ΑΙΤΗΜΑ

Οι πολίτες Σ. Μ., Γ. Π., Λ. Τ., Ν. Κ., Π. Β. ζητούμε από το Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο (ΚΑΣ) να  διεξάγει αυτοψία στο ζαχαροπλαστείο «Διόνυσος», στον αρχαιολογικό χώρο Φιλοπάππου, οδός Ροβέρτου Γκάλι 43, απέναντι από την Ακρόπολη. Ζητούμε

1. να καταγραφούν οι υπέργειες αυθαίρετες επεκτάσεις του «Διονύσου», να ερευνηθεί εάν έχουν γίνει επεκτάσεις στο υπόγειο και να εισηγηθεί το ΚΑΣ την αποξήλωση όλων των αυθαίρετων κατασκευών καθώς και των κατασκευών που προσβάλλουν τον αρχαιολογικό χώρο και τα Έργα Ακροπόλεως-Φιλοπάππου του Δημήτρη Πικιώνη
2. να γίνει έλεγχος των αδειών λειτουργίας της επιχείρησης (ο «Διόνυσος» παρέχει υπηρεσίες catering ενώ ενοικιάζεται ως εστιατόριο-ζαχαροπλαστείο)
3. να παρευρεθούμε με τον νομικό και τεχνικό μας σύμβουλο στην αυτοψία και  στις συνεδριάσεις του ΚΑΣ όπου θα συζητηθεί το αίτημά μας.

ΑΙΤΙΟΛΟΓΗΣΗ ΤΟΥ ΑΙΤΗΜΑΤΟΣ

Οι ως άνω πολίτες καταθέτουμε στο ΚΑΣ την ανησυχία μας για το γεγονός ότι ο αρχαιολογικός χώρος Φιλοπάππου έχει γίνει αντικείμενο πολλαπλών ορατών βανδαλισμών (ενώ υπάρχουν αιτιολογημένες ανησυχίες και για μη ορατούς). 

Οι ως άνω πολίτες στρεφόμαστε προς το ΚΑΣ επειδή φοβόμαστε ότι ο εν λόγω χώρος είναι έκθετος στις κάθε είδους αυθαιρεσίες διότι:
(ι)  οι αρμόδιες υπηρεσίες για τον χώρο αυτό, Α’ Εφορεία Προϊστορικών και Κλασσικών Αρχαιοτήτων (Α’ ΕΠΚΑ) και Πολεοδομία του Δήμου Αθηναίων, δεν εμπόδισαν, τελικά,  τις αυθαίρετες επεκτάσεις του «Διονύσου»
(ιι) η Α’ ΕΠΚΑ δεν  έχει  απαντήσει στις επανειλημμένες σχετικές καταγγελίες των υπογραφόντων (Σχετικό 1), οι οποίες χρονολογούνται από το 2004
(ιιι) το 2005, η Α’ ΕΠΚΑ, στην εσωτερική αλληλογραφία της προς  την Διεύθυνση Προκλασσικών και Κλασσικών Αρχαιοτήτων (ΔΙΠΚΑ), λέει ότι δεν ελέγχει τον ΕΟΤ για το θέμα του «Διονύσου» διότι ο τελευταίος είναι υπόθεση «κυβερνητικού ενδιαφέροντος» (Σχετικό 2).

Θα προχωρήσουμε στην περιγραφή της κατάστασης, όπως έχει υποπέσει στην αντίληψή μας,  τεκμηριώνοντας τα γραφόμενά μας με φωτογραφίες και έγγραφα, τα οποία επισυνάπτουμε. Πριν προχωρήσουμε, θέλουμε να τονίσουμε το γεγονός ότι αποκτήσαμε (την όποια) εικόνα της κατάστασης με εξαιρετική δυσχέρεια  καθώς το Υπουργείο Πολιτισμού (ΥΠ.ΠΟ.) έχει συστηματικά αρνηθεί να μας παράσχει τις οποιεσδήποτε πληροφορίες σχετικά με το θέμα, παραβιάζοντας κατά συρροήν τον νόμο περί Διοικητικής Διαδικασίας καθώς και την κυρωμένη από την Ελλάδα Σύμβαση του Άαρχους. Στα ως άνω συμπεράσματα φαίνεται να καταλήγει και ο Συνήγορος του Πολίτη, ο οποίος ανέλαβε την υπόθεση της δυσχερούς επικοινωνίας μας με το ΥΠ.ΠΟ. (Σχετικό 1). Τα έγγραφα, τα οποία καταθέτουμε εδώ και έχουν εκδοθεί από υπηρεσίες του ΥΠ.ΠΟ., έχουν στο σύνολό τους αντληθεί εμμέσως (από άλλες Δημόσιες Υπηρεσίες και από αιτήματα  προς την Νομική Υπηρεσία του ΥΠ.ΠΟ. σχετικά με την προστασία των προσωπικών δεδομένων).

ΔΟΜΗ ΤΟΥ ΠΑΡΟΝΤΟΣ ΚΕΙΜΕΝΟΥ

Πρώτα θα δώσουμε μερικά ιστορικά στοιχεία για τον «Διόνυσο» μέχρι το 1993, οπότε συντάσσεται η «Διαπιστωτική Πράξη του ΕΟΤ» (Σχετικό 3).   Στην συνέχεια θα αναφερθούμε στο ενοικιαστήριο που έχει συνυπογράψει η ZONAR’S AΒΕE με τον ΕΟΤ το 1995 (Σχετικό 4). Σε αυτό αναφέρονται κάποιες από τις σχεδιαζόμενες από την  εταιρεία ZONAR’S AΒΕΕ επεκτάσεις, υπέργειες και υπόγειες. Καθώς οι προγραμματισμένες υπέργειες επεκτάσεις (μάλιστα, περισσότερες από αυτές) έχουν πραγματοποιηθεί, έχουμε βάσιμες ανησυχίες ότι έχουν πραγματοποιηθεί και οι υπόγειες. Στην συνέχεια θα παραθέσουμε μαρτυρίες από αρμόδιους φορείς και πρόσωπα για τις αυθαίρετες ορατές επεκτάσεις του «Διονύσου». Σημειώνουμε εδώ ότι, στο βαθμό που μπορούμε να το βεβαιώσουμε, μέχρι σήμερα, το ΥΠ.ΠΟ. δεν έχει αδειοδοτήσει καμμία από τις επεκτάσεις του «Διονύσου» που έγιναν μετά το 1995. Τέλος, θα παραθέσουμε τα αιτήματα πολιτών προς το ΥΠ.ΠΟ. που ζητούσαν να ελεγχθεί ο «Διόνυσος»  καθώς και τα έγγραφα που περιγράφουν τις αντιδράσεις της Α’ ΕΠΚΑ για το θέμα και έχουν υποπέσει στην αντίληψή μας εμμέσως (όπως εξηγήσαμε πιο πάνω).


ΑΝΑΔΡΟΜΗ ΜΕΧΡΙ ΤΟ 1993

Τα στοιχεία για αυτήν την ιστορική αναδρομή αντλούμε από την «Έκθεση για το Εστιατόριο «Διόνυσος» Φιλοπάππου» (Σχετικό 5), την οποία συνέταξε το γραφείο του καθηγητή Παπαδημητρίου (και συγκεκριμένα,  η κα Ματίνα Ασημακοπούλου) το 1999 για λογαριασμό της Α’ ΕΠΚΑ και της ΕΑΧΑ ΑΕ (Σχετικό 2). Μεγάλο μέρος της εν λόγω έκθεσης έχει ενσωματωθεί στο κείμενο με τίτλο  "Νεώετερες επεμβάσεις στον αρχαιολογικό χώρο Φιλοπάππου, Αθήνα 2000" και υπογραφή της κυρίας Όλγας Βογιατζόγλου, αρχαιολόγου της Α’ ΕΠΚΑ (Σχετικό 6).

Η περιοχή στην οποία βρίσκεται ο Διόνυσος είναι διπλά κηρυγμένη αρχαιολογικός χώρος:

1. Απόφαση 81926/3733/1956 του Υπουργού Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων, δημοσιευμένη στην ΕτΚ τ.Β΄, 154/09.08.1956: κηρύσσεται αρχαιολογικός χώρος η περιοχή «εις το ανατολικόν πρανές του Μνημείου Φιλοπάππου, μεταξύ των οδών Ριτσιώτη Γαριβάλδη και της προεκτάσεως αυτής, Ροβέρτου Γκάλι και της νέας πλακοστρώτου οδού προς τον Άγιον Δημήτριον».
2. Απόφαση 125350/5591/1956 του Υπουργού Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων, δημοσιευμένη στην ΕτΚ τ.Β΄, 268/12.12.156: κηρύσσονται αρχαιολογικός χώρος οι λόφοι Πνυκός και Φιλοπάππου μέχρι των κρασπέδων αυτών.

Από άποψη πολεδομικού καθεστώτος, για την εν λόγω περιοχή ισχύουν τα κάτωθι:

3. Β.Δ./31.08.1957, ΕτΚ, τ. Α΄, 172/09.09.1957: Η περιοχή μεταξύ των οδών Προπυλαίων, Ριτσιώτη Γαριβάλδη Ροβέρτου Γκάλι, Διον. Αρεοπαγίτου και Λόφου Φιλοπάππου, η οποία αποτελεί τμήμα της περιοχής που περιγράφεται στο σημείο (1) πιο πάνω, έχει εμβαδόν 13000m2 περίπου και ορίζεται από τα σημεία ΑΒΓΔΑ στο επισυναπτόμενο διάγραμμα (ΕΟΤ: 02.06.1965), απαλλοτριώθηκε ως χώρος που πρόκειται να διαμορφωθεί σε πλατεία και άλσος, δηλαδή, ως κοινόχρηστος χώρος. Σύμφωνα με την ισχύουσα περί σχεδίου πόλεως νομοθεσία, μετά τη συντέλεση απαλλοτρίωσης για την δημιουργία κοινοχρήστου χώρου, ο χώρος αυτός περιέρχεται κατά κυριότητα στον οικείο Δήμο, δηλαδή, τον Δήμο Αθηναίων. 
4. Πράξη αναλογισμού 10/1958: Καταβολή της αναλογούσας αποζημίωσης στους ιδιοκτήτες των ακινήτων που βρίσκονται στον χώρο που περιγράφεται στο σημείο (3).

Το 1961, ο ΕΟΤ έκτισε το συγκρότημα του Διονύσου και δημιούργησε τον χώρο στάθμευσης στην ως άνω περιγραφόμενη θέση χωρίς να διαθέτει γραπτή άδεια παραχώρησης και χρήσης του χώρου από τον δικαιούχο Δήμο Αθηναίων. Επίσης, δεν προηγήθηκε άδεια της αρμόδιας αρχαιολογικής υπηρεσίας καθώς ο χώρος είχε ήδη κυρηχθεί αρχαιολογικός. Συνεπώς, το συγκρότημα, μαζί με τον χώρο στάθμευσης,  είναι αυθαίρετο.

Η αρχαιολογική υπηρεσία έχει δώσει δύο μόνον άδειες για μικρές επεκτάσεις του κτηρίου (4831/27.4.1964, Υπηρεσία Αρχαιοτήτων του Υπουργείου Προεδρίας της Κυβερνήσεως και 18511/10.10.1970, Γενική Διεύθυνση Αρχαιοτήτων και Αναστυλώσεων του Υπουργείου Προεδρίας).

Το 1993, ο ίδιος ο ΕΟΤ «νομιμοποίησε» το συγκρότημα του «Διονύσου» με διαπιστωτική πράξη (Σχετικό 3), η οποία εκδόθηκε κατ’ εφαρμογήν της διάταξης του άρθρου 6, παρ. 1 του ν. 2160/1993. Η εν λόγω πράξη είναι αμφισβητούμενου κύρους από συνταγματική άποψη και, ακόμα και εάν θεωρηθεί νόμιμη, δεν νομιμοποιεί την ιδιοποίηση του χώρου στάθμευσης από την ZONAR’S AΒΕE, όπως συμβαίνει σήμερα και έχει καταγγελθεί σχετικά από την Α’ ΕΠΚΑ (Σχετικό 7).


 ΤΟ ΕΝΟΙΚΙΑΣΤΗΡΙΟ

Στις 14.12.1995 η ZONAR’S AΒΕE και ο ΕΟΤ υπέγραψαν σύμβαση μίσθωσης (Σχετικό 4). Στο άρθρο 2ο, περιγράφονται τα «αναγκαία έργα» που «η μισθώτρια θα εκτελέσει αποκλειστικά με δαπάνες της» όπως και με δαπάνες και ευθύνη  της υποχρεούται να εκδώσει «οιαδήποτε οικοδομικής ή άλλης μορφής» άδεια. Σε αυτά τα «αναγκαία έργα» περιλαμβάνονται τα εξής :

Α. «Επέκταση αιθούσης: Στέγαση δυτικής βεράντας συνδεδεμένης με την κυρία αίθουσα εστιατορίου 90 τ.μ. η οποία θα αποτελεί συνέχεια του κτιρίου εστιατορίου, όπου θα χρησιμοποιήται PRIVE δια επίσημα γεύματα είτε υψηλής στάθμης πελατών είτε κυβερνητικών και διπλωματικών κλιμακίων».
Β. «Δημιουργία (επέκταση τουαλετών πελατών – προσωπικού βοηθητικών χώρων): Διάνηξη εις το κάτωθι κουζίνας χώρο εκτάσεως 150 τ.μ. ώστε να τετραπλασιαστούν οι τουαλέτες πελατών (από τρεις εις δώδεκα) καθώς και βοηθητικούς χώρους ήτοι τραπεζαρία προσωπικού, τουαλέτες προσωπικού, αποθήκες διότι χρησιμοποιούνται μέχρι σήμερα δια τους ως άνω χώρους οι κοινόχρηστοι διάδρομοι»

Το έργο Α είναι υπέργειο και έχει εκτελεστεί (Φωτογραφία 1) καθώς βεβαιώνει και η έκθεση της κας Ασημακοπούλου το 1999 (Σχετικό 5, σ. 5). . Ζητούμε από το ΚΑΣ να καταγράψει ως αυθαίρετο το έργο Α και να ερευνήσει εάν έχει εκτελεστεί ολόκληρο ή εν μέρει το έργο Β.


ΕΠΙΠΛΕΟΝ ΑΥΘΑΙΡΕΤΕΣ ΕΠΕΚΤΑΣΕΙΣ ΚΑΙ ΣΧΕΤΙΚΕΣ ΜΑΡΤΥΡΙΕΣ
ΧΕΙΡΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΘΕΜΑΤΟΣ ΑΠΟ ΤΗΝ Α’ ΕΠΚΑ

Το 2004, πολίτες καταθέτουν αίτηση προς την Α’ ΕΠΚΑ (1948/22.3.2004) και την Πολεοδομία του Δήμου Αθηναίων (6 6749/22.3.2004) και ζητούν να μάθουν με ποιές διοικητικές πράξεις αδειοδοτήθηκαν «οι οικοδομικές εργασίες που διενεργούνται στο αναψυκτήριο «Διόνυσος», οι οποίες περιλαμβάνουν (ι) επέκταση του αναψυκτηρίου προς τα δυτικά (σημείωση: πρόκειται για το έργο Α της προηγουμένης παραγράφου που είχε ολοκληρωθεί όταν έγινε η αίτηση) και (ιι) αποθηκευτικούς χώρους στη δυτική πλευρά του κτηρίου, εκεί που συνορεύει με τα έργα Πικιώνη (σημειωτέον, ότι τα κτήρια παρεμποδίζουν την είσοδο στα έργα Πικιώνη από το σημείο του Διονύσου και αποτελούν οπτικό εμπόδιο προς αυτά).

Δηλαδή, εδώ καταγράφεται νέα επέκταση του Διονύσου, κατά μήκος των διαμορφώσεων Πικιώνη, η οποία εμποδίζει την είσοδο στα Έργα.

Η Α’ ΕΠΚΑ, με υπογραφή της Διευθύντριας κας Χωρέμη,  απάντησε (1948/6.4.2004) ότι «όσον αφορά τις εργασίες στο εστιατόριο «Διόνυσος» κατόπιν αυτοψίας μας, διαπιστώθηκε ότι πρόκειται για εργασίες ανακατασκευής δαπέδων στο στεγασμένο τμήμα της ανατολικής βεράντας και όχι επεκτάσεις προς τα δυτικά.  Η προσθήκη ενός container προς τα ΒΔ από τους αρμοδίους του Διονύσου εξυπηρετεί τις ανάγκες απόκρυψης των κάδων των απορριμάτων». Η απάντηση αυτή δεν κάλυπτε τα ερωτήματα που έθεσαν οι πολίτες καθώς δεν διευκρίνιζε εάν η αρχαιολογική υπηρεσία είχε αδειοδοτήσει την επέκταση προς τα δυτικά (έργο Α). Επίσης, μιλούσε για container την στιγμή που οι πολίτες κατήγγειλαν αποθήκες που παρεμποδίζουν την είσοδο στα Έργα Πικιώνη (οι αποθήκες αυτές υφίστανται και σήμερα, ακριβώς ίδιες (Φωτογραφία 2)).

Δέκα μέρες μόνον μετά την ως άνω απάντηση, η Α’ ΕΠΚΑ, με υπογραφή της κας Καλλιόπης Λαζαρίδη,  απευθύνεται στην Πολεοδομία και το Αστυνομικό Τμήμα Ακροπόλεως και καταγγέλει «παράνομες εργασίες επέκτασης του κέντρου «ΔΙΟΝΥΣΟΣ» στον Λόφο Φιλοπάππου» (2862/16.4.2004) (Σχετικό 7). Αναφέρει ότι στις 14 Απριλίου (δηλαδή, 8 μέρες μετά την απάντηση στους πολίτες) διαπιστώθηκε η αυθαίρετη εκτέλεση σειράς οικοδομικών εργασιών στον «Διόνυσο»:

• «στην ανατολική πλευρά του κτιρίου προχώρησε κατά τις ημέρες των εορτών του Πάσχα η κατασκευή μεταλλικού στεγάστρου βαρέως τύπου, προφανώς για τοποθέτηση υαλοπινάκων και νέα επέκταση, ενώ στην νοτιανατολική γωνία του αυλείου χώρου, συνεργείο τοποθετούσε άλλη μεταλλική κατασκευή»
• «πρόσθετα στη δυτική πλευρά του κτιρίου γινόταν εργασίες επίστρωσης μπετόν και αυθαίρετης διάνοιξης και 2ης μεταλλικής θύρας στην πρόσφατα τοποθετημένη μόνιμη περίφραξη του Αρχαιολογικού Χώρου...».

Εντύπωση προκαλεί ότι ενώ στις 6.4.2007 βεβαιώνεται, «κατόπιν αυτοψίας», ότι υφίστανται μόνο εργασίες ανακατασκευής δαπέδου, 8 ημέρες μετά, με την αργία του Πάσχα παρεμβαλλόμενη, «προχώρησε» η εκτέλεση χρονοβόρων έργων.

Σε κάθε περίπτωση, η Α’ ΕΠΚΑ διαπιστώνει τις εξής αυθαίρετες επεκτάσεις: βαρύ μεταλλικό στέγαστρο στα ανατολικά (Φωτογραφία 3), άλλη μεταλλική κατασκευή στα ΝΑ και επίστρωση τσιμέντου στα δυτικά (Φωτογραφία 4).

Τον Μάϊο  2005, άλλοι πολίτες καταθέτουν αίτηση προς τον Υφυπουργό (4740/10.5.2005) ζητώντας να μάθουν εάν το ΥΠ.ΠΟ. έχει προβεί σε ενέργειες για τις αυθαίρετες επεκτάσεις του Διονύσου από το 1993 και μετά. Εκεί κατονομάζεται μία ακόμη αυθαίρετη κατασκευή: ο υποσταθμός της ΔΕΗ στα ΝΑ του συγκροτήματος (Φωτογραφία 5). Απάντηση δεν εστάλη ποτέ.

Τον Οκτώβριο 2005 άλλοι πολίτες ζητούν πάλι από την Α’ΕΠΚΑ (6459/14/10.2005) να πληροφορηθούν για τις ενέργειές της σχετικά με τις αυθαίρετες επεκτάσεις του Διονύσου. Απάντηση δεν δίνεται και πάλι. Η κα Χωρέμη, όμως, Διευθύντρια της Α’ ΕΠΚΑ, στην υπηρεσιακή της αλληλογραφία προς την ΔΙΠΚΑ σημειώνει σχετικά με αυτήν την αίτηση (6459/1.11.2005): «Θεωρούμε αδιανόητο να εγκαλείται από ιδιώτη μια δημόσια υπηρεσία (Α’ ΕΠΚΑ) γιατί δεν προσέφυγε εναντίον άλλης (ΕΟΤ), για ένα τόσο νομικά σύνθετο και πολύπλοκο θέμα, κυβερνητικού ενδιαφέροντος» (Σχετικό 2).

Τον Νοέμβριο του 2005, πολίτες ζήτησαν από την Α’ ΕΠΚΑ (7641/24.11.2005) να κάνει αυτοψία στα υπόγεια του Διονύσου, διατυπώνοντας το σκεπτικό που έχει διατυπωθεί και εδώ. Η Α’ ΕΠΚΑ απάντησε, με υπογραφή της Διευθύντριας κας Χωρέμη, ότι «έχει διατυπώσει ερώτημα για την παροχή προσθέτων στοιχείων» προς τα Ελληνικά Τουριστικά Ακίνητα (που πλέον διαχειρίζονται την περιουσία του ΕΟΤ) και την Πολεοδομία. Δεν υπήρξε περαιτέρω ενημέρωση των αιτούντων πολιτών ώστε να γνωρίζουμε εάν έγινε ποτέ αυτοψία.

Τον Σεπτέμβριο του 2007, κατόπιν νέας αιτήσεως πολιτών, η Πολεοδομία του Δήμου Αθηναίων διαπιστώνει τις εξής αυθαίρετες επεκτάσεις (143565/25.9.2007) (Σχετικό 8): τουαλέτα γυναικών στο επίπεδο +0,06μ, δύο χώρους, έναν διαστάσεων 5.6χ6.15χ3.3 και έναν διαστάσεων 4χ2.5 στο επίπεδο +3,3μ καθώς και τέντα στην ανατολική πλευρά διαστάσεων 8,5χ8 τμ.

Στις μέχρι τώρα αυθαιρεσίες, θα θέλαμε να προσθέσουμε τα γιγάντια φουγάρα που είναι ορατά από την Ακρόπολη (Φωτογραφία 4)  καθώς και την τεράστια επέκταση των κουζινών στο πίσω και ΒΔ μέρος του κτηρίου (Φωτογραφία 5).


ΕΠΙΛΟΓΟΣ

Παρουσιάσαμε στο ΚΑΣ τις αυθαιρεσίες, σε επίπεδο βανδαλισμού, στις οποίες επιδίδονται δημόσιο και ιδιώτες, με πράξεις ή με παραλείψεις τους, αυτήν την στιγμή μέσα σε αρχαιολογικό χώρο ακριβώς απέναντι από την Ακρόπολη. Εξηγήσαμε και στοιχειοθετήσαμε με έγγραφα τους λόγους που μας έκαναν να στραφούμε στο ΚΑΣ και που αφορούσαν την βραδύτητα ή και ακόμη, την άρνηση των αρμοδίων υπηρεσιών του ΥΠ.ΠΟ. να επιληφθούν της υποθέσεως. Είμαστε στην διάθεση του ΚΑΣ για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία ή διευκρίνιση χρειαστεί,  εφόσον είμαστε σε θέση να την παράσχουμε.

Κλείνοντας, με συγκίνηση αντιγράφουμε κείμενο του Εφόρου Ακροπόλεως κου Δοντά, ο οποίος σθεναρά αντιστάθηκε στα συνεχή αιτήματα του «Διονύσου» για επεκτάσεις και δικαιολογούσε την στάση του αυτή ως εξής: «ήδη η ανέγερσις του τουριστικού περιπτέρου έχει τραυματίσει ικανώς την πλαγιάν του ιστορικού λόφου Φιλοπάππου, ...ως εκ τούτου η προσθήκη ετέρων εγκαταστάσεων εις την εν λόγω περιοχή θέλει, όπως είναι ευνόητο, προκαλέσει πρόσθετον ασχημίαν και αλλοίωσιν εις τον ιδιαιτέρου φυσικού κάλλους και πλήρους ιστορικών αναμνήσεων τούτον λόφον» (ΥΠ.ΠΟ./ΑΡΧΑΙΟΤ/Α/Φ03/19433/1645/31.5.1973).

Οι αιτούντες

.........

H αίτηση κατατέθηκε 23/01/2007 στο γραφείο του Yπουργού πολιτισμού Mιχάλη Λιάπη α.π.:338/23.1.2008
και στη Διεύθυνση Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων α.π.: 6449/23.1.2008