ΤΑ 13 ΣΤΡΕΜΜΑΤΑ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ ΑΘΗΝΑΙΩΝ

Πρόκειται για τον χώρο εκτάσεως 13 στρ. που ορίζεται από τις οδούς Δ. Αρεοπαγίτου, Προπυλαίων, Γαριβάλδι, τον Λόφο Φιλοπάππου και τις διαμορφώσεις Πικιώνη. Όπως θα εξηγηθεί αναλυτικά, ο χώρος αυτός είναι κοινόχρηστος, προορίζεται για άλσος και ανήκει εκ του νόμου στον Δήμο Αθηανίων, πλην όμως ο τελευταίος δεν τον έχει καταγράψει στην περιουσία του. Εν τω μεταξύ, τον έχουν καταπατήσει κατά συρροήν ο ΕΟΤ κτίζοντας τον ‘Διόνυσο’, η εταιρεία zonar’s που ενοικιάζει τον ‘Διόνυσο’ και το Υπουργείο Πολιτισμού διαμορφώνοντας τον σταθμό αποβίβασης-επιβίβασης για τα πούλμαν της Ακρόπολης, κτίζοντας το πωλητήριο αντιγράφων στην θέση «Αττικός» και χωρίζοντάς τον στα δύο με την σχετικά πρόσφατη περίφραξη του Λόφου Φιλοπάππου.

Τα στοιχεία που παραθέτουμε τα έχουμε αντλήσει από
1.έκθεση για το ιδιοκτησιακό καθεστώς της περιοχής όπου βρίσκεται ο Διόνυσος στον Λόφο Φιλοπάππου, η οποία συνετάχθη το 1999 από το γραφείο του καθηγητή κ. Παπαδημητρίου κατ’ εντολήν του ΥΠ.ΠΟ. και της ΕΑΧΑ ΑΕ
2.τα Σχετικά της ως άνω έκθεσης (δημόσια έγγραφα)
3.τα μέχρι σήμερα συμβόλαια ενοικίασης του Διονύσου
4.έγγραφα που έχουμε συγκεντρώσει από την (ταραχώδη) επικοινωνία μας με τους αρμόδιους φορείς

Όλα τα ως άνω έγγραφα είναι στην διάθεση παντός ενδιαφερομένου.

Ο Δήμος Αθηναίων ακόμη δεν έχει συμπεριλάβει την εν λόγω έκταση στα περιουσιακά του στοιχεία. Την ύπαρξη αυτού του περιουσιακού στοιχείου επεσήμανα προσωπικά στον πρώην αντιδήμαρχο κ. Μπεχράκη τον Ιούνιο του 2005, και στην συνέχεια, ομάδα κατοίκων κατέθεσε το σύνολο των στοιχείων στην περιουσία του Δήμου (χειμώνας του 2006). Δεν υπήρξε καμμία αντίδραση. Τον Ιούνιο του 2007 έφερε το θέμα προ ημερησίας διατάξεως στο Δημοτικό Συμβούλιο η παράταξη «Ανοιχτή Πόλη» αλλά και πάλι δεν έχει υπάρξει αντίδραση από τον Δήμο.
Θεωρούμε απαράδεκτη την ολιγωρία του Δήμου όσον αφορά την κατοχύρωση και προάσπιση σημαντικού περιουσιακού του στοιχείου. Το θέμα είναι σοβαρό διότι οι καταπατητές είναι πολλοί και ενεργοί, όπως θα δείξουμε τεκμηριωμένα στην συνέχεια: πρόκειται για το Υπουργείο Πολιτισμού και την εταιρεία ZONAR’S ΑΕ που ενοικιάζει τον Διόνυσο και επηρρεάζει την Διοίκηση.

Α. Γιατί τα 13 στρ. ανήκουν στον Δήμο Αθηναίων

Με το Βασιλικό Διάταγμα 31.8.1957, ΕτΚ τ. Α΄, 172/9.9.1957, αλλάζει το ρυμοτομικό σχέδιο και ο χώρος που μας ενδιαφέρει ορίζεται ως χώρος προς διαμόρφωση πλατείας και άλσους, δηλαδή κοινόχρηστος χώρος. Σύμφωνα με την ισχύουσα νομοθεσία περί σχεδίου πόλεως, μετά την συντέλεση απαλλοτρίωσης για τη δημιουργία κοινοχρήστου χώρου, ο χώρος αυτός περιέρχεται κατά κυριότητα στον οικείο Δήμο.
Για την εφαρμογή του ως άνω ρυμοτομικού σχεδίου καταβλήθηκε από το Δημόσιο (Υπουργείο Δημοσίων Έργων) στους ιδιοκτήτες των εντός του χώρου κειμένων ακινήτων η αναλογούσα αποζημίωση (με την πράξη αναλογισμού 10/1958).
Επιπλέον, βέβαια, το 1956 κηρύσσονται οι Λόφοι της Πνύκας και του Φιλοπάππου καθώς και η περιοχή που μας ενδιαφέρει αρχαιολογικοί χώροι με τις αποφάσεις 81926/ 3733/1956, ΕτΚ τ.Β΄, 154/9.8.1956 και 125350/5591/1956, ΕτΚ τ.Β΄, 268/12.12.1956: του Υπουργού Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων.

Β. Ο «Διόνυσος»

Εν συνόψει, το κτηριακό συγκρότημα «Διόνυσος», ως έχει σήμερα
1.είναι αποτέλεσμα της επιχειρηματικής δραστηριότητας της ZONAR’S AE
2. είναι σε μεγάλο του μέρος αυθαίρετο
3. η ιδιοποίηση του χώρου στάθμευσης από την εν λόγω εταιρεία είναι αυθαίρετη
Αυτό που είναι ανησυχητικό είναι ότι σε ανύποπτο χρόνο, ο ΕΟΤ έχει προσπαθήσει να επιτύχει τον αποχαρακτηρισμό του χώρου ως κοινόχρηστου και τον χαρακτηρισμό του ως χώρου για τουριστικές εγκαταστάσεις.

Ακολουθεί λεπτομερής περιγραφή των γεγονότων.
Γύρω στο 1961, ο ΕΟΤ ανήγειρε σε τμήμα του κοινόχρηστου πλέον χώρου το τουριστικό περίπτερο ‘Διόνυσος’. Το κτήριο με τον περιβάλλοντα χώρο του (πρασιές και χώρο στάθμευσης) καταλαμβάνει έκταση περίπου 5 στρ, η οποία βρίσκεται εξολοκλήρου εντός του κοινόχρηστου χώρου.
Ο ΕΟΤ ενήργησε χωρίς να διαθέτει οποιαδήποτε γραπτή άδεια για την παραχώρηση της χρήσης και εκμετάλλευσης του χώρου από το Δημόσιο ή τον δικαιούχο — εν προκειμένω, κατά τις διατάξεις περί σχεδίου πόλεως, τον Δήμο Αθηναίων. Επίσης, δεν προηγήθηκε της κατασκευής του κτηρίου έκδοση οικοδομικής άδειας ούτε και άδεια της αρμόδιας αρχαιολογικής υπηρεσίας (δεδομένου ότι το κτήριο ανηγέρθη εντός αρχαιολογικού χώρου).
Κατ’ εφαρμογήν της διάταξης του άρθρου 6, παρ. 2. του ν. 2160/1993, ο ίδιος ο ΕΟΤ εξέδωσε διαπιστωτική πράξη (22.11.1993/ΕΟΤ ΑΠ 538202) όπου αναφέρεται ότι «η κτηριακή εγκατάσταση, ως έχει και ευρίσκεται, λογίζεται ότι πληροί όλες τις νόμιμες προϋποθέσεις για την έκδοση οικοδομικής άδειας για περαιτέρω προσθήκες και γενικά οποιεσδήποτε οικοδομικές εργασίες».
Σύμφωνα με τα ανωτέρω:
1.το κτήριο ‘Διόνυσος’ έχει κατασκευαστεί παρανόμως σε κοινόχρηστο χώρο, προοριζόμενο για πλατεία και άλσος, δηλαδή για χρήσεις ευχερώς προσιτές σε κάθε πολίτη.
2.Ούτε ο χώρος ούτε το κτήριο παραχωρήθηκαν ποτέ κατά χρήση ή εκμετάλλευση στον ΕΟΤ, ώστε αυτός να μπορεί να τα εκμισθώνει σε τρίτους.
3.Η αρμόδια πολεοδομική αρχή δεν έχει εκδόσει καμία οικοδομική άδεια για το κτήριο Διόνυσος, ούτε πριν ούτε μετά την διαπιστωτική πράξη του 1993, η οποία να το νομιμοποιεί καθώς βεβαιώνει η ίδια (Πολεδομία Δήμου Αθηναίων ΑΠ 15330/17.07.2004).
4.Η διαπιστωτική πράξη του 1993 δεν είναι συμβατή με τις παραγράφους 2 και 6 του άρθρου 24 του Συντάγματος διότι επιτρέπει την ανέγερση και επέκταση κτηρίου μέσα σε χώρο που είναι νομότυπα χαρακτηρισμένος ως αρχαιολογικός και κοινόχρηστος.
5.Σε καμία περίπτωση η εν λόγω πράξη δεν νομιμοποιεί την μετατροπή της χρήσης του περιβάλλοντος το κτήριο ‘Διόνυσος’ χώρου από κοινόχρηστο σε ιδιωτικό χώρο στάθμευσης αυτοκινήτων. Η εταιρεία ZONAR’S AE ισχυρίζεται ότι ενοικιάζει κανονικά τον χώρο από την ΕΤΑ ΑΕ που διαχειρίζεται πλέον την περιουσία του ΕΟΤ. Όμως, πώς μπορεί η ΕΤΑ ΑΕ να ενοικιάζει έκταση που δεν της ανήκει? Στα συμβόλαια για την ενοικίαση του συγκροτήματος, πάντως, αναφέρεται ότι τον περιβάλλοντα χώρο «τον διεκδικεί» ο Δήμος Αθηναίων, ώστε σε μελλοντική κρίση η ΕΤΑ ΑΕ να είναι καλυμένη έναντι της ZONAR’S AE εφόσον την έχει προειδοποιήσει για το ιδιοκτησιακό καθεστώς του μισθίου (!!!!).

Τα τμήματα του κτηρίου του «Διονύσου» που κατασκευάστηκαν μετά την έκδοση της διαπιστωτικής πράξης (1993 μέχρι σήμερα) είναι παράνομα διότι δεν έχει εκδοθεί για αυτά ούτε οικοδομική άδεια (βλ. σημείο 3 πιο πάνω) ούτε άδεια από άποψη αρχαιολογικού νόμου. Συνεπώς, μετά από αυτοψία της πολεοδομίας, οι νέες αυτές μη «νομιμοποιημένες» κατασκευές μπορούν να χαρακτηριστούν ως αυθαίρετες και κατεδαφιστέες. Ταυτόχρονα, τίθεται θέμα ολικής ή μερικής άρσης της άδειας λειτουργίας του καταστήματος καθώς αυτή προϋποθέτει μεταξύ άλλων την νομιμόμητα των κτηρίων όπου εδράζεται το κατάστημα.

Οι κάτοικοι της περιοχής, και όχι η Εφορεία Αρχαιοτήτων Ακροπόλεως, ώς ώφειλε, έχουν ενεργοποιήσει την νόμιμη διαδικασία για τον χαρακτηρισμό των κτηρίων ως αυθαιρέτων. Η Εφορεία Ακροπόλεως, μάλιστα, δήλωσε απερίφραστα ότι δεν μπορεί να αναλάβει αυτήν την υπόθεση διότι είναι θέμα «κυβερνητικού ενδιαφέροντος» (Α. Χωρέμη, Έφορος, ΑΠ6459 01.11.2005). Και αυτή η ιστορία έχει εξαιρετικό ενδιαφέρον αλλά απαιτεί έκθεση ίση σε έκταση με την παρούσα…

Ο ΕΟΤ, γνωρίζοντας τα σοβαρότατα νομικά κωλύματα ως προς την παραχώρηση της εκμετάλλευσης του επίμαχου χώρου, τον κοινόχρηστο χαρακτήρα του και τις ανύπαρκτες αδειοδοτήσεις για την κατασκευή των κτηριακών εγκαταστάσεων, είχε προτείνει αρμοδίως το 1973 τη τροποποίηση του πολεοδομικού σχεδίου για το σημείο αυτό και τον χαρακτηρισμό του ως χώρου για την ίδρυση τουριστικής εγκατάστασης. Με αυτόν τον τρόπο, η κυριότητα του χώρου θα ερχόταν στο Δημόσιο, από το οποίο ο ΕΟΤ θα είχε την δυνατότητα να ζητήσει, νομότυπα πλέον, την παραχώρηση της κυριότητας ή της χρήσης και εκμετάλλευσής του. Ταυτόχρονα θα έπαυε να υπάρχει και το πρόβλημα της παράνομης κατασκευής κτηρίου σε κοινόχρηστο χώρο. Η πρόταση αυτή, τότε, το 1973, συνάντησε την σθεναρή αντίσταση της ΤΟΤΕ Γενικής Διεύθυνσης Αρχαιοτήτων και Αναστηλώσεων του Υπουργείου Πολιτισμού (ΥΠΠΟ/ΑΡΧΑΙΟΤ/Α/Φ03/19433 /1645/31.5.1973).

Δ. Το Υπουργείο Πολιτισμού

Με την απόφαση του τότε Υπουργού Πολιτισμού κ. Βενιζέλου ΥΠΠΟ/ΑΡΧ/Α1/Φ03/8398/537 -15.02.2001, ο χώρος στάθμευσης στον Διόνυσο ορίστηκε ως χώρος αποβίβασης-επιβίβασης τουριστών για την Ακρόπολη. Ο Δήμος Αθηναίων δεν εκλήθη να δώσει την σύμφωνη γνώμη του. Έτσι ξηλώθηκαν οι πλάκες Βεζουβίου, κατεστράφη η διαμόρφωση Βασιλειάδη, στην θέση της στρώθηκε γκρο-μπετόν και ο χώρος απέκτησε την άχαρη μορφή και λειτουργία που έχει σήμερα.
Με την ίδια απόφαση, τοποθετείται η περίφραξη των Λόφων, η οποία συνάντησε μεγάλη αντίδραση από τους κατοίκους των περιοχών που έχουν πρόσβαση στο περιφρασσόμενο Άλσος. Η εν λόγω περίφραξη διχοτομεί τον χώρο του Δήμου Αθηναίων ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΕΧΕΙ ΠΡΟΗΓΗΘΕΙ Η ΣΧΕΤΙΚΗ ΕΓΚΡΙΣΗ ΑΠΟ ΤΟ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ (δεν μιλάμε καθόλου βέβαια για την κοινωνική συναίνεση της οποίας θα έπρεπε να τύχουν όλα τα έργα στα οποία αναφερόμαστε, και μάλιστα στο πνεύμα της Σύμβασης του Άαρχους).
Το 2002, το Υπουργείο Πολιτισμού, κτίζει στην θέση «Αττικός» και μέσα στα όρια της ιδιοκτησίας του Δήμου, πωλητήριο αντιγράφων. Η πολεοδομία εκδίδει οικοδομική άδεια στηριζόμενη σε ψευδή δήλωση μηχανικού του ΥΠ.ΠΟ. ότι ο χώρος είναι δημόσιος (και όχι δημοτικός, όπως πράγματι είναι).

Αθήνα, 17 Ιουλίου 2007
(της Αγια-Μαρίνας ανήμερα…)

Εκ μέρους της Συντονιστικής Επιτροπής Κατοίκων για τους Λόφους Φιλοπάππου

Με τιμή

Στέλλα Μαρκαντωνάτου
Δημητρακοπούλου 88
Κουκάκι
τηλ: 210-9230451, 6945-535623
Email: marks@ilsp.gr