν τις υποχρεώσεις τους . Η βάση του τραπεζικού συστήματος οι καταθέτες νιώθουν ανασφάλεια για το που θα είναι ασφαλείς οι τοποθετήσεις τους . Ήδη πραγματοποιήθηκαν πλήθος κανονιών , χρεοκοπίες . Οι πρώτες απολύσεις ανακοινώθηκαν.Παρόλη την κρίση δεν έχει αποφευχθεί ο στασιμοπληθωρισμός . Η έλλειψη ρευστότητας είναι γενική και το αύριο αβέβαιο. Αυτά μέχρι σήμερα πάνω κάτω.

Ο πόλεμος σε Ιράκ , Αφγανιστάν και Πακιστάν πια συνεχίζεται με σφοδρότητα . Το έγκλημα στις γειτονιές των μεγαλουπόλεων ανά τον πλανήτη ζεί έντονες μέρες άλλο ένα κομμάτι του πάζλ συμπληρώνεται . Η ανασφάλεια επιστρέφει . Οι ισχυροί συσκέπτονται όλο και πιο συχνά αντί να καθυσηχάσουν λαούς και αγορές τους - τις ρίχνουν σε μεγαλύτερη απελπισία . Κανένα μέτρο δεν φαίνεται ακόμα να αποδίδει . Ο αυτόματος πιλότος κεντρικών τραπεζών , χρηματιστηρίων έχει χάσει τον προσανατολισμό του . Τώρα σιγά σιγά διαπιστώνουμε ότι η ελεύθερη αγορά δεν αυτορυθμίζεται όπως φανταζόμασταν . Το ελντοράντο της παγκοσμιοποίησης μοιάζει με μπαλόνι που ξεφουσκώνει ενώ αυτή τη στιγμή όλοι αναρωτούνται υπάρχει κίνδυνος να σκάσει ; Σε έναν κόσμο που ο καθένας φοβάται τον απέναντι του στην ουσία τον ίδιο του τον γείτονα οι μέρες που έρχονται απαιτούν ιδιαίτερη προσοχή . Όχι τόσο από οικονομική πλευρά αλλά από κοινωνικο-πολιτική .

Άσχετα αν καταλαβαίνουμε τη ρήση του μάρξ η ιστορία επαναλαμβάνεται ως φάρσα ή ως τραγωδία , οφείλουμε να ρίξουμε βάρος στα δεδομένα που αφορούν την κοινωνία . Το ότι στην αναμπουμπούλα ο λύκος χαίρεται είναι γνωστό . Πολιτικά στο παρελθόν σε εποχές μεγάλης αστάθειας και αβεβαιότητας έκαναν την εμφάνιση τους ο αυταρχισμός , ο φασισμός διδακτορικά καθεστώτα και τελικά ο πόλεμος των πάντων για τα πάντα . Πάντα στα δύσκολα εμφανίζονται αυτόκλητοι σωτήρες αλλά οι λαοί μόνο υποφέρουν από τα μεγαλοφυή σχέδια τους για την σωτηρία μας . Πολιτικά οι λαοί , οι κοινωνίες οφείλουμε να γρηγορούμε . Το τι θα γίνει στο μέλλον δεν το γνωρίζει κανείς . Μπορεί αύριο να τρακάρουμε με το αμάξι μας , είναι θέμα πιθανοτήτων . Το τι θα συμβεί στην ανθρωπότητα όμως είναι στο χέρι μας να λάβουν η εργατική τάξη , ολόκληροι και χειμαζόμενοι λαοί τα αναγκαία μέτρα προστασίας . Η ιστορία αυτήν την φορά δεν πρέπει να επαναληφθεί . Ο ολοκληρωτισμός είναι πάντα ένας μεγάλος κίνδυνος για τις κοινωνίες μας . Η ιστορία αν και δεν μπορεί να προβλέψει το αύριο μπορεί όμως να οξύνει την κρίση μας και να μας κάνει πιο προσεκτικούς και επιφυλακτικούς για το ποια παγκόσμια κατάσταση θα επικρατήσει .

Ξέρω πολύ καλά πως ο μέσος άνθρωπος αυτήν την ώρα δεν έχει καιρό για ιστορίες αγρίων . Να σας πω την αλήθεια μας νοιάζει πως θα πληρώσουμε την δόση του δανείου μας και απόλυτα δικαιολογημένα έτσι που έφτασαν να έχουν τα πράγματα . Κι όμως τώρα απαιτείται προσοχή . Επειδή τη στιγμή που κανείς δεν ασχολείται τότε παίρνονται και οι αποφάσεις για το αύριο μας .