Η φούσκα στην αγορά ενυπόθηκων δανείων στις ΗΠΑ έχει προκαλέσει διεθνή χρηματιστηριακή κρίση που απειλεί την παγκόσμια οικονομία με παρατεταμένη ύφεση. Δεν είναι ακόμα γνωστό αν αυτή η κρίση είναι κυκλική (δηλ. αν είναι ένα ξεσκαρτάρισμα ενόψει μιας νέας περιόδου καπιταλιστικής ανάπτυξης), ή συστημική, δηλαδή αν θα οδηγήσει στην κατάρρευση του τραπεζικού συστήματος. Σε κάθε περίπτωση ένα νέο κραχ διαφαίνεται στον ορίζοντα με ομοιότητες με εκείνο του 1929.

Τι σημαίνει η κρίση για την κοινωνία και τα κινήματα;

Η οικονομική κρίση διαψεύδει το "τέλος της ιστορίας" του Φουκουγιάμα, ενώ οι εθνικοποιήσεις τραπεζών αποτελούν αντιπαράδειγμα για την πολιτική ιδιωτικοποιήσεων, με πρόσχημα την "εξυγίανση" των "επιζήμιων" κρατικών επιχειρήσεων. Αυτή η υφαρπαγή του κοινωνικού πλούτου μπορεί μελλοντικά να επιδεινωθεί με την επιβολή αντιλαϊκών μέτρων όπως περικοπές σε προγράμματα κοινωνικής πρόνοιας, περιβαλλοντικής προστασίας κλπ, με τη δικαιολογία της «έλλειψης κεφαλαίων», ενώ ήδη τα ασφαλιστικά ταμεία παρουσιάζουν τεράστιες απώλειες λόγω των επενδύσεων σε δομημένα ομόλογα.

Μια πιθανή -καταστροφική- διέξοδος από την κρίση, όπως έχει δείξει η ιστορία, μπορεί να είναι μια νέα παγκόσμια άνοδος του αυταρχισμού και ίσως ένας νέος παγκόσμιος πόλεμος. Η απάντηση από τη μεριά του κινήματος δείχνει να είναι η μόνη απάντηση που μπορεί να εγγυηθεί ότι η διέξοδος θα είναι προς όφελος της πλειοψηφίας των κατοίκων του πλανήτη και μπορεί να οδηγήσει στην ανατροπή του σημερινού σαθρού και σάπιου συστήματος.