Συντονιστική Επιτροπή της Συνέλευσης Κατοίκων για το Λόφο του Φιλοπάππου

ΕΝΗΜΕΡΩΤΙΚΟ ΚΕIΜΕΝΟ

Αθήνα, 1. 06. 2004

Πιστεύουμε ότι είναι ανάγκη να δώσουμε μιαν απάντηση στους συντάκτες του Δελτίου Τύπου του ΥΠ.ΠΟ. (ημερομ. έκδοσης 7.4.2004), οι οποίοι χρησιμοποιούν την αυθεντία του Υπουργείου για να αντικρούσουν τις στοιχειοθετημένες καταγγελίες μας σχετικά με την επιβολή εισιτηρίου στους Λόφους Φιλοπάππου. Σε αυτό το Δελτίο Τύπου διευκρινίζεται ότι το δια της υπ. αριθ. Υπουργικής Απόφασης ΥΠΠΟ/ΔΟΕΠΥ/ΤΟΠΥΝΣ/25/4746/23.1.2004 επαναπροσδιορισθέν γενικότερο πλαίσιο, το οποίο αφορά τους αρχαιολογικούς χώρους και θεσπίζει εισιτήριο εισόδου, δεν αφορά τους Λόφους Φιλοπάππου. Σημειώνουμε αμέσως ότι, σε αντίθεση με αυτό το Δελτίο Τύπου, η απάντηση στην έγγραφη ερώτησή μας σχετικά με τους όρους πρόσβασης στους εν λόγω λόφους, την οποία μας κοινοποίησε το ΥΠ.ΠΟ. στις 18.02.2004, δήλωνε το εντελώς αντίθετο, ότι δηλαδή οι Λόφοι Φιλοπάππου εντάσσονται στο γενικότερο πλαίσιο σε ότι αφορά τους όρους πρόσβασης του κοινού σε αυτούς άρα και την δυνατότητα επιβολής εισιτηρίου (μεταξύ άλλων).

Αξιολογήσαμε το Δελτίο Τύπου σε συνεργασία με τους νομικούς μας. Το συμπέρασμα είναι ότι το κείμενο αυτό δεν έχει δεσμευτική ισχύ από νομική άποψη. Έτσι, αν στο μέλλον κάποιος υπουργός αποφασίσει να επιβάλει εισιτήριο στους Λόφους, ο πολίτης δεν μπορεί να προσφύγει εναντίον της απόφασης βασιζόμενος σε αυτή τη δήλωση του ΥΠ.ΠΟ. Υπενθυμίζουμε ότι η Μελίνα Μερκούρη είχε θεσπίσει την ελεύθερη πρόσβαση των Ελλήνων πολιτών στους αρχαιολογικούς χώρους και τα Μουσεία της πατρίδας μας, όμως, αυτό το ευεργετικό μέτρο απλά και εύκολα ανατράπηκε από έναν επόμενο υπουργό.

Δυστυχώς, όμως, το Δελτίο Τύπου διαπράττει και ολίσθημα: ψεύδεται όσον αφορά το ότι ποτέ το ΥΠ.ΠΟ. δεν είχε την πρόθεση να επιβάλει εισιτήριο. Σαφώς αναφέρεται σε ανακοίνωση του εκπροσώπου της ΕΑΧΑ ΑΕ, σε ανύποπτο χρόνο, τον Δεκέμβριο του 1999, ότι θα δημιουργηθούν φυλάκια εισόδου και εισιτηρίων στο χώρο του Φιλοπάππου (Α. Ρωμανός, Πρακτικά 10ου Πανελλήνιου Αρχιτεκτονικού Συνεδρίου 8-11/12,1999, σ. 238).

Αφού, λοιπόν, αντίθετα με την διαβεβαίωση του ΥΠ.ΠΟ., υπήρχε η πρόθεση να επιβληθεί εισιτήριο εισόδου ήδη από το 1999 στους Λόφους, ζητούμε να μας κοινοποιηθούν οι συγκεκριμένες πράξεις με τις οποίες φαίνεται ότι άλλαξε αυτός ο προγραμματισμός από την ημερομηνία που λάβαμε την απάντηση της ΔΙΠΚΑ (18.02.2004) έως την ημέρα έκδοσης του Δελτίου Τύπου (7.04.2004).

Ο μοναδικός τρόπος να εξασφαλιστεί η ελεύθερη πρόσβαση των πολιτών στο κοινό αγαθό που λέγεται `Λόφοι Φιλοπάππου' είναι αυτό που ζητάμε με το ψήφισμα που διακινούμε για τη συλλογή υπογραφών: ζητάμε να αρθεί η Υπουργική Απόφαση ΥΠΠΟ/ΑΡΧ/Α1Φ03/8398/537/15.2.2001, η οποία, μεταξύ άλλων, επιβάλει την περίφραξη των Λόφων. Γιατί για να μπει εισιτήριο είναι υλική προϋπόθεση η περίφραξη του χώρου και αυτή η περίφραξη βρίσκεται στο στάδιο της ολοκλήρωσής της.

Σε αυτό το σημείο, όπως έχουμε κάνει ήδη πολλές φορές και με διάφορες ευκαιρίες, θα επαναλάβουμε τους λόγους που καθιστούν την περίφραξη άχρηστη και επιζήμια, αντιπαραθέτοντάς τους στους τρεις λόγους που επικαλείται το ΥΠ.ΠΟ. για να δικαιολογήσει την αναγκαιότητά της.

Το ενδιαφέρον που επιδεικνύει το ΥΠΠΟ για τις καταπατήσεις του αρχαιολογικού χώρου των Λόφων Φιλοπάππου φαίνεται και στην περίπτωση του Αναψυκτηρίου `Διόνυσος', όπου επί χρόνια παρατηρείται συνεχής επεκτατική οικοδομική δραστηριότητα. Το Υπουργείο απευθύνθηκε στην Πολεοδομία του Δήμου Αθηναίων ένα μήνα μετά από σχετικές αναφορές πολιτών [Δήμος Αθηναίων, Δ/ση Πολεοδομίας, 6/9290/18.05.2004], παρόλο που γνώριζε το πρόβλημα επί σειρά ετών.

Αφού, λοιπόν, δεν ισχύουν τα επιχειρήματα που έχουν επικαλεσθεί παράγοντες του ΥΠ.ΠΟ. για την περίφραξη των Λόφων, ποιος είναι ο πραγματικός λόγος πίσω από την επιμονή τους να ολοκληρώσουν ένα έργο, το οποίο θα αλλάξει τον χαρακτήρα και την χρήση του χώρου? Ο λόγος είναι ότι έτσι θα μπορούν ανεξέλεγκτα να επιδοθούν στην εμπορευματοποίηση των Λόφων, αρχή κάνοντας με την ανοικοδόμηση βαριών, μη αναστρέψιμων κατασκευών (θέατρο 1000 θέσεων, υπαίθρια έκθεση γλυπτικής υπερτοπικής εμβελείας). Οι εγκαταστάσεις αυτές στο μέλλον θα λειτουργήσουν ως ιδιωτικές επιχειρήσεις εις βάρος του τοπίου των Λόφων, της γειτνιάζουσας περιοχής, της οποίας, σύμφωνα με την Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων του ως άνω έργου, αλλάζει η χρήση ως περιοχής αμιγούς κατοικίας, και της ελεύθερης χρήσης του χώρου από τους πολίτες.

Οι Λόφοι Φιλοπάππου είναι ο παραδοσιακότερος και καλλίτερα κατοχυρωμένος στην συνείδηση των Ελλήνων πολιτών ελεύθερος χώρος. Αυτή του η χρήση δεν έχει προκαλέσει υλικές φθορές στις αρχαιότητες. Όμως, σε αυτόν τον χώρο, ήδη εφαρμόζεται (με τρόπο τραγελαφικό) το γενικότερο πλαίσιο περί αρχαιολογικών χώρων, όπως ακριβώς έλεγε η απάντηση της ΔΙΠΚΑ (18.02.2004) και σε αντίθεση με το Δελτίο Τύπου (7.04.2004). Οι φύλακες του ΥΠ.ΠΟ. απαγορεύουν:

Το ιστορικό προηγούμενο, το οποίο εμείς σεβόμαστε και το οποίο πρέπει να έχει ως γραμμή πλεύσης το ΥΠ.ΠΟ., είναι ότι ο αρχιτέκτονας Δημήτρης Πικιώνης, ο οποίος διαμόρφωσε το τοπίο και τον περιβάλλοντα χώρο από την Ακρόπολη έως τους Λόφους Φιλοπάππου την δεκαετία του '50 και του οποίου το έργο είναι χαρακτηρισμένο ως μνημείο Σύγχρονης Αρχιτεκτονικής Παγκοσμίου Ενδιαφέροντος, καθαίρεσε όλες τις προϋπάρχουσες περιφράξεις και έδωσε στον Έλληνα πολίτη έναν ενιαίο περίπατο από τα Προπύλαια έως το Μνημείο του Φιλοπάππου και το Λόφο Νυμφών.

*Επισυνάπτονται τα έγγραφα που στοιχειοθετούν τις απόψεις μας.

4