Χανιά  10 -12-2008
 
Ένα τεράστιο νεανικό ποτάμι διασχίζει όλη τη χώρα. Τις τελευταίες μέρες ζούμε μια πρωτόγνωρη σε ένταση και παλμό έκφραση της οργής της νεολαίας και του λαού, μια αυθεντική εξέγερση των νέων ενάντια στο αστυνομικό κράτος. Υπεύθυνη είναι η πολιτική που όπλισε το χέρι του ειδικού φρουρού, εκτρέφοντας για χρόνια μια αστυνομία στη λογική της ανώτατης αρχής, που μπορεί να βασανίζει μετανάστες στα τμήματα, να κακοποιεί αγωνιζόμενους ανθρώπους,  να δολοφονεί και παρόλα αυτά να μένει ατιμώρητη. Μόνο να θυμηθούμε...Τη δολοφονία του Μαραγκάκη.  Την περίπτωση του φοιτητικού κινήματος για το άρθρο 16 με την ωμή και μαζική κρατική καταστολή και το φονικό «φαινόμενο της ζαρντινιέρας». Μόλις πριν από ένα  μήνα τη δολοφονία του μετανάστη Μοντασέρ Ασράφ, μετά από μαζικό ξυλοδαρμό απ' την αστυνομία σε μετανάστες που απλώς ... περίμεναν έξω από το τμήμα αλλοδαπών.  Η τωρινή εν ψυχρώ δολοφονία του μικρού Αλέξανδρου είναι η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι. Δεν πάει άλλο! Η οργή βγήκε στους δρόμους και είναι ανεξέλεγχτη.
Η σφαίρα δεν έσκισε μόνο το στήθος του Αλέξη. Μας πυροβολούν όλους κάθε στιγμή. Χρόνια τώρα! Ύποπτοι κάθε φορά που απλώς βαδίζουμε στο δρόμο με τις κάμερες πάνω απ' το κεφάλι μας. Να περνάμε την εφηβεία μας  από εξετάσεις σε εξετάσεις, να ξηλωνόμαστε στα φροντιστήρια, ή να δουλεύουμε από τα δεκαπέντε. Να σκιζόμαστε για ένα πανεπιστημιακό πτυχίο ισότιμο των... κολεγίων. Να δουλεύουμε για 400 ως 700 ευρώ, ανασφάλιστοι σε δουλειές του ποδαριού, με προγράμματα stage και με μπλοκάκια, χωρίς μέλλον. Εμείς να φτωχαίνουμε από τις οικονομικές πολιτικές και οι πλούσιοι να γίνονται πλουσιότεροι. Μας τα παίρνουνε όλα και δεν μας δίνουν τίποτα! Στους δρόμους βγαίνει η γενιά της απόγνωσης.
Το έγκλημα συντελείται χρόνια τώρα με θύμα ολόκληρη τη νεολαία και θύτη τις νεοφιλελεύθερες κυβερνήσεις. Όμως όποιος σπέρνει ανέμους, θερίζει θύελλες! Δεν έχουν το δικαίωμα οι ηθικοί και φυσικοί αυτουργοί, σήμερα να ... θλίβονται για το θάνατο του μαθητή. Δεν έχουν το δικαίωμα να «διδάξουν» τους νέους για το πως θα εκφράσουν το δίκαιο θυμό τους. Δεν έχουν δικαίωμα οι αρχικλέφτες του λαού, να λένε πως τάχατες λυπούνται για τις απώλειες των μικρών περιουσιών από τα επεισόδια. Αυτοί που γέννησαν την οργή των νέων και τα αδιέξοδα, αυτοί να πληρώσουν τις συνέπειές της.
Δεν υπάρχει συμψηφισμός ανάμεσα στα σπασίματα και τις ανθρώπινες ζωές. Σ' αυτή την κρίσιμη ώρα, δε θα μπερδέψουμε τους θύτες με τα θύματα.  Δε θα επιτρέψουμε στην ένοχη κυβέρνηση να κρυφτεί πίσω από τις θρυμματισμένες βιτρίνες. Δε θα της επιτρέψουμε με μοχλό τα επεισόδια να επιβάλλει την ενίσχυση της αστυνομίας και της κρατικής καταστολής .
Νεολαίοι, μαθητές, εργαζόμενοι, άνεργοι, μετανάστες ενώνουμε τη φωνή μας, βγάζουμε την οργή μας στο δρόμο! Το ποτάμι πίσω δε γυρνά!
 
-  Να γκρεμιστεί η πολιτική που θρέφει ληστές και δολοφόνους
-  Να διαλυθούν τώρα τα ΜΑΤ και τα ΕΚΑΜ. Να αφοπλιστεί η αστυνομία.
-  Στο δρόμο να σπάσουμε τον τρόμο !
     
 
ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΣΤΕΚΙ – ΣΤΕΚΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ