­­Κείμενο που αναδημοσιεύεται από τη Γαλέρα

  ____________________

Κάποτε, ήταν τόποι λατρείας των Ελλήνων, σήµερα βουλιάζουν στη ρύπανση. Εδώ, δεν υπάρχει κανένα «Μυστήριο». Ο θεός τού χρήµατος κάνει µόνος του παιχνίδι.

Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένας ευλογηµένος τόπος που άκουγε στο όνοµα Αττική. Για χιλιάδες χρόνια παρέµεινε ο τόπος µε τις ιδανικές κλιµατικές συνθήκες, άφθαστη φυσική καλλονή, µε θάλασσες και βουνά περιζωσµένος, αγαπηµένος από τους θεούς τόπος, µε κλίµακα ταιριαστή στα ανθρώπινα µέτρα, τραγουδισµένος και ήπιος. Μένω πάντα ενεή όταν πέφτω πάνω σε φωτογραφίες που αποτυπώνουν ειδυλλιακές ακτές… στη Βούλα ή το Φάληρο, µια και την όψη αυτή της Αττικής ποτέ µου δεν τη γνώρισα. Και πάλι το ίδιο έπαθα όταν, σε εκδήλωση στον Σκαραµαγκά, είδα φωτογραφίες εκδροµέων και λουοµένων στη θάλασσα που αντίκρυζα µπροστά µου και τίποτα δεν µε παρέπεµπε πια σε εκείνη την παλιά εικόνα. Όχι και τόσο παλιά, καµιά πενηνταριά χρόνια πριν. Άκουσα από τους οικοδεσπότες µας ότι όλη τη δεκαετία τού ’60 και στις αρχές τού ’70, σύµφωνα µε τον αριθµό των εισιτηρίων που έκοβαν τα λεωφορεία, έφθαναν σ’ εκείνη εκεί την ακτή 15-20.000 επισκέπτες την ηµέρα!!! Προσωπικά, από τότε που θυµάµαι τον εαυτό µου, θυµάµαι πάντα τις φλογισµένες καµινάδες τής Χαλυβουργικής και αυτή την τόσο έντονη µυρωδιά που µας ειδοποιούσε ότι φτάσαµε στο τέλος τού ταξιδιού µας, επιστρέψαµε στην Αθήνα…

Θριάσιο Πεδίο

Ακριβώς µετά τον Σκαραµαγκά, προς τα δυτικά, προς την Κόρινθο, ξεκινά µια πεδιάδα, που το όνοµά της είναι Θριάσιο Πεδίο και το οφείλει στον αρχαίο δήµο τής Θριάς ή Θριούντος. Ετυµολογικά η λέξη προέρχεται από το θρίον δηλ. φύλλο τής συκιάς, η οποία ευδοκιµούσε στην περιοχή. Κατά µια άλλη εκδοχή η ονοµασία τού Θριασίου προέρχεται από τις Παρνασσίδες νύµφες, «θρίες», και την τεχνική τού µαντέµατος που είχαν.
Ως τόπος πεδινός ωθούσε πάντα τους κατοίκους του να ασχοληθούν µε τη γεωργία. Ακόµα και σήµερα το 9,5% τού πληθυσµού ασχολείται µε τις καλλιέργειες και τους ελαιώνες του. Δέχεται όµως ασφυκτικές πιέσεις αυτός ο πληθυσµός να παρατήσει-πουλήσει τα χωράφια του γιατί η βιοµηχανία, η µεταποίηση, τα logistics, οι µεταφορικές εταιρείες µεταφέρονται από όλη την Αττική στους πέντε δήµους τής περιοχής (Ελευσίνα, Μάνδρα, Ασπρόπυργος, Μαγούλα και Νέα Πέραµος).

«Ενώ στην ανατολική Αττική δηµιουργείται ένα µεγάλο πολεοδοµικό συγκρότηµα µε ακριβή κατοικία και υπηρεσίες, στο Θριάσιο δηµιουργείται ένα νέο συγκρότηµα µε οχλούσες χρήσεις, αποθήκες και µεταφορές», εξηγεί ο κ. Νίκος Μπελαβίλας, λέκτορας Πολεοδοµίας στη σχολή Αρχιτεκτόνων του ΕΜΠ. «Ήδη στη δυτική πλευρά της Πάρνηθας, αλλά και κατά µήκος τής Εθνικής οδού Ελευσίνας-Θήβας δηµιουργούνται νέες αυθαιρετουπόλεις. Πρόκειται για περιοχές στη βόρεια Μαγούλα και τη βόρεια Μάνδρα, στις οποίες προϋπάρχουν δεκαετίες τώρα διάσπαρτα αυθαίρετα και σήµερα δοµούνται µε ταχείς ρυθµούς “οι βίλες των φτωχών”. Όλη αυτή η ανάπτυξη στο Θριάσιο γίνεται χωρίς δρόµους, σχολεία, αποχέτευση, βασικές υποδοµές. Αυτό θα οδηγήσει αναπόφευκτα την περιοχή σε παραγωγική κρίση µέσα στα επόµενα 20-30 χρόνια».
Πληθυσµιακά, η περιοχή τού Θριασίου αυξάνεται µε πρωτοφανείς ρυθµούς, της τάξης του 21%. Μόνο ο Ασπρόπυργος αύξησε τους κατοίκους του κατά 20.000 την προηγούµενη δεκαετία. O πληθυσµός απασχολείται κυρίως στη βιοµηχανία (37%) και στις οικοδοµές (18%). Ενώ οι τρεις µεγαλύτεροι δήµοι τής περιοχής, τα Μέγαρα (27.672 κάτοικοι), ο Ασπρόπυργος (27.905 κάτοικοι) και η Ελευσίνα (25.950 κάτοικοι) συγκεντρώνουν το 55,3% του συνολικού πληθυσµού τής Δυτικής Αττικής. Οι περισσότεροι νέοι κάτοικοι είναι οικονοµικοί µετανάστες, παλιννοστούντες από την πρώην Σοβιετική Ένωση και τσιγγάνοι που µετεγκαθίστανται. Οι πόλεις τής περιοχής εξυπηρετούνται ακόµα από βόθρους και τα δίκτυα ύδρευσης είναι απαρχαιωµένα και σε κακή κατάσταση. Η Ελλάδα, που θα έπρεπε από το 1998 να έχει δηµιουργήσει αποχετευτικό δίκτυο, έχει ήδη καταδικαστεί δύο φορές από το Ευρωπαϊκό δικαστήριο και απλώς αναµένονται τα πρόστιµα...

Όσο και να κλείνουµε µάτια και αυτιά, όλοι γνωρίζουµε ότι το Θριάσιο είναι σήµερα η πιο υποβαθµισµένη περιβαλλοντικά περιοχή τής Αττικής και µια από τις πιο υποβαθµισµένες περιβαλλοντικά σε όλη τη χώρα. Στο Θριάσιο Πεδίο λειτουργούν µερικές από τις µεγαλύτερες βιοµηχανίες τής χώρας, όπως: δύο διυλιστήρια πετρελαίου (ΕΛ.Δ.Α., ΠΕΤΡΟΛΑ), δύο χαλυβουργεία (ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΧΑΛΥΒΟΥΡΓΙΑ, ΧΑΛΥΒΟΥΡΓΙΚΗ), δύο τσιµεντοβιοµηχανίες (ΤΙΤΑΝ, ΧΑΛΥΨ), µία βιοµηχανία πυροµαχικών (ΠΥΡΚΑΛ), δύο ναυπηγεία (Ελευσίνας, Σκαραµαγκά), διαλυτήρια πλοίων, λιµάνι για εµπορικές χρήσεις, ράδα αναµονής και εξυπηρετήσης πλοίων. Επίσης υπάρχουν εγκαταστάσεις αποθήκευσης και διακίνησης προϊόντων πετρελαίου, τρεις µονάδες αναγέννησης ορυκτελαίων, µία χαρτοβιοµηχανία, πολλές χηµικές βιοµηχανίες, βιοµηχανίες και βιοτεχνίες πλαστικών-ελαστικών, λατοµεία και πολλές µικρότερες µονάδες. Σύµφωνα µε µελέτη τού Αναπτυξιακού Συνδέσµου (2001), στο Θριάσιο Πεδίο λειτουργούν περί τις 2.200 βιοµηχανικές και βιοτεχνικές εγκαταστάσεις, ενώ, σύµφωνα µε το Εργατικό Κέντρο Ελευσίνας, λειτουργούν περί τις τριακόσιες παράνοµες επιχειρήσεις. Η επικινδυνότητα παραµένει σε τροµακτικά µεγέθη, αφού 16 µονάδες που υπάγονται στην οδηγία SEVESO II είναι εγκατεστηµένες στο Θριάσιο. Και, βέβαια, να µην ξεχνάµε τη χωµατερή των Άνω Λιοσίων, τα στραγγίσµατα της οποίας κατευθύνονται προς τον κόλπο τής Ελευσίνας.

Επειδή όλοι σε αυτή τη χώρα ζούµε, δεν χρειάζεται να σας κουράσουµε αναφέροντας διεξοδικά στοιχεία και αριθµούς. Μόνο η παραπάνω αναφορά των εγκατεστηµένων βιοµηχανικών και βιοτεχνικών µονάδων µάς αρκεί για να φανταστούµε το επίπεδο ρύπανσης του αέρα, του υδροφόρου ορίζοντα, της θάλασσας και του εδάφους. Χαρακτηριστική είναι µια φράση τού δηµάρχου Ελευσίνας, Γιώργου Αµπατζόγλου, ο οποίος ήταν ο πρώτος που κατήγγειλε τη χώρα µας στην Ε.Ε. και που όχι λίγες φορές έχει εντοπίσει αδέσποτο κλοφέν στο ρέµα τού Άη Γιώργη στον Ασπρόπυργο: «Ό,τι κι αν ακούσεις για το Θριάσιο, να το πιστέψεις». Για τη ρύπανση στην Ελευσίνα και την αδράνεια των ελληνικών κυβερνήσεων να λάβει µέτρα από το 1998 για το περιβάλλον, τον περιορισµό τής ρύπανσης, την καταγραφή και αναγνώριση επικίνδυνων αποβλήτων, το Ευρωπαϊκό δικαστήριο έχει καταδικάσει τη χώρα µας µε βαριά πρόστιµα (24/6/2004, 14/4/2005).

Τι σχεδιάζεται;

Παρ’ όλο που µε το Π.Δ. 84/84 το Θριάσιο είχε χαρακτηριστεί κορεσµένη βιοµηχανικά περιοχή και µόνο κατ’ εξαίρεση δίνονταν άδειες για νέες εγκαταστάσεις και προεκτάσεις, µε τον νόµο Σιούφα, το 2005, καταργήθηκε η απαγόρευση αυτή. Σχεδιάζονται, λοιπόν, νέες βιοµηχανικές εγκαταστάσεις, που, αν υλοποιηθούν, θα επιβαρύνουν όχι µόνο τις περιβαλλοντικές συνθήκες τού Θριασίου και της γειτονικής Δυτικής Αθήνας, αλλά και ολόκληρου του Λεκανοπεδίου.

Ιδού, λοιπόν, τα νέα φαραωνικά σχέδια:
• Δηµιουργία µονάδας ηλεκτρικής ενέργειας ισχύος 888 MW µε σύµπραξη ΔΕΗ και Χαλυβουργικής που α) θα αυξήσει κατά 2.000 τόνους το διοξείδιο του αζώτου (από τα αέρια του θερµοκηπίου), β) θα συµβάλλει στην εκποµπή καυσαερίων 4,5 εκατοµµυρίων κυβικών µέτρων την ώρα, γ) θα δεκαπλασιάσει το διοξείδιο του άνθρακα σε 2,6 εκ. τόνους τον χρόνο. «Η ρύπανση που θα προκύψει», σύµφωνα µε τους υπολογισµούς των µαζικών φορέων τής Ελευσίνας, «ισοδυναµεί µε τη ρύπανση που παράγουν 1,8 εκατοµµύριο οχήµατα ηµερησίως». Το µεγαλύτερο µέρος τής παραγόµενης ενέργειας θα εξάγεται στην Ιταλία και οι εγκατάστάσεις θα ανπτυχθούν στην µπαζωµένη µε σκουριές θάλασσα σε έκταση 102 στρ.
• Επέκταση των Διυλιστηρίων ΕΛΠΕ (πρώην ΠΕΤΡΟΛΑ) ακριβώς πάνω στα 140 στρ. τής «ζώνης ασφαλείας» που τα χωρίζει από την ΠΥΡΚΑΛ (µπαρουτάδικο)! Η επένδυση είναι της τάξης του 1,1 δις ευρώ. Θα προστεθούν νέες µονάδες, η εγκατεστηµένη ισχύς θα αυξηθεί 6 φορές, ενώ θα εκπέµπονται 950.000 τόνοι διοξειδίου τού άνθρακα τον χρόνο (αύξηση 350%).
• Εγκατάσταση χωµατερής βιοµηχανικών και τοξικών αποβλήτων στα παλιά µεταλλεία βωξίτη στο Μελετάνι τής Μάνδρας, τον µοναδικό πνεύµονα πρασίνου τής περιοχής, έκτασης 900 στρ. Η χωµατερή θα δέχεται κάθε χρόνο 47.000 κυβικά µέτρα βιοµηχανικών αποβλήτων, 80.000 τόνους σκουριάς συσσωρευµένης στις διάφορες βιοµηχανικές εγκαταστάσεις και 50 τόνους σκόνης από τα σακκόφιλτρα, δηλαδή τα ειδικά, πλην τοξικά, φίλτρα που τοποθετούν οι βιοµηχανίες στις καµινάδες τους.

Και µια τελευταία κουβέντα. Από την αρχή τού χρόνου, στο Θριάσιο Πεδίο οι εργαζόµενοι µετράνε οκτώ νεκρούς και δεκάδες τραυµατίες. Είναι το αποτέλεσµα της αδιαφορίας των ελεγκτικών µηχανισµών και της ασυδοσίας των εργοδοτών, οι οποίοι χρησιµοποιούν υπεργολάβους. Εκείνοι µε τη σειρά τους επενοικιάζουν ανειδίκευτους, συχνά, µετανάστες, εργάτες τους οποίους χρησιµοποιούν σε άκρως εξειδικευµένες εργασίες, χωρίς κανένα ωράριο, χωρίς τα στοιχειώδη µέτρα ασφάλειας, µε εξευτελιστικούς µισθούς και κατά κανόνα ανασφάλιστους.
Θέλετε κι άλλα;